Στους ευλαβείς ιεράρχες της αρχαίας Εκκλησίας ξεχωρίζει ο Άγιος Ιάσων, που ανέλαβε την υψηλή πνευματική ευθύνη της επισκοπής της Δαμασκού. Η μνήμη του τιμάται από την Ορθόδοξη Εκκλησία στις δώδεκα Οκτωβρίου, ως φωτεινό παράδειγμα ποιμαντικής αρετής και πνευματικής εργασίας. Η Δαμασκός, αρχαία πόλη και κέντρο της χριστιανικής παρουσίας στη Συρία, υπήρξε ξακουστή για την αποστολική της παράδοση και την σχέση της με τον Παύλο. Σε αυτό το ιστορικό κέντρο της Εκκλησίας διηύθυνε ο Άγιος Ιάσων την επισκοπική του διακονία με αυταπάρνηση και σταθερή πνευματική εργασία.

Το επίγραμμα της Εκκλησίας περιγράφει με ποιητική δύναμη τον εσωτερικό αγώνα και την πνευματική εργασία του φωτισμένου ιεράρχη. Ο Ιάσων κατάφερε να γκρεμίσει με τη χάρη του Θεού τις βαριές οχυρώσεις και τους πύργους που σχηματίζουν τα ανθρώπινα πάθη. Στη θέση των γκρεμισμένων πύργων των παθών ύψωσε ο ίδιος, με σκληρή και πιστή εργασία, τους ψηλούς πύργους των πνευματικών αρετών. Ολόκληρη η ιερατική του πορεία υπήρξε ένας μακροχρόνιος αγώνας ολοκληρώσεως πριν από το τέλος της επίγειας πορείας του.

Δεν θεωρήθηκε ποτέ άξιος της χάριτος εφησυχασμού, αλλά συνέχισε διαρκώς να καλλιεργεί την ψυχή του και να εμπνέει τους πιστούς της Δαμασκού. Η Εκκλησία τον τιμά ιδιαίτερα ακριβώς για αυτόν τον αόρατο πνευματικό αγώνα, που είναι σπουδαιότερος από κάθε εξωτερική φανερή νίκη. Το τέλος του υπήρξε ειρηνικό, καθώς ο Άγιος Ιάσων απεβίωσε ήσυχα μετά από μια πλήρη και ευλογημένη επισκοπική και πνευματική θητεία. Ταις πρεσβείαις του Αγίου Ιάσονος, Επισκόπου Δαμασκού, Κύριε Ιησού Χριστέ ο Θεός, ελέησον και σώσον ημάς, αμήν.