Στα βάθη του δεκάτου εβδόμου αιώνα, η μικρή και ορθόδοξη Γεωργία ζει ανάμεσα σε δύο φοβερές αυτοκρατορίες της Ασίας. Από τη μια πιέζει η Περσία του σάχη Αμπάς, και από την άλλη η Οθωμανική αυτοκρατορία, και ο λαός υποφέρει για την πίστη. Μέσα σε αυτό το αιματοβαμμένο τοπίο αναδεικνύεται μια ηρωική μορφή, η αγία βασίλισσα Κετεβάν της Κάχετης. Ήταν θυγατέρα του Ασοτάν Μουχράν Μπατόνι, σημαντικού ηγεμόνα της βασιλικής δυναστείας των Μπαγρατιόνι, και διακρινόταν για σύνεση και ευσέβεια.

Παντρεύτηκε τον πρίγκιπα Δαβίδ, διάδοχο του θρόνου της Κάχετης, και απέκτησε δύο παιδιά, τον Τεϊμουράζ και την Ελένη. Όταν ο βασιλιάς Αλέξανδρος, πεθερός της, αποσύρθηκε στη μονή του Αλαβέρντι ως μοναχός, ο σύζυγός της ανέλαβε τη βασιλική εξουσία. Λίγους μήνες αργότερα όμως, στα χίλια εξακόσια δύο, ο νεαρός Δαβίδ απεβίωσε αιφνιδίως και ο γέρων Αλέξανδρος ξαναπήρε τον θρόνο. Ο σάχης Αμπάς διέταξε τότε τον νεότερο γιο του Αλεξάνδρου, τον Κωνσταντίνο, που είχε γίνει μωαμεθανός, να ανατρέψει τα πάντα.

Ο πατροκτόνος έσφαξε τον πατέρα και τον αδελφό του και έστειλε τα κεφάλια τους ως δώρο στον σάχη της Περσίας. Η χήρα βασίλισσα Κετεβάν θρήνησε και έθαψε με τιμή τα ακέφαλα σώματα στο Αλαβέρντι, τόπο ταφής των βασιλέων της Κάχετης. Ο Κωνσταντίνος προχώρησε στην απρέπεια να ζητήσει τη χείρα της και η Κετεβάν αρνήθηκε με σθένος. Οι ευγενείς της Κάχετης εξεγέρθηκαν εναντίον του πατροκτόνου και τον σκότωσαν, καθαρίζοντας την προδοσία της πίστης και του θρόνου.

Έκτοτε η Κετεβάν ανέλαβε τη διακυβέρνηση και ζήτησε από τον σάχη να αναγνωρίσει διάδοχο τον γιο της Τεϊμουράζ. Ο σάχης Αμπάς δέχτηκε προσωρινά και έστειλε τον Τεϊμουράζ στη Γεωργία φορτωμένο με πλούσια δώρα, αλλά η ηρεμία δεν διήρκεσε πολύ. Το χίλια εξακόσια δεκατέσσερα απαίτησε ως όμηρο τον μικρό εγγονό της Αλέξανδρο και την ίδια τη βασιλομήτορα Κετεβάν. Πίεζε επιπλέον για τον πρωτότοκο πρίγκιπα Λεβάν και κάλεσε τελικά τον ίδιο τον βασιλιά Τεϊμουράζ στην αυλή του.

Ο σχεδιασμός του ήταν να κρατήσει όλη τη βασιλική οικογένεια στην Περσία και να στείλει δικούς του αντιβασιλείς στη Γεωργία. Ο Τεϊμουράζ συμμάχησε με τον βασιλιά Λουαρσάμπ της Καρτλίας και μαζί προσπάθησαν να αποκρούσουν τον περσικό στρατό. Ο σάχης Αμπάς όμως έστειλε τους ομήρους βαθιά στο εσωτερικό της Περσίας και επιτέθηκε ο ίδιος εναντίον της Κάχετης. Με φωτιά και σπαθί λεηλάτησε ολόκληρη τη Γεωργία, καίγοντας ανάκτορα, εκκλησίες και μοναστήρια χωρίς οίκτο, ενώ ολόκληρα χωριά ερημώθηκαν.

