Η μνήμη του τέλους στη Ραϊθώ

Ένας άλλος γέροντας έζησε στα μέρη της Ραϊθώ. Αυτός πάλι ασχολούνταν με την εξής εργασία, με την οποία θύμιζε στον εαυτό του το τέλος του. Καθόταν πάντοτε σκεφτικός στο κελί του και το βλέμμα του ήταν χαμηλωμένο προς τη γη. Στο μεταξύ κουνούσε συνεχώς το κεφάλι του και έλεγε αναστενάζοντας: «Άραγε τι θα γίνει με μένα;»

Σιωπούσε για λίγο και ησύχαζε, για να αρχίσει πάλι αμέσως το ίδιο πράγμα και να πει τα ίδια λόγια. Συγχρόνως έκανε και το εργόχειρό του, πλέκοντας σχοινί. Με αυτόν τον τρόπο πέρασε τις ημέρες της ζωής του, φροντίζοντας να είναι έτοιμος τη στιγμή που η ψυχή του θα έβγαινε από το σώμα.