Η ιερά εικόνα της Πανυμνήτου Μητέρας του Θεού πήρε την ονομασία της από το δέκατο τρίτο κοντάκιο του Ακαθίστου Ύμνου προς την Υπεραγία Θεοτόκο. Ο ίδιος ο ύμνος αρχίζει με τη φράση «ω πανύμνητε Μήτερ, η τεκούσα τον Λόγον, την αγιωτάτη όλων των αγίων». Έτσι αποτυπώνεται η υψίστη τιμή την οποία αποδίδει η Εκκλησία προς την Παναγία ως μητέρα του Λόγου. Η εικόνα αυτή ξεχωρίζει για τη βαθιά συμβολική της σύνθεση και την ξεχωριστή εικονογραφική παράδοση που εκφράζει.

Η Μητέρα του Θεού εμφανίζεται φέροντας στο κεφάλι της λαμπρό στέμμα, σύμβολο της βασιλικής της δόξας ως Μητέρας του Βασιλέως των αιώνων. Στην αγκαλιά της κρατά σφικτά τον θείο Υιό της, ακουμπώντας τον στο στήθος της με τα δύο της χέρια. Ο Χριστός βρίσκεται στο αριστερό της χέρι, στηρίζεται στον αριστερό της ώμο και το πρόσωπό του στρέφεται προς εκείνην. Τα δύο μικρά του χέρια ακουμπούν με τρυφερότητα ακριβώς κάτω από τον λαιμό της Παναγίας Μητέρας του.

Αντί για τους συνηθισμένους αστέρες που κοσμούν συνήθως το κεφάλι και τους ώμους της, εδώ προβάλλουν τρεις κύκλοι με πρόσωπα αγγέλων. Η σύνθεση παραπέμπει στην Αραβική εικόνα, η οποία τιμάται στις έξι Σεπτεμβρίου, και στην εικόνα του Λίθου του Όρους που λαξεύτηκε χωρίς ανθρώπινα χέρια. Η δεύτερη αυτή εικόνα φυλάσσεται στο τέμπλο του καθεδρικού ναού της Μεταμορφώσεως του Σωτήρος στη μονή Σολοβκί. Διά πρεσβειών της Παναγίας Πανυμνήτου Μητέρας του Θεού, Κύριε Ιησού Χριστέ, ελέησον και σώσον τας ψυχάς ημών, αμήν.