Πίσω από κάθε μεγάλο άγιο της Εκκλησίας στέκεται συχνά μια ταπεινή και προσευχητική μητέρα γεμάτη πίστη και αυτοθυσία. Τέτοια ακριβώς υπήρξε η Οσία Μάρθα, η μητέρα του Οσίου Συμεών του Στυλίτου, του μεγάλου ασκητή του πέμπτου αιώνα. Έζησε στην περιοχή της Κιλικίας της Μικράς Ασίας μεταξύ του τετάρτου και του πέμπτου χριστιανικού αιώνα. Καταγόταν από φτωχή και ταπεινή οικογένεια αγροτών της επαρχίας εκείνης χωρίς ιδιαίτερα κοσμικά αγαθά ή δόξα. Παντρεύτηκε τον ευσεβή σύζυγο Σισώτιο και μαζί έγιναν γονείς του ξακουστού οσίου Συμεών του Στυλίτου της Αντιοχείας.

Όταν ο Συμεών συμπλήρωσε τα δεκαοκτώ του χρόνια, έλαβε το άγιο μοναχικό σχήμα χωρίς να ενημερώσει τους γονείς του. Από εκείνη τη στιγμή η μητρική καρδιά της Μάρθας πληγώθηκε βαθιά από τη μακροχρόνια απουσία του παιδιού της. Πέρασαν πολλά χρόνια χωρισμού πριν τολμήσει η ευλαβική μητέρα να αναζητήσει τον γιο της στον στύλο όπου ασκήτευε. Πραγματοποίησε μακρύ ταξίδι μέχρι την περιοχή της Αντιοχείας με μόνη επιθυμία να ξαναδεί τον αγαπημένο της Συμεών.

Έφθασε λοιπόν κάτω από τον υψηλό στύλο και ζήτησε με δάκρυα να αντικρίσει τον λατρευτό της γιο πρόσωπο με πρόσωπο. Ο Συμεών της έστειλε με αγγελιοφόρους ένα παράξενο και βαθιά πνευματικό μήνυμα γεμάτο εσχατολογική ελπίδα και αιώνια προσδοκία. Της είπε ο Συμεών να μην επιμένει στη σαρκική συνάντηση, αφού θα αντίκριζαν ο ένας τον άλλον στη μέλλουσα αιώνια ζωή. Η Μάρθα όμως επέμεινε με μητρική αγάπη και συντριβή ζητώντας έστω και μία μόνη φορά να τον δει.

Τότε ο όσιος γιος της μήνυσε διαμέσου τρίτου να περιμένει υπομονετικά και σιωπηλά για κάποιο χρονικό διάστημα. Η ευλαβής μητέρα συμφώνησε αμέσως με αυτόν τον δύσκολο όρο της απόλυτης σιωπής και της υπομονετικής αναμονής στους πρόποδες. Παρέμεινε στους πρόποδες του λόφου, εκεί όπου υψωνόταν ο στύλος του ασκητικού της παιδιού, με βαθιά προσευχή. Στον τόπο εκείνον της σιωπηλής αναμονής εκοιμήθη ειρηνικά η μακαρία Μάρθα και παρέδωσε την ψυχή της στον Κύριο.

Όταν πληροφορήθηκε ο Συμεών την κοίμηση της μητέρας του, διέταξε αμέσως να μεταφέρουν το σώμα της κοντά στον στύλο. Πάνω στο τίμιο λείψανο της μητέρας του προσευχήθηκε για πολλή ώρα χύνοντας άφθονα δάκρυα ευγνωμοσύνης και πατρικής αγάπης. Οι παρόντες μάρτυρες διηγήθηκαν με δέος ότι ένα ανέκφραστο και ουράνιο χαμόγελο ζωγραφίστηκε τότε στο πρόσωπο της κοιμηθείσας Μάρθας. Έτσι αναπαύθηκε η αγία μητέρα μέσα στην αγκαλιά του Χριστού, αφήνοντας στην Εκκλησία υπόδειγμα πίστεως και υπομονής.

Η μνήμη της επαναλαμβάνεται από την Ορθόδοξη Εκκλησία και την τέταρτη ημέρα του μηνός Ιουλίου εκάστου έτους. Ταις πρεσβείαις της οσίας μητρός ημών Μάρθας, μητρός του στυλίτου Συμεών, Κύριε Ιησού Χριστέ ο Θεός, ελέησον και σώσον ημάς, αμήν.