Στη Σικελία της δεύτερης χιλιετίας ζούσε ένας άνθρωπος του Θεού, στολισμένος με αρετές που τον ξεχώριζαν ανάμεσα στους συγχρόνους του. Ο Όσιος Σαβίνος διακρινόταν για τη μεγάλη φρόνηση, τη συνεχή προσευχή και την ταπεινή του διάθεση απέναντι σε κάθε αδελφό. Από νωρίς αρετές πολλές ανθίσαν μέσα του, ώστε ο λαός της Κατάνης τον επεδίωκε επίμονα για να αναλάβει τον επισκοπικό θρόνο της πόλης. Ο ίδιος όμως επιζητούσε τον μοναχικό βίο και τη σιωπή της ερήμου, και αρνιόταν με όλη του την ψυχή το βαρύ αυτό αξίωμα.

Σε μια στιγμή μεγάλης ψυχολογικής πίεσης από τους πιστούς, παρασύρθηκε και δέχθηκε με κλάμα να φορέσει το επισκοπικό ωμοφόριο. Ως επίσκοπος έλαμψε στο έργο της φιλανθρωπίας, και άπλωσε τα χέρια του σε φτωχούς, ορφανά, χήρες και κάθε ταλαιπωρημένο. Ωστόσο δεν άντεξε για πολύ τη φθορά και τις πιέσεις, που του προκαλούσαν λαϊκοί και κληρικοί κατά τη διοίκηση της επισκοπής. Παραιτήθηκε λοιπόν με σταυρό στα χέρια από το επισκοπικό αξίωμα, και γύρισε ξανά στην αγαπημένη ερημική ζωή του κελιού του.

Εκεί, μακριά από κάθε κοσμικό θόρυβο, αφιέρωσε ολόκληρες ημέρες σε αγρυπνία, νηστεία και αδιάλειπτη μετάνοια ενώπιον του Κυρίου. Έπεισε επίσης πολλούς να αφήσουν τη ματαιότητα και να υπηρετήσουν αποκλειστικά τον Χριστό, ακολουθώντας την ασκητική οδό προς την τελειότητα. Στους ασκητικούς του αγώνες ο όσιος έφθασε σε εξαιρετικά ύψη αρετής, με δάκρυα προσευχής και αυστηρή εγκράτεια του σώματος. Ο Κύριος δοκίμασε την ψυχή του και τον αξίωσε να λάβει πλούσια χαρίσματα, αυτά της θαυματουργίας και της διορατικής προφητείας.

Πολλοί συνάνθρωποί του βρήκαν θεραπεία στα χέρια του από διάφορες σωματικές και ψυχικές αρρώστιες της εποχής. Με τη σοφή και θεόπνευστη διδασκαλία του ωφέλησε πλήθος ψυχών, και κατάφερε να πείσει πολλούς να αφήσουν τα μάταια του κόσμου. Όσοι τον άκουγαν εγκατέλειπαν τα πλούτη, τα αξιώματα και τις σαρκικές απολαύσεις, για να υπηρετήσουν αποκλειστικά τον Χριστό. Ζώντας ισάγγελο βίο μέσα στη μικρή του καλύβη, μετατράπηκε σε φωτεινό φάρο τόσο για ασκητές όσο και για λαϊκούς.

Η πόλη της Κατάνης τον τιμούσε με ευλάβεια, παρότι εκείνος είχε αποποιηθεί τη διοίκηση, διότι έβλεπε σε εκείνον αληθινό πατέρα. Ο Παρισινός Κώδικας τον αναφέρει σαν επίσκοπο Κύπρου, όμως η σταθερή παράδοση τον τοποθετεί στην Κατάνη της Σικελίας. Όταν συμπλήρωσε τους αγώνες του, εκοιμήθη ειρηνικά παραδίδοντας το πνεύμα στα χέρια του Κυρίου, και ενώθηκε με τον χορό των Αγγέλων. Πρεσβεύει ο Όσιος Σαβίνος, ώστε ο φιλάνθρωπος Κύριος να χαρίσει στους πιστούς ταπείνωση, μετάνοια και αιώνια σωτηρία, αμήν.