Στην ένδοξη γη της Αιγύπτου, εκεί όπου άλλοτε ζούσαν οι μεγάλοι ασκητές της ερήμου, αναδείχθηκαν νέοι μάρτυρες της πίστεως. Οι ξακουστοί Άγιοι Πηλέας και Νείλος, επίσκοποι της αιγυπτιακής γης, υπήρξαν φωτεινά κηρύγματα του Χριστού στους χαλεπούς εκείνους χρόνους. Παρουσιάστηκαν με μεγάλο θάρρος ως ομολογητές χριστιανοί, μαζί με τον γενναίο Πατερμούθιο, τον Ηλία και άλλους εκατό συνοδούς. Όλοι μαζί στάθηκαν ενώπιον του ειδωλολάτρη βασιλιά, ομολογώντας με παρρησία την πίστη τους στον αληθινό Σωτήρα Χριστό.

Ο σκληρός ηγεμόνας τους υπέβαλε σε φρικτά μαρτύρια, και πρώτα τους έβγαλε με βία το δεξί μάτι. Στο τέλος τους έκαψε όλους ζωντανούς μέσα στις φλόγες, και έτσι έλαβαν με δόξα τον αμαράντινο στέφανο. Μαζί με αυτούς γιορτάζονται και οι Άγιοι Πενήντα Μάρτυρες, οι οποίοι κατάγονταν από μια μακρινή χώρα που ονομαζόταν Ζωώρα. Αυτοί καταγγέλθηκαν αμέσως στον σκληρό δούκα του τόπου ότι ήταν θερμοί χριστιανοί και πιστοί ομολογητές του Χριστού. Στην αρχή τους έστειλαν στα σκληρά μεταλλεία ως εργάτες, για να καμφθεί η αντοχή και η πίστη τους.

Όμως εκείνοι επέμειναν με σθένος και ανδρεία στην πίστη τους, και τελικά τους έκαψαν ζωντανούς στη φωτιά. Πάνω από εκατόν πενήντα γενναίοι μάρτυρες έπεσαν εκείνη την ημέρα, σφραγίζοντας με αίμα τη φωτεινή τους ομολογία. Όλοι αυτοί αναδείχθηκαν φωτεινά αστέρια του ουρανού και αδιάψευστα πρότυπα ευσέβειας για τις μελλοντικές γενεές της Εκκλησίας. Ταις πρεσβείαις των αγίων ιερομαρτύρων Πηλέως, Νείλου και της συνοδείας αυτών των μαρτύρων της Παλαιστίνης, Κύριε Ιησού Χριστέ ο Θεός, ελέησον και σώσον ημάς, αμήν.