Στο μικρό χωριό της Λαμπαδούς, στην ορεινή Κύπρο των μέσων της βυζαντινής εποχής, γεννήθηκε ένα μονάκριβο παιδί που έμελλε να γίνει θαυματουργός των βασανισμένων ψυχών. Ο Όσιος Ιωάννης ο Λαμπαδιστής έζησε κατά τον δέκατο αιώνα και καταγόταν από το χωριό Λαμπαδού της Κύπρου, κοντά στη Γαλάτη. Οι γονείς του ήταν ο ιερέας Κυριάκος και η πρεσβυτέρα Άννα, άνθρωποι ευσεβέστατοι και ταυτόχρονα πλούσιοι σε αγαθά. Ο Ιωάννης ήταν το μοναδικό παιδί τους και το είχαν αποκτήσει ύστερα από εγκάρδιες προσευχές προς τον Κύριο.

Γι αυτό τον αγαπούσαν πολύ και από μικρό τον ανέθρεψαν με το γάλα της αυστηρής χριστιανικής πίστεως. Στη μελέτη και την εκμάθηση των ιερών γραμμάτων ο μικρός Ιωάννης ξεπερνούσε γρήγορα όλους τους συνομηλίκους του στο χωριό της Λαμπαδούς. Όλοι οι κάτοικοι του χωριού θαύμαζαν την οξυδέρκεια και τη μεγάλη φιλομάθειά του από πολύ μικρή ηλικία. Κάποτε έκοψε ένα ώριμο τσαμπί σταφύλι και το έφερε στο σπίτι πριν από τις έξι Αυγούστου. Ο ευλαβής και τυπικός ιερέας πατέρας του τον τιμώρησε με αυστηρή παρατήρηση και ένα δυνατό ράπισμα.

Ο Ιωάννης δέχτηκε με υπακοή την τιμωρία αδιαμαρτύρητα και έπειτα προσευχήθηκε με δάκρυα και κατάνυξη στον Θεό. Έβαλε ξανά το τσαμπί στο ακριβές μέρος όπου το είχε κόψει από το αμπέλι και το θαύμα έγινε αμέσως. Το ώριμο σταφύλι κόλλησε πάλι στην κληματόβεργα, σαν να μην είχε κοπεί ποτέ από εκείνη την ευλογημένη ώρα. Όταν ο Ιωάννης έγινε δεκαοκτώ ετών, οι γονείς του τον πίεσαν να μνηστευθεί μια πλούσια κόρη της περιοχής. Η επιθυμία να δουν το οικογενειακό τους δένδρο να συνεχίζεται τους έκανε να λησμονήσουν το παλιό τους τάμα.

Είχαν τάξει εξαρχής στον Θεό να αφιερώσουν το παιδί τους στη μοναχική ζωή για χάρη της δικής τους προσευχής. Η σύγκρουση ανάμεσα στην απαίτηση των γονιών και στον πόθο του νέου για παρθενική ζωή έγινε βασανιστική. Κουρασμένος και βαθιά στενοχωρημένος, ο Ιωάννης γονάτισε και ζήτησε με πόνο τον φωτισμό του Αγίου Πνεύματος. Άκουσε ξαφνικά μια θεϊκή φωνή που του υπενθύμισε τα λόγια του Κυρίου από το κατά Ματθαίον Ευαγγέλιο. Όποιος αγαπά τον πατέρα ή τη μητέρα του πιο πολύ από τον Χριστό, δεν είναι άξιος μαθητής του Κυρίου.

Ύστερα από αυτή τη φωνή ο νέος έτρεξε στη νεαρή κόρη και της φανέρωσε ειλικρινά τον πόθο του. Της πρότεινε να ζήσουν μαζί παρθενική ζωή για χάρη του Κυρίου και της Βασιλείας των Ουρανών. Η νεαρή κόρη όμως δεν δέχτηκε την παράξενη πρόταση και έτσι η μνηστεία διαλύθηκε άμεσα από τις δύο πλευρές. Οι θιγμένοι γονείς της κόρης θέλησαν τότε να εκδικηθούν τον νέο με σκληρό και ύπουλο τρόπο. Ένας μάγος της ευρύτερης περιοχής προσφέρθηκε αμέσως να τους βοηθήσει στο σατανικό τους σχέδιο εκδικήσεως κατά του Ιωάννη.

