Στην Κύπρο, όπου ο ναός του Απόλλωνα δέσποζε στο περιώνυμο Κούριο, η νέα πίστη του Χριστού φύτρωνε αθόρυβα μέσα στις γωνιές της ειδωλολατρικής πόλης. Σε αυτό το περιβάλλον γεννήθηκε γύρω στα διακόσια πενήντα ο Άγιος Φιλωνίδης, που μνημονεύεται και ως Φιλονείδης. Από νεαρή ηλικία η Εκκλησία τον κάλεσε στη διακονία της, πρώτα ως αναγνώστης και έπειτα ως πρεσβύτερος. Μετά την κοίμηση του τοπικού επισκόπου, ανέλαβε ο ίδιος τον επισκοπικό θρόνο της πόλης του Κουρίου.

Όταν ξέσπασε ο τρομερός διωγμός του Διοκλητιανού, ο ηγεμόνας Μάξιμος τον συνέλαβε και τον έριξε στη φυλακή. Μαζί του φυλακίστηκαν και τα τρία πνευματικά του παιδιά, ο ιερέας Αριστοκλής, ο διάκονος Δημητριανός και ο αναγνώστης Αθανάσιος. Ένα πρωί, μόλις τελείωσε η κατανυκτική προσευχή, τρεις δήμιοι όρμησαν στο κελί και άρπαξαν τους τρεις συντρόφους του γέροντα. Τους έσυραν αμέσως έξω και τους θανάτωσαν με φρικτό τρόπο μπροστά στα μάτια του ίδιου του ιερομάρτυρα.

Έπειτα γύρισαν στον Άγιο και απαίτησαν να θυσιάσει στα είδωλα, αλλιώς θα τον παρέδιδαν γυμνό σε μεθυσμένους σατύρους. Ο ιερομάρτυρας πάγωσε από την κτηνώδη απειλή και κατέφυγε για πολλή ώρα σε προσευχή με δάκρυα. Σηκώθηκε ύστερα ήρεμος και κάλεσε κοντά του τους κρατουμένους αδελφούς, για να τους φανερώσει την απόφαση της αυτοθυσίας. Σύρθηκε σιγά σιγά σε διάδρομο της φυλακής και ανέβηκε από μυστική θυρίδα σε απότομο γκρεμό απέναντι στη θάλασσα.

Εκεί σκέπασε το πρόσωπο με τον επενδύτη του, σταυροκοπήθηκε τρεις φορές και ρίχτηκε με απόλυτη εμπιστοσύνη στον Θεό. Ταις πρεσβείαις του αγίου ιερομάρτυρος Φιλωνίδου, Κύριε Ιησού Χριστέ ο Θεός, ελέησον και σώσον ημάς, αμήν.