Στις σκοτεινές ώρες πριν την άλωση της Θεσσαλονίκης από τους Οθωμανούς, ένας μεγάλος ιεράρχης στέκει ακούραστος στο τιμόνι της εκκλησίας. Ο Άγιος Συμεών Θεσσαλονίκης ξεχωρίζει ως ένας από τους σπουδαιότερους λειτουργιολόγους που γνώρισε ο ορθόδοξος κόσμος στους τελευταίους αιώνες του Βυζαντίου. Ο Άγιος Συμεών έζησε κατά τον δέκατο πέμπτο αιώνα και για τα πρώτα χρόνια της ζωής του δεν διασώθηκαν πολλά ιστορικά στοιχεία. Φαίνεται πως έλαβε νωρίς το αγγελικό σχήμα του μοναχού και κατόπιν χειροτονήθηκε ιερομόναχος της Ορθόδοξης Εκκλησίας μας.

Στον αρχιεπισκοπικό θρόνο της Θεσσαλονίκης φαίνεται να ανέβηκε λίγο μετά το χίλια τετρακόσια δέκα, σε εποχή πολύ δύσκολη για την πόλη του. Στα χρόνια της ποιμαντορίας του ανέπτυξε σπουδαίο πνευματικό έργο και στήριξε το ποίμνιο μπροστά στους πολλούς κινδύνους. Πέρα όμως από το ποιμαντικό του έργο, ο Άγιος Συμεών άφησε στην Εκκλησία και έναν πραγματικό θησαυρό συγγραφών. Έγραψε επιστολές, ερμηνείες, εγκώμια, διαλόγους και υμνογραφικά κείμενα που φωτίζουν μέχρι σήμερα τη θεολογία και τη λατρεία της Ορθοδοξίας.

Με τη γραφίδα του εξήγησε τον βαθύτατο πλούτο των ιερών Μυστηρίων και την πνευματική ομορφιά κάθε εκκλησιαστικής τάξης. Η αγία ζωή και η συγγραφική του προσφορά στήριξαν την Εκκλησία στις σκληρές ώρες της οθωμανικής απειλής. Ο Άγιος Συμεών κοιμήθηκε εν Κυρίω τον Σεπτέμβριο του έτους χίλια τετρακόσια είκοσι εννέα και παρέδωσε ειρηνικά την ψυχή του στον Νυμφίο. Η Εκκλησία αναγνώρισε επίσημα την αγιότητά του και τον αγιοκατέταξε στις δεκατέσσερις Απριλίου του χίλια εννιακόσια ογδόντα ένα. Ταις πρεσβείαις του Αγίου σου Συμεών αρχιεπισκόπου Θεσσαλονίκης, Κύριε Ιησού Χριστέ ο Θεός, ελέησον και σώσον ημάς, αμήν.