Ο όσιος Νικηφόρος άφησε την τελευταία του πνοή σε σκοτεινή φυλακή του Λέοντος του Αρμενίου, για χάρη των αγίων εικόνων. Πριν από εκείνη τη φυλάκιση, ηγουμένευε στη φημισμένη μονή Μηδικίου, κοντά στα σημερινά Μουδανιά της Βιθυνίας. Από νεαρός μοναχός αναχώρησε στα όρη και αφοσιώθηκε σε νηστείες και προσευχές για την ειρήνη της Εκκλησίας. Η άσκησή του συνέπεσε με την πατριαρχία του αγίου Ταρασίου, ανάμεσα στα επτακόσια ογδόντα τέσσερα και τα οκτακόσια έξι.

Προσευχόταν επίμονα όχι μόνο για τη γαλήνη της τοπικής Εκκλησίας, αλλά και για την ειρήνη ολόκληρης της οικουμένης. Επειδή τον πίεσαν με πολλές παρακλήσεις οι αδελφοί, δέχτηκε να αναλάβει την ηγουμενία της μονής Μηδικίου. Η εικονομαχική αναταραχή ξέσπασε ξανά το οκτακόσια δεκατέσσερα, όταν ανέβηκε στον θρόνο ο Λέων ο Αρμένιος. Εκείνη τη χρονιά οι αυτοκρατορικές αρχές τον έδιωξαν από το μοναστήρι του, επειδή υπερασπιζόταν τη λατρεία των ιερών εικόνων.

Πέρασε πολλές κακουχίες και ταλαιπωρίες, μέχρι που τον έκλεισαν σε μια σκοτεινή φυλακή, όπου τελικά παρέδωσε την ψυχή του. Μετά την κοίμησή του, στην ηγουμενία της μονής Μηδικίου εξελέγη ο όσιος Νικήτας ο Ομολογητής, που τιμάται στις τρεις του Απριλίου. Με τις πρεσβείες του οσίου Νικηφόρου, Κύριε, ελέησε και σώσε τις ψυχές μας από κάθε διωγμό.