Δεκατρείς οσιομάρτυρες της Κύπρου ρίχθηκαν ζωντανοί στις φλόγες, μόνο και μόνο επειδή αρνήθηκαν να υποτάξουν την Εκκλησία τους στον Πάπα. Οι μακάριοι αυτοί Πατέρες και Ομολογητές της αληθείας έλαμπαν με τη φωτεινή ζωή τους στο νησί της Κύπρου. Έφεραν τα αγία ονόματα Ιωάννης, Κόνων, Ιερεμίας, Μάρκος, Κύριλλος, Θεόκτιστος, Βαρνάβας, Μάξιμος, Θεόγνωστος, Ιωσήφ, Γεννάδιος, Γεράσιμος και Γερμανός. Έζησαν τον δέκατο τρίτο αιώνα μέσα στην ιστορική και ένδοξη μονή της Καντάρας του νησιού.
Κάποτε όμως κατέλαβαν το νησί της Κύπρου οι Λατίνοι, οι οποίοι έθεσαν σκοπό την υποταγή της Εκκλησίας στον Πάπα. Έκαναν τα πάντα προκειμένου να επιβάλουν τη θρησκευτική τους κυριαρχία πάνω στην Ορθόδοξη Εκκλησία της Κύπρου. Η συστηματική προσπάθειά τους ξεκίνησε επισήμως από το χίλιο διακοσιοστό εικοστό σωτήριο έτος της θείας ενανθρωπήσεως. Σε ένα συνέδριο, το οποίο έγινε τότε στην πόλη της Λεμεσού, έλαβαν μέρος αντιπρόσωποι του λατινικού κλήρου.
Παράλληλα συμμετείχαν και οι αντιπρόσωποι της κοσμικής άρχουσας τάξεως του νησιού, η οποία είχε υποταχθεί στους νέους κυριάρχους. Στο συνέδριο εκείνο αποφασίσθηκε ομόφωνα να επιβληθούν καταπιεστικά μέτρα εναντίον της Ορθόδοξης Εκκλησίας της Κύπρου. Σκοπός τους ήταν η ολοκληρωτική επικράτηση της Λατινικής Εκκλησίας πάνω σε ολόκληρο το νησί της Κύπρου και τον λαό του. Έτσι περί το χίλιο διακοσιοστό εικοστό όγδοο σωτήριο έτος οι κατακτητές οδήγησαν τους τρεις δεκάτους Πατέρες ενώπιον δικαστηρίου.
Άρχισαν να τους πιέζουν με κολακείες και απειλές, ώστε να τους αλλάξουν το ορθόδοξο φρόνημά τους. Τους υποσχέθηκαν τιμές, αξιώματα και ηρεμία, αρκεί να αποδέχονταν την εξουσία του Πάπα της Ρώμης πάνω στην Εκκλησία τους. Οι Άγιοι Πατέρες όμως έμειναν εντελώς σταθεροί και ακλόνητοι στην ομολογία της αληθούς Ορθοδόξου Πίστεως των πατέρων. Δήλωσαν με θάρρος και παρρησία ενώπιον των κακοδόξων Λατίνων ότι δεν αρνούνται την πατρώα Ορθοδοξία τους. Αρνήθηκαν να υποτάξουν τη συνείδησή τους στις παπικές διεκδικήσεις και έμειναν πιστοί στην Εκκλησία της Κύπρου.
Έλαβαν δύναμη από τον Χριστό, ο οποίος ενίσχυσε την καρδιά τους κατά τις σκληρές ανακρίσεις. Τότε τους έριξαν δέσμιους στη σκοτεινή φυλακή της πόλεως για τρία ολόκληρα και βασανιστικά χρόνια δοκιμασίας. Τους βασάνισαν εκεί σκληρά με κάθε λογής τρόπους, με σκοπό να σπάσουν την αντίστασή τους. Δεν κατάφεραν όμως τίποτε απολύτως εναντίον της ακλόνητης ορθόδοξης πίστεως αυτών των αγίων Πατέρων της Καντάρας. Στις δεκαεννέα Μαΐου του χιλίου διακοσιοστού τριακοστού πρώτου τους έκαψαν ζωντανούς και έλαβαν αμάραντα στεφάνια.
Έγιναν φωτεινό σύμβολο της ορθόδοξης αντιστάσεως απέναντι στις παπικές αξιώσεις και στήριξαν τον κυπριακό λαό. Με τις πρεσβείες των δεκατριών Οσιομαρτύρων της Καντάρας, αξίωσε και εμάς, Κύριε, της επουρανίου σου βασιλείας.