Όπως οι Τρεις Ιεράρχες Βασίλειος, Γρηγόριος και Ιωάννης ο Χρυσόστομος εστερέωσαν το οικοδόμημα της αρχαίας Ανατολικής Εκκλησίας στους καιρούς των αιρετικών διωγμών. Έτσι και τρεις μεγάλοι ιεράρχες της Μόσχας διατήρησαν αλώβητη την Ορθοδοξία στη ρωσική γη κατά τα δύσκολα χρόνια των δοκιμασιών. Ο Άγιος Πέτρος, ο Άγιος Αλέξιος και ο Άγιος Ιωνάς διαφύλαξαν αλώβητη την πίστη κατά τα δύσκολα χρόνια εσωτερικών αναταραχών και ξένων επιδρομών εναντίον της Ρωσίας.

Όπως η Εκκλησία έχει θεσπίσει, εκτός των ατομικών εορτών, ειδική κοινή εορτή των Τριών Ιεραρχών, έτσι και η Ρωσία ένωσε σε μία μέρα τα ονόματα των ιεραρχών της. Έθεσε ως κανόνα ότι μία ήταν η πίστη όλων αυτών, ένας ο ζήλος τους, μία η αγάπη τους προς τον πλησίον, και ένα το μαρτυρικό πνεύμα τους. Ο Πατριάρχης Ιώβ καθιέρωσε επίσημα την κοινή εορτή των Αγίων Πέτρου, Αλεξίου και Ιωνά στις πέντε Οκτωβρίου του χίλια πεντακόσια ενενήντα έξι. Πέρασαν όμως πολλοί αιώνες, και ένα μεγάλο όνομα ιεράρχου της Μόσχας έμενε αδικαιολόγητα έξω από αυτή την επίσημη κοινή εορταστική σύναξη.

Επρόκειτο για τον Άγιο Φίλιππο, μητροπολίτη Μόσχας, μαρτυρικό υπερασπιστή της πίστεως και προστάτη της ηθικής ενάντια στην αυθαιρεσία της κοσμικής εξουσίας. Πρώτος τράβηξε την προσοχή στο ζήτημα ο Άγιος Ιννοκέντιος, μητροπολίτης Μόσχας, διορατικός ποιμενάρχης που γνώριζε την αξία της ιστορικής μνήμης. Με δική του εισήγηση και αίτημα προς την Ιερά Σύνοδο, οδηγήθηκε η Εκκλησία σε μία σημαντική απόφαση μνημονεύσεως. Το χίλια οκτακόσια εβδομήντα πέντε η Ιερά Σύνοδος αποφάσισε να εορτάζεται μαζί με τους τρεις προκαθημένους και ο Άγιος Φίλιππος Μητροπολίτης Μόσχας στις πέντε Οκτωβρίου.

Την ίδια χρονιά εγκρίθηκε επίσης η ακολουθία και των τεσσάρων Αγίων μαζί, την οποία είχε συντάξει προσωπικά ο φωτισμένος μητροπολίτης Ιννοκέντιος. Η κοινή εορταστική ακολουθία τελείται με ζωντανή ευλάβεια στη Μόσχα μέχρι τις ημέρες μας, διατηρώντας ζωντανή τη μνήμη των ιεραρχών της ρωσικής πρωτεύουσας. Την προηγουμένη της εορτής, στις τέσσερις Οκτωβρίου, τελείται στον Μεγάλο Καθεδρικό Ναό της Κοιμήσεως μικρός εσπερινός με μεγαλόπρεπη παράκληση προς τους Αγίους.

Όπως είναι παγιωμένη συνήθεια σε όλους τους ναούς και τα μοναστήρια της Μόσχας, η αρχή της εορτής σημαίνεται με ολονυκτία και πανηγυρική κωδωνοκρουσία. Κατά τη διάρκεια του χτυπήματος για τον εσπερινό, μεταφέρεται με επίσημη λιτανεία η εφέστιος εικόνα του Αγίου Αλεξίου από τη Μονή Τσούντοβο. Η εικόνα τοποθετείται στον Καθεδρικό Ναό της Κοιμήσεως, όπου παραμένει σε προσκύνηση μέχρι τον εσπερινό της επόμενης ημέρας της εορτής. Το χίλια εννιακόσια δεκατρία προστέθηκε επίσημα και ο Άγιος Ερμογένης Μητροπολίτης Μόσχας στην κοινή Σύναξη των ιεραρχών της ρωσικής πρωτεύουσας.

Ο Άγιος Ερμογένης υπήρξε επίσης τιμή και καύχημα της ρωσικής Εκκλησίας, μαρτυρώντας ηρωικά την πίστη στους χαλεπούς καιρούς των ταραχών και των ξένων εισβολών. Έτσι συμπληρώθηκαν τέσσερις πλέον στύλοι της Μόσχας, που εορτάζονται μαζί ως ένα ενιαίο σώμα προστατών της Ρωσικής Εκκλησίας. Το δύο χιλιάδες πέντε προστέθηκαν στην Σύναξη και άλλοι νεότεροι ιεράρχες της Μόσχας, αυξάνοντας τη χορεία των τιμωμένων προστατών της ρωσικής γης. Προστέθηκε επίσημα ο Άγιος Ιννοκέντιος μητροπολίτης Μόσχας, ο μεγάλος ιεραπόστολος και αναμορφωτής της εκκλησιαστικής ζωής της Μόσχας, που τιμάται ξεχωριστά τον Μάρτιο και Οκτώβριο.

