Στους φωτεινούς ιεράρχες της αρχαίας Εκκλησίας περιλαμβάνεται ο Άγιος Θεόδοτος, που διηύθυνε με ευλάβεια την σπουδαία επισκοπή της Εφέσου. Η μνήμη του τιμάται με σεβασμό από την Ορθόδοξη Εκκλησία στις δώδεκα Οκτωβρίου κάθε έτους, ως παράδειγμα ιεραρχικής αρετής και ποιμαντικής αφιερώσεως. Η αρχαία επισκοπή της Εφέσου υπήρξε ένα από τα πιο σημαντικά πνευματικά κέντρα της Εκκλησίας, με αποστολική παράδοση και βαθιά ιστορική σημασία. Σε αυτή την υψηλή θέση κλήθηκε ο Άγιος Θεόδοτος να ποιμάνει με αυτοθυσία και ποιμαντική σύνεση το ιερό ποίμνιο της Εφέσου.

Το επίγραμμα της Εκκλησίας μεταφέρει με ποιητική δύναμη την μετάβασή του από τα γήινα στα ουράνια, αντικαθιστώντας τον επίγειο θρόνο. Λέει ότι ο Θεόδοτος άφησε πίσω του τον επίγειο θρόνο της Εφέσου και βρήκε εκεί ψηλά τον λαμπρό θρόνο της δόξης. Η ιερατική του πορεία ολοκληρώθηκε χωρίς τη βία του μαρτυρίου, καθώς ο Άγιος Θεόδοτος απεβίωσε ειρηνικά μετά από αξιόλογη ποιμαντική διακονία. Το ειρηνικό τέλος του δεν μειώνει σε καμιά περίπτωση την αξία της δικής του πνευματικής αναβάσεως, που τον οδήγησε στον ουρανό.

Έδωσε με τη ζωή του την σιωπηλή μαρτυρία του πιστού ιεράρχη, που εκπλήρωσε με ακρίβεια το έργο του ποιμένος και του διδασκάλου. Έτσι ο επίσκοπος της γης βρήκε τον αληθινό θρόνο του στα ουράνια σκηνώματα, εκεί όπου τον περιμένει η ανταπόδοση των πιστών δούλων του Χριστού. Ταις πρεσβείαις του Αγίου Θεοδότου, Επισκόπου Εφέσου, Κύριε Ιησού Χριστέ ο Θεός, ελέησον και σώσον ημάς, αμήν.