Στην αρχαία πολυάνθρωπη πόλη της Ταμασού γεννήθηκε ένας νέος που έμελλε να γίνει από τους πρώτους κήρυκες του Χριστού στην Κύπρο. Ο περίφημος χαλκός των κυπριακών μεταλλείων έδινε τότε φήμη και πλούτο σε ολόκληρη τη Μεσόγειο της εποχής. Ο Όσιος Θεόδωρος έζησε κατά τον πρώτο αιώνα και ανήκε σε εκείνη τη μικρή ιεραποστολική ομάδα που μαζί με τους Αγίους Ηρακλείδιο και Μνάσωνα ανέλαβε να διαλύσει τα σκοτάδια της ειδωλομανίας. Από μια σπηλιά στην Ταμασό ως ορμητήριο, οι τρεις φίλοι ύψωσαν το σωστικό φως του Χριστού και άναψαν τη φλόγα της νέας ζωής.

Πατρίδα του είχε τη μεγάλη πολιτεία της Ταμασού, που η φήμη της απλωνόταν πέρα από την ελληνική γωνιά εξαιτίας των χαλκωρυχείων της. Οι γονείς του Οσίου ήταν ειδωλολάτρες, και ο πατέρας του είχε ως επάγγελμα την κατασκευή αγαλμάτων στα εργαστήρια της πόλης. Κατασκεύαζε αγάλματα ψεύτικων θεών, τα οποία ο νεαρός Θεωνάς, όπως ήταν το όνομά του πριν βαπτιστεί, τα πουλούσε στην αγορά για να ζουν. Στη νεανική του ηλικία ο Θεωνάς συνδέθηκε στενά με τον Μνάσωνα, τον οποίο ο Ευαγγελιστής Λουκάς αποκαλεί αρχαίο μαθητή του Χριστού.

Οι δύο φίλοι ταξίδεψαν μαζί στη Ρώμη για να ρυθμίσουν κάποιες θρησκευτικές υποθέσεις των ειδωλολατρών συμπατριωτών τους από το χωριό Πέρα. Στην πρωτεύουσα της ρωμαϊκής αυτοκρατορίας, που ήταν τότε το κέντρο του ειδωλολατρικού κόσμου, οι δύο νέοι Κύπριοι γνωρίστηκαν με αποστόλους από τους εβδομήκοντα του Κυρίου. Στις συναντήσεις που ακολούθησαν οι απόστολοι μίλησαν στους δύο φίλους για την καινούργια πίστη και τη σωτηρία που έφερε ο Χριστός. Η διψασμένη για την αλήθεια ψυχή τους δεν χόρταινε να ακούει τον λόγο για τον Ιησού τον Ναζωραίο.

Αυτή η δίψα τους έκανε να εγκαταλείψουν γρήγορα τη Ρώμη και αντί να γυρίσουν στην Κύπρο τράβηξαν για τα Ιεροσόλυμα. Πήγαν εκεί για να συναντήσουν τον κορυφαίο των αποστόλων Πέτρο και τον αγαπημένο μαθητή του Κυρίου Ιωάννη τον Θεολόγο και Ευαγγελιστή. Η αγάπη του Θεού ευλόγησε πλούσια τον πόθο τους και αντάμειψε καθεμιά αγαθή διάθεση της καρδιάς τους. Στην Αγία Πόλη συνάντησαν πράγματι τους δύο αποστόλους και έμαθαν λεπτομερώς από τους αυτόπτες μάρτυρες όσα γνώριζαν.

Άκουσαν για τη Γέννηση του Θείου Βρέφους, για το μεγάλωμα και τη Βάπτιση στον Ιορδάνη ποταμό. Έμαθαν επίσης για το έργο του Κυρίου, τη διδασκαλία, τα θαύματα, την εκούσια Σταύρωση, την εκ νεκρών Ανάσταση και την Ανάληψη στους ουρανούς. Στο τέλος δέχτηκαν και οι δύο το άγιο βάπτισμα και ξεκίνησαν για να επιστρέψουν στην Κύπρο. Επιστρέφοντας στη γενέτειρά τους οι νεοφώτιστοι χριστιανοί συνάντησαν με χαρά και αγαλλίαση τους αποστόλους Παύλο, Βαρνάβα και Μάρκο, καθώς και τον οπαδό τους Ηρακλείδιο.

Λίγες μέρες αργότερα οι απόστολοι αναχώρησαν για την Πάφο, και τότε ο Μνάσων έμεινε κοντά στον δάσκαλό του Ηρακλείδιο. Ο Όσιος Θεόδωρος αποχωρίστηκε και από τους δύο φίλους και διάλεξε να ζήσει μια αυστηρή ασκητική ζωή στην ερημιά. Για τριάντα οκτώ ολόκληρα χρόνια ο ιερός αθλητής πάλεψε έχοντας ως κανόνα την αυστηρή εγκράτεια και ως στήριγμα την αδιάλειπτη προσευχή. Η ταπεινοφροσύνη ήταν η περικεφαλαία του και σκοπός του είχε να επικρατήσει η βασιλεία του Χριστού στην αγαπημένη του πατρίδα.

Όταν έφτασε η ώρα να αφήσει την πρόσκαιρη τούτη ζωή, ο Άγιος προαισθάνθηκε τον θάνατό του και ετοιμάστηκε με γαλήνη. Κάλεσε κοντά του τον Ροδώνα, τρίτο επίσκοπο της Ταμασού, και του ανέθεσε να συγγράψει τα έργα των Αγίων Ηρακλειδίου και Μνάσωνος για οικοδομή των πιστών. Παρέδωσε επίσης τα προσωπικά απομνημονεύματα που είχε γράψει ο ίδιος για τη ζωή και το έργο των δύο συναγωνιστών του. Στη συνέχεια φώναξε κοντά του τα πνευματικά του παιδιά, τα νουθέτησε με την τελευταία διδασκαλία του και παρέδωσε γαλήνια την ψυχή του στα χέρια του Θεού.

Οι Άγιοι Ηρακλείδιος και Μνάσων με τους πιστούς αδελφούς κήδευσαν με δάκρυα το άγιο λείψανό του. Ταις πρεσβείαις του οσίου σου Θεοδώρου του Ταμασού του πρώτου ιεραποστόλου της Κύπρου Κύριε Ιησού Χριστέ ο Θεός, ελέησον και σώσον ημάς, αμήν.