Μέσα στη βαθιά έρημο της ανατολικής Γεωργίας, ένας ευγενής κυνηγός βλέπει ξαφνικά έναν ασκητή ανάμεσα στα άγρια θηρία και γονατίζει με συντριβή. Από εκείνη τη στιγμή ξεκινά η θαυμαστή ιστορία ενός μεγάλου ερημίτη, που μετέτρεψε μια άδεια κοιλάδα σε φωτεινή κατοικία αγγέλων. Ο μακάριος όσιος Ιωσήφ από το Αλαβέρδι υπήρξε μαθητής και πιστός συνοδοιπόρος του οσίου Ιωάννου του Ζενταζένι. Ο όσιος Ιωάννης ήρθε στη γη της Γεωργίας κατά τον έκτο αιώνα μαζί με δώδεκα συνολικά Σύρους ασκητές.

Σκοπός τους ήταν να σπείρουν παντού τον λόγο του Χριστού και να στερεώσουν τη χριστιανική πίστη στους Γεωργιανούς. Με την ευλογία του γέροντος δασκάλου του, ο πατήρ Ιωσήφ εγκαταστάθηκε σε ένα μικρό χωριό με το όνομα Αλαβέρδι. Σύμφωνα με την αρχαία παράδοση των Γεωργιανών της περιοχής, ο όσιος μετέφερε μαζί του έναν πολύτιμο σταυρό. Ο ιερός σταυρός ήταν φτιαγμένος από ξύλο του ίδιου του ζωοποιού Σταυρού του Σωτήρα μας Ιησού Χριστού. Εκείνη την εποχή η γύρω περιοχή του Αλαβέρδι ήταν ερημική, εντελώς άκαρπη και χωρίς ανθρώπινη ψυχή.

Ο πατήρ Ιωσήφ έζησε εκεί ολομόναχος ανάμεσα στα άγρια θηρία της κοιλάδας, προσευχόμενος αδιάκοπα και αγωνιζόμενος πνευματικά. Έκανε τη ζωή του ολοκληρωτική θυσία αγάπης στον Χριστό μέσα στη φιλέρημη και απομονωμένη αυτή γη. Μια ευλογημένη μέρα ο Κύριος έστειλε έναν ευγενή της περιοχής να κυνηγήσει μέσα στην κοιλάδα όπου ασκήτευε ο όσιος. Μόλις ο ευγενής αντίκρισε τον άγιο ανάμεσα στα άγρια θηρία, κατάλαβε αμέσως ότι αυτός ήταν αληθινός άνθρωπος του Θεού.

Έσκυψε με βαθύ σεβασμό μπροστά του, ασπάστηκε τα ταπεινά του χέρια και τον ρώτησε με συντριβή τι τον έφερε σε αυτή την ερημιά. Με τη χάρη του Κυρίου, ο όσιος Ιωσήφ άναψε μέσα στην καρδιά του ευγενούς αληθινή θεία αγάπη. Ο ευγενής γέμισε ξαφνικά από άσβεστο πόθο για τη χριστιανική Αλήθεια και την αγία ζωή του Ευαγγελίου. Έκανε τότε επίσημο τάμα να χτίσει εκκλησία μέσα στην ερημιά του Αλαβέρδι και πραγματικά έβαλε τα θεμέλια μεγάλου μοναστηριού. Με τη βοήθεια του ευσεβούς αυτού ευγενούς γεννήθηκε σιγά σιγά η ονομαστή Μονή του Αλαβέρδι, που υπάρχει μέχρι σήμερα.

Ο όσιος Ιωσήφ γέμισε από χαρά για την εκπλήρωση του θεάρεστου έργου και ευχαρίστησε ολόψυχα τον Κύριο. Γρήγορα ο κόσμος άρχισε να ακούει διηγήσεις για τον φωτεινό γέροντα που ασκήτευε με αγγελικό τρόπο εκεί στο Αλαβέρδι. Πλήθη πιστών από κοντινά και μακρινά χωριά έσπευσαν να τον δουν με τα μάτια τους και να τον ακούσουν. Η φήμη του αγγελικού ασκητή ταξίδεψε σύντομα μέσα σε όλη τη χώρα της ευλαβικής Γεωργίας και έφερε πολλούς προσκυνητές. Όλοι λαχταρούσαν να ακούσουν τη γλυκιά διδαχή του γέροντα Ιωσήφ και να πάρουν την ευλογία του ταπεινού πατέρα.

Με τους ακατάπαυστους κόπους του ξεριζώθηκε σταθερά κάθε απιστία και θεμελιώθηκαν στέρεα οι θείες ακολουθίες σε όλη τη γύρω περιοχή. Πολλοί πιστοί συγκλονισμένοι από τη ζωή και την αγάπη του οσίου, εγκατέλειψαν τον κόσμο και ζήτησαν να μοιραστούν τους κόπους του. Σταδιακά οι ερημίτες πληθύνθηκαν γύρω από τον άγιο και γεννήθηκε μέσα στην ερημιά μία μεγάλη αδελφότητα αληθινών μοναχών. Ο πατήρ Ιωσήφ ορίστηκε φυσικά πρώτος ηγούμενος της αδελφότητας και την οδήγησε με σύνεση στον δρόμο του Κυρίου.

Καθώς τα χρόνια περνούσαν, ο όσιος ήταν εντελώς εξαντλημένος από τη μακρά θεάρεστη άσκηση και τους ασταμάτητους πνευματικούς κόπους. Με την προφητική του αίσθηση κατάλαβε καθαρά την προσέγγιση του θανάτου και ετοίμασε την ψυχή να σταθεί ενώπιον του Κυρίου. Συγκέντρωσε γύρω του τους πιστούς μαθητές, τους ευλόγησε με αγάπη, τους έδωσε τις τελευταίες πατρικές οδηγίες και όρισε νέο ηγούμενο. Έτσι ο μακάριος γέροντας παρέδωσε ειρηνικά την ψυχή του στον Κύριο που τόσο πολύ είχε αγαπήσει.

Οι αγαπημένοι μαθητές τον έθαψαν με μεγάλη τιμή και βαθύ σεβασμό μέσα στον ιερό ναό του Αλαβέρδι. Αμέτρητα θαύματα έγιναν έκτοτε γύρω από τον τάφο του οσίου και συνεχίζουν να γίνονται στον τόπο εκείνο. Ταις πρεσβείαις του οσίου σου Ιωσήφ του Αλαβέρδι, Κύριε Ιησού Χριστέ ο Θεός, ελέησον και σώσον ημάς, αμήν.