Στην πανάρχαια γη της Περσίας, μέσα στους σκοτεινούς ναούς της θεάς Άρτεμης, υπηρετούσε ως ιέρεια μια νεαρή γυναίκα που λεγόταν Μαμέλχθα. Φανατική ειδωλολάτρισσα από καρδιά, αντιμαχόταν συνεχώς την αδελφή της, η οποία είχε ασπαστεί την πίστη του Χριστού μέσα από βαθιά ψυχική αναζήτηση. Καμία λογική συζήτηση δεν έπειθε τη νεαρή ιέρεια να αλλάξει στάση απέναντι στα ξύλινα είδωλα των ψεύτικων θεών. Όμως ο Κύριος είδε τη φλόγα της ψυχής της και αποφάσισε να την οδηγήσει στην αλήθεια με τρόπο θαυμαστό και υπερβατικό.

Μια νύχτα, ενώ κοιμόταν ήσυχη στο σπίτι της κάπου στην περσική γη, της εμφανίστηκε στο όνειρο φωτεινός Άγγελος Κυρίου. Ο ουράνιος αυτός απεσταλμένος της δίδαξε με γλυκύτητα και σαφήνεια τα ιερά μυστήρια της χριστιανικής πίστης από την αρχή. Της αποκάλυψε την αληθινή θεότητα του Χριστού και τη σωτηρία που Εκείνος προσφέρει απλόχερα σε όλους τους πιστούς ανθρώπους. Όταν ξύπνησε τρομαγμένη από την αναπάντεχη και θεϊκή οπτασία, έτρεξε αμέσως στην αδελφή της και διηγήθηκε λεπτομερώς τα πάντα.

Εκείνη με χαρά ασυγκράτητη την οδήγησε στον επίσκοπο της πόλης, ο οποίος άκουσε με προσοχή την παράδοξη αφήγηση. Αναγνωρίζοντας το θαυμαστό κάλεσμα του Θεού στη νεαρή ψυχή, ο ιεράρχης την κατήχησε καταλλήλως και τέλεσε το μυστήριο του αγίου Βαπτίσματος. Η αδελφή της στάθηκε ανάδοχος στην ιερή κολυμβήθρα της πνευματικής αναγέννησης, δοξάζοντας τον Κύριο για το μεγάλο θαύμα. Η είδηση της μεταστροφής της φημισμένης ιέρειας στον Χριστιανισμό διαδόθηκε αστραπιαία στους δρόμους και στα σπίτια όλης της περσικής πόλης.

Οι ειδωλολάτρες έπαθαν φοβερή έκπληξη και κυριεύτηκαν από ανείπωτη λύσσα, καθώς θεώρησαν την πράξη της αβάσταχτη και ασυγχώρητη. Το να ελκύσουν οι χριστιανοί μια ιέρεια δική τους, φάνηκε σε αυτούς προσβολή τρομερή και ντροπή που έπρεπε να εκδικηθούν. Λυσσασμένος όχλος ειδωλολατρών όρμησε στο σπίτι της Μαμέλχθας και την άρπαξε με βία ακριβώς τη στιγμή που εξερχόταν με το λευκό βαπτιστήριο ένδυμα. Την έσυραν χωρίς κανέναν οίκτο μέσα σε έναν βαθύ λάκκο, όπου άρχισαν να την λιθοβολούν αμέσως με πρωτοφανή αγριότητα.

Η νεαρή Αγία στεκόταν γενναία και ομολογούσε ακατάπαυστα τη νέα της πίστη στον Χριστό μέχρι την τελευταία της επίγεια ανάσα. Με τα λευκά βαπτιστήρια ρούχα της βαμμένα στο μαρτυρικό αίμα, παρέδωσε την αγνή ψυχή της στον γλυκύτατο Νυμφίο Χριστό. Το μαρτυρικό της τέλος έλαβε χώρα το τριακόσια σαράντα τέσσερα, την εποχή των μεγάλων διωγμών στην ευρύχωρη Περσική αυτοκρατορία. Δύο ευσεβείς χριστιανοί τόλμησαν αργότερα να παραλάβουν κρυφά το ιερό λείψανό της από τον βαθύ λάκκο της εξόδου.

Με βαθύ σεβασμό και πολλά δάκρυα κατάνυξης το έθαψαν με τιμή, καθώς άρμοζε στην πρώτη νεομάρτυρα ολόκληρης της περιοχής. Όταν πέρασε ο πρώτος καιρός του πένθους και της σιωπής, ο επίσκοπος της πόλης ανέλαβε γενναία πρωτοβουλία προς τιμή της νεομάρτυρος. Πήγε αυτοπροσώπως στον βασιλιά των Περσών και κατάφερε να αποσπάσει επίσημη άδεια για ένα ιδιαίτερα τολμηρό έργο πίστεως. Ζήτησε επίμονα να γκρεμιστεί ο ειδωλολατρικός ναός της Άρτεμης στην ίδια πόλη όπου είχε χυθεί άδικα το αίμα της Μαμέλχθας.

Στη θέση εκείνου του βεβηλωμένου χώρου σχεδίαζε να ανεγείρει λαμπρό χριστιανικό ναό αφιερωμένο εξολοκλήρου στη μνήμη της Αγίας. Ο βασιλιάς εντυπωσιάστηκε από την επιμονή και την παρρησία του επισκόπου και παραχώρησε τελικά την πολυπόθητη άδεια κατεδάφισης. Με κόπο πολύ και αδιάκοπη εργασία ξεκίνησε αμέσως η κατεδάφιση του παλαιού ειδωλολατρικού ιερού της θεάς Άρτεμης. Στα ίδια θεμέλια ανοικοδομήθηκε σύντομα λαμπρή και πανηγυρική εκκλησία αφιερωμένη προς τιμήν της Αγίας Μαμέλχθας της νεομάρτυρος.

Στο εσωτερικό αυτής της νέας εκκλησίας οι πιστοί απέθεσαν με βαθιά ευλάβεια το ιερό λείψανο της νεαρής Μάρτυρος. Κατά την επίσημη ανακομιδή τέλεσε ο Κύριος πλήθος θαυμαστών σημείων και πραγματικά εκπληκτικών ιαμάτων προς τους παρόντες. Πολλοί ειδωλολάτρες που στάθηκαν θεατές των θαυμαστών αυτών γεγονότων πίστεψαν αμέσως στον Χριστό και ζήτησαν το άγιο βάπτισμα. Έτσι η Αγία Μαμέλχθα έγινε πνευματική μητέρα και ακούραστη μεσίτρια για τους Πέρσες χριστιανούς της εποχής της. Ταις πρεσβείαις της Αγίας Μαμέλχθας της νεομάρτυρος, Κύριε Ιησού Χριστέ ο Θεός, ελέησον και σώσον ημάς, αμήν.