Στα τέλη του ογδόου αιώνα, μέσα στις άγιες χώρες της Παλαιστίνης, ζούσε ένας ευλαβής πρεσβύτερος που έμελλε να γίνει πατέρας δύο από τους πιο ένδοξους ομολογητές της Ορθοδοξίας. Ο όσιος Ιωνάς ξεχώριζε για τη βαθιά θεοφοβία του, για την ενάρετη βιοτή του και για τη φιλόξενη και φιλάνθρωπη καρδιά του προς κάθε άνθρωπο. Με ιδιαίτερο ζήλο επιδιδόταν στη φιλοξενία των ταξιδιωτών και σε όλα τα έργα της χριστιανικής ευσπλαχνίας και ελεημοσύνης. Φρόντισε με μεγάλη αγάπη και ευθύνη για την ανατροφή των δύο γιων του, τους οποίους εκπαίδευσε ο ίδιος στο σπίτι του.

Τους δίδαξε τη βιβλική σοφία και κυρίως τους εμφύτευσε βαθιά μέσα τους τις θεμελιώδεις αρχές της ορθόδοξης ευσέβειας. Οι γιοι του Θεοφάνης ο Υμνογράφος και Θεόδωρος ο Γραπτός υπέμειναν αργότερα φοβερά μαρτύρια για την τιμή των αγίων εικόνων. Καθώς πλησίαζε στα γηρατειά του και κατά παραχώρηση Θεού έχασε τη σύζυγό του, αποφάσισε να αφιερωθεί ολοκληρωτικά στον Κύριο. Αποφάσισε να περάσει τα υπόλοιπα χρόνια της ζωής του στην τέλεια και αποκλειστική υπηρεσία του Θεού.

Αποσύρθηκε στην ονομαστή Λαύρα του οσίου Σάββα του Ηγιασμένου, όπου είχαν ήδη ασκηθεί τα ίδια τα παιδιά του προηγουμένως. Η Λαύρα αυτή φημιζόταν για τους αγώνες των ενάρετων μοναχών της και θεωρούνταν φυτώριο μεγάλων πατέρων της ασκητικής παραδόσεως. Στη Λαύρα του Αγίου Σάββα ο όσιος Ιωνάς έλαβε με χαρά το αγγελικό σχήμα του μοναχού και άρχισε αυστηρή ασκητική ζωή. Μιμούμενος την άγια πολιτεία των άλλων ασκητών της μονής, καλλιέργησε ακόμη μεγαλύτερη θεοφοβία και κατεργαζόταν με τρόμο τη σωτηρία του.

Διατηρούσε αδιάλειπτα τη νηστεία, την αυστηρή εγκράτεια και τις ολονύκτιες θεοφιλείς προσευχές προς τον φιλάνθρωπο και πολυέλεο Κύριο. Στις προσευχές του δεν ξεχνούσε τον κόσμο που είχε αφήσει πίσω και πονούσε ψυχικά για όλη την ανθρωπότητα. Φλεγόμενος από αγάπη προς τον πλησίον, ικέτευε τον Κύριο για την ειρήνη της Εκκλησίας και την ευσέβεια των βασιλέων. Εκείνη η εποχή ήταν σκληρή, διότι οι βυζαντινοί αυτοκράτορες είχαν παρασυρθεί στην εικονοκλαστική αίρεση και τάραζαν την ενότητα της Εκκλησίας.

Σε αυτή την ενάρετη ζωή ο όσιος έφτασε σε προχωρημένα γηρατειά και για τη θεάρεστη πολιτεία του ο Θεός τον ευλόγησε. Έλαβε το χάρισμα της θεραπείας των ασθενών, με το οποίο ανακούφιζε και στήριζε τους προσερχομένους πιστούς. Φτάνοντας με ειρήνη στο τέλος των ημερών του, παρέδωσε με χαρά την αγία ψυχή του στον Κύριο που αγαπούσε. Ταις πρεσβείαις του οσίου πατρός ημών Ιωνά του Πρεσβυτέρου, Κύριε Ιησού Χριστέ ο Θεός, ελέησον και σώσον τους ασκουμένους εν αληθεία, αμήν.