Στο νέφος των άσημων στον κόσμο αλλά γνωστών στον ουρανό μαρτύρων του Χριστού συγκαταλέγονται οι Άγιοι Ανδρόμαχος και Διόδωρος. Οι δύο αυτοί συναθλητές της πίστεως ένωσαν το αίμα τους και την υπομονή τους μέσα από κοινό μαρτυρικό τέλος. Η μνήμη τους τιμάται από την Εκκλησία στις δώδεκα Οκτωβρίου, ως φωτεινή μαρτυρία πίστεως και αδελφικής συμπορεύσεως μέχρι το τέλος. Ο Άγιος Ανδρόμαχος εμφανίζεται μέσα στο υμνογραφικό επίγραμμα της Εκκλησίας ως άκαμπτος μαχητής εναντίον των εχθρών του Κυρίου.

Δίπλα του στάθηκε ο Άγιος Διόδωρος, αδελφός μέσα στην πίστη και συναθλητής στις δοκιμασίες της ίδιας μαρτυρικής περιόδου. Η αγάπη τους για τον Κύριο ήταν πιο ισχυρή και από τον πιο σκληρό τρόπο θανατώσεως που επινόησε η ανθρώπινη κακία. Παραδόθηκαν τότε ολόκληροι στη φωτιά, υπομένοντας την οδυνηρή πορεία του πυρός με ακλόνητη πίστη στη θεία αγάπη και τη βασιλεία του Χριστού. Οι φλόγες τους θανάτωσαν μαζί, αλλά δεν κατάφεραν να σβήσουν το φως της ομολογίας και της κοινής τους μαρτυρικής νίκης.

Η Εκκλησία τους ψάλλει ως ζωντανά παραδείγματα αδελφικής συνοδοιπορίας μέχρι το τέλος, που ανταποκρίθηκαν με αδιάκριτο ζήλο στην κλήση του Χριστού. Η φωτιά που τους έκαψε έγινε δρόμος μετάβασης στη φωτεινή βασιλεία, όπου τους περίμενε το ακήρατο και αμάραντο στεφάνι του μαρτυρίου. Ταις πρεσβείαις των Αγίων Μαρτύρων Ανδρομάχου και Διοδώρου, Κύριε Ιησού Χριστέ ο Θεός, ελέησον και σώσον ημάς, αμήν.