Σε έναν ιστορικό ναό της Παναγίας στην Κωνσταντινούπολη, ένας σιωπηλός ασκητής έχυνε καθημερινά δάκρυα μετανοίας ενώπιον του Σωτήρα Χριστού. Ο Όσιος Μαρτινιανός έζησε σε χρόνια άγνωστα για εμάς, καθώς η εκκλησιαστική ιστορία δεν έχει διασώσει τη χρονολογία της ζωής του. Εξέλεξε ως τόπο της πνευματικής του παλαίστρας τον περίφημο ναό της Θεοτόκου του Αρεοβίνδου στη βασιλεύουσα πόλη. Εκεί παρέδωσε ολόκληρη την ψυχή του στην προσευχή, τη νηστεία και τη μυστική κοινωνία με τον αληθινό Θεό.
Σε εκείνο το άγιο σκήνωμα της Παναγίας πέρασε χρόνια αδιάλειπτης ασκήσεως, αρνούμενος κάθε άνεση και κάθε κοσμική απόλαυση. Καθάρισε σταθερά την καρδιά του από τα πάθη και την ανέδειξε καθαρό κατοικητήριο της Αγίας Τριάδος. Δίδαξε με τη ζωή του ότι η αληθινή ησυχία βρίσκεται στην ταπείνωση και στη θεία αγάπη του Χριστού. Ακολούθησε το παράδειγμα των μεγάλων Πατέρων της ερήμου, μέσα όμως στα όρια της θορυβώδους πρωτεύουσας. Κοιμήθηκε εν ειρήνη και παρέδωσε την οσία ψυχή του στον Νυμφίο Χριστό, τον οποίο ποθούσε όλη του τη ζωή. Άφησε φωτεινή παρακαταθήκη ότι ο μοναχός μπορεί παντού να αγιάσει, αρκεί να φέρει την έρημο μέσα στην καρδιά του. Με τις θείες πρεσβείες του Οσίου Μαρτινιανού, Κύριε, αξίωσε κι εμάς της επουράνιας σου βασιλείας.