Σιωπηρή και αξιοθαύμαστη είναι η ιστορία ενός ανώνυμου Αγίου, που πέρασε από τον σκοτεινό κόσμο του δημίου στο ολόφωτο ενδιαίτημα του Χριστού. Η Εκκλησία τιμά τη μνήμη του χωρίς να γνωρίζει το βαπτιστικό του όνομα, αλλά διασώζει την υψηλή ομολογία της ψυχής του. Στη ζωή του πριν την μεταστροφή υπηρετούσε ως δήμιος, εκτελώντας τις σκληρότερες ποινές της ειδωλολατρικής εξουσίας. Με τα χέρια του αφαιρούσε ζωές καταδικασμένων, και τα ίδια χέρια συχνά λερώθηκαν με το αίμα αθώων Χριστιανών μαρτύρων.

Όμως ο πανάγαθος Θεός δεν παρέβλεψε ποτέ την κρυφή του δίψα και τα μυστικά κινήματα της καρδιάς του. Γνώρισε σταδιακά τον Χριστό μέσα από όσα έβλεπε στους μάρτυρες που οδηγούσε ο ίδιος στον θάνατο. Η γενναιότητα και η γαλήνη των αγίων ανθρώπων μπροστά στον θάνατο διαπέρασε την ψυχή του και τη συγκλόνισε. Έτσι σιγά σιγά η σκοτισμένη του καρδιά φωτίστηκε από την αλήθεια και ομολόγησε με τόλμη το άγιο όνομα του Σωτήρα. Οι ειδωλολάτρες άρχοντες οργίστηκαν φρικτά με την μεταστροφή ενός υπηρέτη της εξουσίας τους και θέλησαν να εκδικηθούν τον αποστάτη.

Τον έκλεισαν σε μια βρωμερή και σκοτεινή απομόνωση, στερώντας του αέρα και κάθε μικρή ανθρώπινη φροντίδα. Εκεί μέσα στο σκότος και στη δυσωδία τελειώθηκε μαρτυρικά και παρέδωσε την αγία του ψυχή στον Κύριο μάλλον από φοβερή ασφυξία. Δόξα τω Θεώ, τω καλέσαντι τον τέως δήμιον εις την υψοποιόν ομολογίαν του Χριστού εις τους αιώνας, αμήν.