Στις βόρειες εκτάσεις της αγγλικής γης του εβδόμου αιώνα, εκεί όπου το χριστιανικό φως μόλις είχε αρχίσει να φθάνει, ένας ευσεβής βασιλεύς υποδέχτηκε με ανοιχτή καρδιά το άγιο βάπτισμα. Ο Άγιος Εδουΐνος βαπτίσθηκε με μεγάλη ευλάβεια το Άγιο Πάσχα του εξακοσιοστού εικοστού εβδόμου έτους από τον επίσκοπο Παυλίνο. Η ιερά βάπτιση τελέστηκε στην ξακουστή πόλη της Υόρκης μπροστά σε πλήθος αξιωματούχων και λαού του βασιλείου του. Μετά τη βάπτιση του ένδοξου βασιλιά τους, ο λαός του βασιλείου της Νορθουμβρίας προσερχόταν αθρόως στη χριστιανική πίστη.

Επειδή ακόμη δεν υπήρχαν οργανωμένοι ναοί ή ειδικά βαπτιστήρια στη χώρα τους, οι πιστοί βαπτίζονταν στις λίμνες και στους ποταμούς. Ολόκληρα χωριά κατέβαιναν στα ορμητικά νερά της Νορθουμβρίας για να γεννηθούν εν Χριστώ μέσα από το ιερό μυστήριο. Ο Εδουΐνος έγινε γρήγορα ένας αληθινός και σταθερός χριστιανός που ζούσε με συνέπεια την καινούργια πίστη του. Βοήθησε ποικιλοτρόπως και ουσιαστικά την νεοϊδρυμένη Εκκλησία της Νορθουμβρίας μέσα από την υψηλή βασιλική του θέση.

Στήριξε υλικά και πνευματικά το έργο του επισκόπου Παυλίνου, ώστε το Ευαγγέλιο να εξαπλωθεί σε όλη τη χώρα. Φονεύθηκε ηρωικά σε μια σκληρή και ένδοξη μάχη το εξακοσιοστό τριακοστό τρίτο έτος σε ηλικία σαράντα οκτώ ετών. Η Εκκλησία τον τίμησε ως άγιο για τη συμβολή του στον εκχριστιανισμό της Αγγλίας και τη μαρτυρική του τελείωση. Ταις πρεσβείαις του αγίου σου Εδουΐνου του ευσεβούς βασιλέως της Νορθουμβρίας του φωτιστού του λαού του Κύριε Ιησού Χριστέ ο Θεός, ελέησον και σώσον ημάς, αμήν.