Ορφανός σε μικρή ηλικία, ο νεαρός Ιωνάς περνούσε νύχτες και ημέρες με αδιάκοπη προσευχή στους τάφους των γονέων του. Η ζέουσα αυτή προσευχή τον προετοίμασε να γίνει ένας από τους μεγαλύτερους ορθόδοξους ιερείς της Οδησσού στους χρόνους των διωγμών. Ο όσιος Ιωνάς Μωυσέεβιτς Αταμάνσκιυ γεννήθηκε στην ευσεβή Οδησσό στις δεκατέσσερις Σεπτεμβρίου του χίλια οκτακόσια πενήντα πέντε. Ο πατέρας του ονομαζόταν Μωυσής και ήταν ευλαβής διάκονος, ενώ η μητέρα του έφερε το όνομα Γλυκερία.
Πέθαναν όμως νωρίς και άφησαν τον νεαρό Ιωνά ορφανό σε μικρή και τρυφερή ηλικία της παιδικής ζωής. Καθημερινά, νύχτα και ημέρα, περνούσε τον χρόνο του με προσευχή στους τάφους των αγαπημένων του γονέων. Την κηδεμονία του φτωχού παιδιού ανέλαβε με στοργή ο θείος του και τον φρόντισε ως τέκνο δικό του. Ο νεαρός όσιος πρόκοπτε με ζήλο στην αρετή, στην αληθινή ευσέβεια και στη χριστιανική μόρφωση. Ο θείος ζήλος φούντωνε ολοένα μέσα στην καρδιά του και αναζητούσε τρόπους για να αφιερωθεί στον Σωτήρα Χριστό.
Έτσι, στο έτος χίλια οκτακόσια ογδόντα τέσσερα μετά Χριστόν, χειροτονήθηκε διάκονος της αγίας Εκκλησίας της Οδησσού. Διακόνησε τα ιερά μυστήρια με ευλάβεια και αυστηρή προσήλωση στους κανόνες της ορθοδόξου παραδόσεως της Εκκλησίας. Στο έτος χίλια οκτακόσια ογδόντα έξι μετά Χριστόν χειροτονήθηκε πρεσβύτερος και άρχισε την ιερατική του διακονία. Διακόνησε αρχικά ως εφημέριος σε κάποιο χωριό της επαρχίας, και αργότερα από το χίλια οκτακόσια ενενήντα επτά στον ναό της Κοιμήσεως Θεοτόκου της Οδησσού.
Η ποιμαντική του δράση υπήρξε αξιοθαύμαστη και ξεχώρισε για τη φλογερή της αγάπη προς τους πτωχούς. Οι φτωχοί και οι άποροι πιστοί εύρισκαν πάντα καταφύγιο και ζεστή υποδοχή κοντά στον γέροντα Ιωνά. Ο όσιος τους δίδασκε με τη λειτουργική του ζωή και με τα φλογερά κηρύγματά του στον λαό του Θεού. Η εκκλησιαστική κοινότητά του ήταν παρόμοια με αυτή της αρχαίας Εκκλησίας των πρώτων χριστιανικών αιώνων. Η ευεργετική ποιμαντική του δράση φάνηκε ακόμη πιο λαμπρή κατά τον Ρωσοϊαπωνικό πόλεμο του χίλια εννιακόσια πέντε.
Στους χρόνους της επαναστάσεως του χίλια εννιακόσια δεκαεπτά συνέχισε χωρίς φόβο τη διακονία του προς τον λαό. Ο Άγιος Θεός τον αξίωσε του χαρίσματος της θαυματουργίας και πολλοί συνέρρεαν προς αυτόν για ευλογία και θεραπεία. Ο όσιος κοιμήθηκε ειρηνικά στο έτος χίλια εννιακόσια είκοσι τέσσερα και αγιοποιήθηκε επίσημα το χίλια εννιακόσια ενενήντα πέντε. Με τις πρεσβείες του οσίου Ιωνά της Οδησσού, Κύριε, αξίωσε κι εμάς της επουράνιας σου βασιλείας.