Η Μετάνοια Πριν Την Πύλη

Ένας από τους πατέρες της ερήμου διηγήθηκε την εξής ωφέλιμη ιστορία.

Κάποτε στη Θεσσαλονίκη υπήρχε ένα ασκητήριο παρθένων. Μία μοναχή από αυτές, από ενέργεια του πειρασμού, έφυγε από το μοναστήρι και έπεσε στην πορνεία. Σε αυτή τη βδελυρή αμαρτία της πορνείας έμεινε αρκετό καιρό. Ύστερα, με τη συνέργεια του φιλάνθρωπου Θεού, μετανόησε και επέστρεψε στο μοναστήρι της. Πριν όμως προλάβει να μπει μέσα, πέθανε μπροστά στην πύλη.

Στο μεταξύ, ο θάνατός της αποκαλύφθηκε σε έναν άγιο άνθρωπο. Σε αυτή την αποκαλυπτική οπτασία, μεταξύ άλλων, είδε τους αγίους αγγέλους που ήρθαν να πάρουν την ψυχή της και τους δαίμονες πίσω της. Οι άγιοι άγγελοι έλεγαν ότι εκείνη ήρθε μετανοημένη και επομένως η ψυχή της ανήκει σε αυτούς. Οι δαίμονες όμως απαντούσαν:
—Τόσο καιρό δουλεύει σε εμάς και γι’ αυτό είναι δική μας. Άλλωστε ούτε καν πρόλαβε να μπει στο μοναστήρι. Πώς λοιπόν λέτε ότι μετανόησε;

Οι άγγελοι όμως τους αποστόμωσαν, λέγοντας ότι από τη στιγμή που ο παντογνώστης Θεός κατάλαβε πως η πρόθεσή της έκλινε προς τη μετάνοια, δέχτηκε ευχαρίστως τη μετάνοιά της και τη δικαίωσε. Της μετάνοιας ήταν κυρία η ίδια, για τον σκοπό που σκεφτόταν να πραγματοποιήσει. Της ζωής της όμως Κύριος ήταν ο Δεσπότης των όλων.

Μετά από αυτά τα λόγια οι δαίμονες ντροπιάστηκαν και έφυγαν, αφήνοντας την ψυχή στους αγγέλους. Εκείνος που είδε αυτή την αποκάλυψη τη διηγήθηκε στους παρευρισκόμενους.