Στους σκληρούς χρόνους των μεγάλων διωγμών, όταν η Φιλιππούπολη της Θράκης ποτιζόταν με το αίμα των μαρτύρων, ανέτειλαν δύο γενναίες μορφές που φώτισαν με τον αγώνα τους ολόκληρη την Εκκλησία. Ο Άγιος Σέβηρος καταγόταν από τη Σίδη της Παμφυλίας, μια ξακουστή πόλη της Μικράς Ασίας, και ήταν γιος του Θρακιώτη Πετρωνίου και της Μυγδονίας. Σε νεαρή ηλικία βρέθηκε στη Φιλιππούπολη της Θράκης, εκεί όπου το πύρ του διωγμού καιγόταν με ιδιαίτερη ένταση. Όταν είδε τους Τριανταεπτά Αγίους Μάρτυρες, που εορτάζονται την ίδια ημέρα μαζί του, να αγωνίζονται γενναία και ηρωικά για τον Χριστό, η ψυχή του φλέχθηκε.

Με θάρρος μεγάλο και χωρίς φόβο μπροστά στις βασάνους ομολόγησε και αυτός τον ένα και αληθινό Θεό, τον Χριστό. Αμέσως τότε οι σκληροί διώκτες με ορμή ξέσχισαν τις σάρκες του με σιδερένια πυρακτωμένα νύχια, καταξεσχίζοντας ανηλεώς τα μέλη του σώματός του. Κατόπιν τον πριόνισαν με σκληρό και αργό τρόπο, για να αυξήσουν ακόμη περισσότερο την οδύνη και την αγωνία της δοκιμασίας του. Έπειτα του φόρεσαν σιδερένια πυρακτωμένη ζώνη, η οποία έκαιγε τη μέση του και ανέδιδε τη μυρωδιά της θυσίας του.

Τέλος, μετά από όλα αυτά τα φρικτά βασανιστήρια, τον αποκεφάλισαν με ξίφος και έλαβε το νικητήριο στεφάνι του μαρτυρίου. Παρόμοια βασανιστήρια υπέστη και ο Άγιος Μέμνων ο Κεντυρίων, που ήταν Ρωμαίος αξιωματικός και στρατιωτικός ηγέτης εκατό ανδρών. Όταν ο τοπικός ηγεμόνας έμαθε ότι ο Άγιος Σέβηρος είχε φέρει στον Χριστό τον κεντυρίωνα Μέμνονα, διέταξε αμέσως να συλληφθεί και να βασανιστεί ο νέος μαθητής. Ο γενναίος εκατόνταρχος με τόλμη και θάρρος ομολόγησε και αυτός τον Χριστό ως Θεόν αληθινόν και Σωτήρα του κόσμου.

Οι δήμιοι έκοψαν από την πλάτη του τρεις λωρίδες δέρματος από το κεφάλι έως τα πόδια, σπαράσσοντας το σώμα του. Έπειτα τον τέντωσαν επάνω σε δύο στύλους και τον υπέβαλαν σε φοβερά μαρτύρια μπροστά στα μάτια του πλήθους. Μαζί με τους Τριανταεπτά Μάρτυρες έκοψαν τα χέρια και τα πόδια όλων αυτών των στρατιωτών της πίστης. Τέλος, αφού άναψαν μεγάλη κάμινο, έριξαν μέσα στη φωτιά τους αθλητές του Χριστού, για να τους εξοντώσουν εντελώς.

Έτσι ο Άγιος Μέμνων μαζί με τον Σέβηρο και τη συνοδεία τους ολοκλήρωσαν τον δρόμο του μαρτυρίου τους με δόξα και νίκη. Παρέδωσαν τις ψυχές τους στον Νυμφίο Χριστό και έλαβαν τα αιώνια στεφάνια από τα χέρια του Παντοκράτορος Κυρίου. Ταις πρεσβείαις των αγίων μαρτύρων Σεβήρου και Μέμνονος, Κύριε Ιησού Χριστέ ο Θεός, ελέησον και σώσον ημάς, αμήν.