Πάνω από τριακόσιες χιλιάδες Γεωργιανοί εξορίστηκαν στην Περσία, ενώ τα σπίτια τους τα κατέλαβαν τουρκογενείς νομάδες της κεντρικής Ασίας. Πείνα και βία βασίλεψαν στη Γεωργία, και οι ηττημένοι βασιλιάδες κατέφυγαν στον βασιλιά Γεώργιο της Ιμερετίας. Στη Σιράζ της Περσίας, οι δύο πρίγκιπες χωρίστηκαν από τη γιαγιά τους και υπέστησαν τον φρικτό ευνουχισμό στο Ισφαχάν. Ο μικρός Αλέξανδρος δεν άντεξε και απεβίωσε από τα μαρτύρια, ενώ ο Λεβάν τρελάθηκε από τον πόνο και τη φρίκη.

Η Κετεβάν παρέμεινε αιχμάλωτη του εθνικά γεωργιανού ιμάμη Κουλί Χαν, ο οποίος τη σεβόταν ως πραγματική βασίλισσα. Διέταξε μάλιστα να μην της αποκαλύψουν ποτέ την τραγική τύχη των αγαπημένων της εγγονιών στην ξένη γη. Δέκα ολόκληρα χρόνια έζησε η βασίλισσα Κετεβάν στη φυλακή, προσευχόμενη με όλη τη δύναμή της για την πατρίδα της. Η συνεχής νηστεία, η αδιάλειπτη προσευχή και το πέτρινο στρώμα εξάντλησαν το αλλοτινά πολυτελές σώμα της. Στο πνεύμα όμως παρέμενε ανδρεία και γεμάτη ζωντάνια, διδάσκοντας την πνευματική ζωή σε όσους τη συνόδευαν στην πικρή εξορία.

Ύστερα από χρόνια, ο σάχης Αμπάς αποφάσισε να την προσηλυτίσει στο Ισλάμ και προσφέρθηκε να την παντρευτεί ως βασίλισσα. Της ζήτησε να αρνηθεί την πίστη του Χριστού και να ασπαστεί τη θρησκεία του Μωάμεθ ως όρο του γάμου. Ο ιμάμης την παρακάλεσε να υποχωρήσει για να σωθεί, αλλά εκείνη αρνήθηκε σθεναρά και ετοιμάστηκε για το μαρτύριο. Η σταθερή της ομολογία καθυστέρησε αισθητά τον εξισλαμισμό των γεωργιανών αιχμαλώτων στην Περσία εκείνη την εποχή.

Ντυμένη με βασιλικά ενδύματα, οδηγήθηκε στην πλατεία γεμάτη πλήθος για να υποστεί τα φρικτά βασανιστήρια ενώπιον όλων. Της τοποθέτησαν πυρακτωμένο χάλκινο καζάνι στο κεφάλι και της έσχισαν το στήθος με αναμμένες τανάλιες, μέσα σε ανείπωτο πόνο. Την τρύπησαν με πύρινα δόρατα, της ξερίζωσαν τα νύχια και της έσχισαν τέλος το μέτωπο με πυρακτωμένο φτυάρι. Η αγία ψυχή της αναχώρησε προς τον Κύριο και τα τίμια λείψανά της λούστηκαν με υπερφυσικό φως. Γάλλοι μοναχοί Αυγουστινιανοί τα έτυλιξαν σε αρωματικά οθόνια και αργότερα τα παρέδωσαν στον βασιλιά γιο της Τεϊμουράζ. Ταις πρεσβείαις της αγίας μεγαλομάρτυρος Κετεβάν, βασιλίσσης της Γεωργίας και ομολογητρίας του Χριστού, Κύριε Ιησού Χριστέ ο Θεός, ελέησον και σώσον ημάς, αμήν.