Στις αρχές του δευτέρου αιώνα, η αρχαία Αθήνα ζει ακόμη στη σκιά των φιλοσοφικών της σχολών και των αρχαίων ναών της. Μέσα σε αυτό το λαμπρό αλλά ειδωλολατρικό περιβάλλον αναδύεται μια μορφή που θα συνδέσει την κλασική παιδεία με την αλήθεια του Ευαγγελίου του Χριστού. Ο Άγιος Αριστείδης ανήκε στους Αθηναίους ευπατρίδες, καταγόταν από ένδοξο αθηναϊκό γένος και έζησε στα χρόνια του αυτοκράτορα Αδριανού. Έλαβε ολοκληρωμένη φιλοσοφική κατάρτιση και έγινε ένας από τους σημαντικότερους εκπροσώπους της πνευματικής ζωής της εποχής του.

Η συνάντησή του με τον Άγιο Διονύσιο τον Αρεοπαγίτη και τον Άγιο Ιερόθεο τον οδήγησε στη χριστιανική πίστη και άλλαξε ολόκληρη την πορεία της ζωής του. Όταν ξέσπασαν σκληροί διωγμοί κατά των πρώτων Χριστιανών, ο φιλόσοφος δεν σιώπησε ούτε για μια στιγμή. Συνέταξε προς τον αυτοκράτορα Αδριανό περίφημη Απολογία υπέρ των διωκόμενων αδελφών του και υπερασπίστηκε την πίστη με τόλμη και επιχειρήματα. Εκδιώχθηκε από την πόλη του και επειδή ο Αδριανός απουσίαζε, ταξίδεψε ως τη Ρώμη, όπου παρουσίασε προσωπικά την απολογία του.

Επιστρέφοντας στην Αθήνα συνελήφθη και κρεμάστηκε δημόσια στην αγορά της πόλης από τους ειδωλολάτρες αντιπάλους του. Παρέδωσε εκεί την αγία ψυχή του στις δεκατρείς Σεπτεμβρίου, το έτος εκατόν είκοσι, αφού πρώτα ομολόγησε με παρρησία τον Χριστό. Ο πρεσβύτερος Ιερώνυμος συνέταξε αργότερα εγκώμιο γι' αυτόν και τον χαρακτήρισε Ισαπόστολο για την ομολογία και τους ιεραποστολικούς κόπους του. Ταις πρεσβείαις του ισαποστόλου φιλοσόφου και μάρτυρος Αριστείδου του Αθηναίου, Κύριε Ιησού Χριστέ ο Θεός, ελέησον και σώσον ημάς, αμήν.