Προσποιούμενοι τους φίλους κάλεσαν τον Ιωάννη σε γεύμα μαζί με τον πατέρα του και έβαλαν δηλητήριο στο φαγητό. Το δηλητήριο εκείνο, γνωστό από τα τοπικά μεταλλεία, τυφλώνει όποιον φάει λίγο από το μολυσμένο φαγητό. Όποιος φάει όμως μεγαλύτερη ποσότητα, πεθαίνει σχεδόν αμέσως από τα φοβερά δηλητηριώδη συστατικά της παρασκευής αυτής. Ο εγκρατής Ιωάννης έφαγε μόνο μια μικρή ποσότητα με αποτέλεσμα να τυφλωθεί για το υπόλοιπο της ζωής του. Τα γαλανά του μάτια, στα οποία καθρεφτιζόταν η καλοσύνη της αγνής καρδίας του, σκοτείνιασαν για πάντα.

Αφού συγχώρησε με χριστιανική αγάπη όλους όσους τον έβλαψαν, πήρε τον πιστό υπηρέτη του και έφυγαν για τη Μαραθάσα. Εγκαταστάθηκε εκεί σε ασκητήριο απέναντι από τον Καλοπαναγιώτη, κοντά στη Μονή του Αγίου Ηρακλειδίου της περιοχής. Έζησε για τέσσερα ολόκληρα χρόνια προσευχόμενος και διδάσκοντας με τα λόγια αλλά και με το ίδιο το παράδειγμά του. Όταν ο υπηρέτης του δίψαζε αφόρητα σε ένα ταξίδι, ο Άγιος προσευχήθηκε γονατιστός και χτύπησε τον διπλανό βράχο.

Ο βράχος άνοιξε αμέσως και ανέβλυσε δροσερό κρυστάλλινο νερό, που μέχρι σήμερα είναι γνωστό ως το άγιασμα του Λαμπαδιστή. Πολλοί διψασμένοι πιστοί προσκυνητές ξεδίψασαν από αυτό το νερό σε όλους τους επόμενους αιώνες της εκκλησιαστικής ιστορίας. Το γνωστό θαύμα του Μωυσή στην έρημο επαναλήφθηκε στα κυπριακά βουνά για να δοξαστεί ξανά ο Θεός. Τρεις ημέρες πριν τον θάνατό του ο μακάριος ασκητής ανέκτησε με θαυματουργικό τρόπο το φως των ματιών του.

Είδε τότε τρεις χρυσόπτερους αετούς να πετούν γύρω από το κελλί του και κατάλαβε αμέσως ότι ήταν θεϊκή επίσκεψη. Ήταν η επίσκεψη του Τριαδικού Θεού με τη συμβολική μορφή των τριών αετών, που τον καλούσε στους ουρανούς. Στις τέσσερις του Οκτωβρίου η αγία ψυχή του πέταξε στους ουρανούς σε ηλικία μόλις είκοσι δύο ετών. Οι γονείς του μαζί με τους μοναχούς της μονής έθαψαν με ευλάβεια το άγιο σκήνωμά του. Έχτισαν αργότερα έναν νέο ναό στο όνομα του παιδιού τους, που περιέκλεισε τον τάφο με το άγιο λείψανο.

Ο Λεόντιος Μαχαιράς, ο γνωστός χρονικογράφος της Κύπρου, γράφει για αυτόν ότι διώχνει τα δαιμόνια στην περιοχή της Μαραθάσας. Η θαυματουργική χάρη του Αγίου συνεχίζεται πλούσια μέχρι σήμερα, σε όσους πιστούς με ευλάβεια ζητούν τη μεσιτεία του. Πολλοί ασθενείς έχουν θεραπευτεί από ανίατες πληγές μετά από ολονύκτιες προσευχές προς τον θαυματουργό Όσιο της Κύπρου. Ένας κάτοικος της Αμμοχώστου διηγείται ότι η μορφή του Λαμπαδιστή στάθηκε δίπλα στο κρεβάτι του και άγγιξε την πληγή του.

Με τη χάρη του Κυρίου Χριστού η αγιάτρευτη πληγή θεραπεύτηκε αμέσως και ο εξουθενωμένος άρρωστος δόξασε τον Θεό. Η μονή του Αγίου Ηρακλειδίου είναι σήμερα γνωστή ως μονή του Ιωάννη του Λαμπαδιστή στο νησί της Κύπρου. Ταις πρεσβείαις του οσίου σου Ιωάννου του Λαμπαδιστού του θαυματουργού της Κύπρου Κύριε Ιησού Χριστέ ο Θεός, ελέησον και σώσον ημάς, αμήν.