Ο απόστολος Ιάκωβος ξεκίνησε τη ζωή του στη σκιά ενός αδελφού που έγινε ευαγγελιστής της Εκκλησίας. Ήταν γιος του Αλφαίου και αδελφός του Ματθαίου, του πρώην τελώνη που μεταμορφώθηκε ριζικά από τον Κύριο. Όταν ο Ιησούς Χριστός περπατούσε στη γη και διάλεγε απλούς ανθρώπους για να γίνουν στύλοι της Εκκλησίας, ξεχώρισε και τον Ιάκωβο. Τον κάλεσε ανάμεσα στους δώδεκα μαθητές Του και του χάρισε την αξία αυτόπτη μάρτυρα των θαυμάτων και της διδασκαλίας Του.

Ο Ιάκωβος έζησε δίπλα στον Διδάσκαλο, άκουσε τα λόγια Του προσεκτικά και έγινε διάκονος των ιερών μυστηρίων Του. Μετά την Ανάληψη και την Πεντηκοστή, όταν το Άγιο Πνεύμα κατέβηκε σαν πύρινες γλώσσες πάνω στους αποστόλους, εκείνος γέμισε ζήλο και ξεκίνησε για τα έθνη. Στην αρχή κήρυξε στην Ιερουσαλήμ, μάχηκε για την αλήθεια του Χριστού με τόλμη και στερέωσε τους πρώτους πιστούς. Έπειτα διέσχισε την Ιουδαία και την Έδεσσα, πέρασε από τη Γάζα και την Ελευθερούπολη και έφτασε ως την Αίγυπτο.

Παντού άναβε στις καρδιές των ανθρώπων τη φλόγα της σωτηρίας και έφερνε κοντά στον Χριστό όσους πλανούσαν ακόμη τα είδωλα. Η αποστολική του πορεία υπήρξε μακρόχρονη, κοπιαστική και γεμάτη κινδύνους, μα ο ίδιος δεν λύγισε ποτέ μπροστά στις δυσκολίες του δρόμου του. Όπου περνούσε ο Ιάκωβος, γκρέμιζε αποφασιστικά τους βωμούς των ειδώλων και ντρόπιαζε τους ψεύτικους ναούς των εθνικών. Με τη χάρη του Αγίου Πνεύματος έδιωχνε τα πονηρά πνεύματα, γιάτρευε αρρώστιες και πραγματοποιούσε πολλά εντυπωσιακά θαύματα.

Οι ίδιοι οι ειδωλολάτρες αναγνώρισαν τη δύναμή του και τον ονόμασαν θείο σπέρμα, γιατί σκόρπιζε στις ψυχές τους τον σπόρο του ευαγγελικού λόγου. Φύτευε την αληθινή πίστη και πότιζε προσεκτικά την ευλάβεια, ώστε να καρποφορήσει εκατονταπλάσια σωτηρία στις καρδιές. Ο ιδρώτας, οι μόχθοι και οι μεγάλοι κίνδυνοι που υπέφερε ήταν αμέτρητοι, αλλά μέσα του ηχούσε πάντοτε η εντολή του Κυρίου. Όποιος θέλει να με ακολουθεί, ας απαρνηθεί τον εαυτό του, ας σηκώσει τον σταυρό του και ας έρθει μαζί μου.

Η ζωντανή φωνή αυτή τον στήριζε σε κάθε σκληρή δοκιμασία και ο σταυρικός θάνατος έγινε τελευταία επιθυμία του. Στην αιγυπτιακή Οστρακίνη οι ειδωλολάτρες τον συνέλαβαν επιτέλους και του χάρισαν τον δρόμο της ομοιοπαθούς προς τον Κύριο θυσίας. Τον σήκωσαν επάνω σε ξύλινο σταυρό και ο γενναίος μαθητής μιμήθηκε πιστά τα παθήματα του αγαπημένου Διδασκάλου του. Παρέδωσε εκεί το πνεύμα του στον Θεό σαν καρπός ώριμος που μπήκε στις αιώνιες ουράνιες αποθήκες. Ταις πρεσβείαις του αποστόλου Ιακώβου του Αλφαίου, Κύριε Ιησού Χριστέ ο Θεός, ελέησον και σώσον ημάς, αμήν.