Στους τιμωμένους προστέθηκε ο Άγιος Μακάριος Μητροπολίτης Μόσχας, που εορτάζεται και ξεχωριστά στις τριάντα Δεκεμβρίου, μνήμη βαθιάς πνευματικότητας και θεολογικής διδαχής. Προστέθηκε επίσης ο Άγιος Ιώβ Μητροπολίτης Μόσχας, ο ίδιος δηλαδή που είχε καθιερώσει την αρχική κοινή εορτή των τριών μεγάλων ιεραρχών το χίλια πεντακόσια ενενήντα έξι. Στους τιμωμένους εντάχθηκε ο Άγιος Τύχων Μητροπολίτης Μόσχας, που εορτάζεται και ξεχωριστά στις εφτά Απριλίου, ομολογητής αγία ψυχή της ρωσικής Εκκλησίας στα νεώτερα χρόνια.

Προστέθηκε επίσης ο Άγιος Φιλάρετος Μητροπολίτης Μόσχας, που εορτάζεται ξεχωριστά τον Νοέμβριο, μεγάλος θεολόγος και άγιος της ρωσικής εκκλησιαστικής διανοίας. Στην Σύναξη εντάχθηκε επίσης ο Άγιος Πέτρος Μητροπολίτης Μόσχας ο Πολυάνσκι, που εορτάζεται ξεχωριστά στις είκοσι επτά Σεπτεμβρίου, νεομάρτυρας των δύσκολων χρόνων. Τέλος προστέθηκε ο Άγιος Μακάριος Μητροπολίτης Μόσχας ο Νέφσκι, που εορτάζεται ξεχωριστά τον Φεβρουάριο, ποιμενάρχης λαοφιλής και θεοφόρος προστάτης των απλών πιστών.

Όλα αυτά τα νεότερα ονόματα ομολόγησαν την Ορθοδοξία στις δραματικές δοκιμασίες των τελευταίων αιώνων, μαρτυρώντας στους διωγμούς και αναλαμβάνοντας το βάρος της ποιμαντικής ευθύνης. Τιμώντας όλους αυτούς τους ιεράρχες σε μία ενιαία κοινή εορτή, η Εκκλησία αποδίδει σε κάθε έναν από αυτούς ίδια τιμή και ίδιο σεβασμό για τους κόπους τους. Τους αναγνωρίζει ως προστάτες της Μόσχας και πάσης Ρωσίας, ως φύλακες της πατρώας πίστεως και ως ουράνιους πρεσβευτές υπέρ του ορθοδόξου ρωσικού λαού.

Στη Σύναξη του Οκτωβρίου ψάλλεται ο γενικός τους τροπάριος, που τους ονομάζει στύλους ακλόνητους της Ορθοδοξίας και διδασκάλους της θείας ευσέβειας. Ο τροπάριος τους περιγράφει ως αυθεντικούς κληρονόμους της αποστολικής παραδόσεως και ως φύλακες των ιερών παραδόσεων της Εκκλησίας από γενιά σε γενιά. Τους χαρακτηρίζει επίσης πρωτοπρεσβύτερους όλης της Ρωσίας και τους παρακαλεί να ικετεύσουν τον Δεσπότη Χριστό για ειρήνη στην οικουμένη και μεγάλο έλεος.

Ένας δεύτερος ψαλμικός ύμνος τους εξυμνεί λέγοντας ότι έζησαν ευσεβώς και θεοφιλώς ανάμεσα στους ιεράρχες της Εκκλησίας, εκπληρώνοντας πλήρως το λειτούργημά τους. Δίδαξαν με αγάπη το πλήρωμα του πιστού λαού σε γνώση και αγάπη Θεού, και ευηρέστησαν τον Κύριο με ολόκληρη τη ζωή τους και την ποιμαντική τους. Για τους κόπους και την αγιότητά τους ο Κύριος τους αντάμειψε με αφθαρσία ιερών λειψάνων και χάρισμα θαυματουργίας προς το ορθόδοξο πλήρωμα. Δοξάστηκαν ως αυθεντικοί μαθητές της θείας χάριτος, καθώς οι αρετές τους έλαμψαν σε όλο τον ορθόδοξο κόσμο και πέρα από τα ρωσικά σύνορα. Με τις πρεσβείες των αγίων ιεραρχών της Μόσχας, Κύριε Ιησού Χριστέ ο Θεός, ελέησε και σώσε ημάς τους αμαρτωλούς και αξίωσέ μας της Βασιλείας σου, αμήν.