Στην Ιρλανδία του εβδόμου αιώνα, μια νεαρή πριγκίπισσα προτίμησε να σφαγεί από τον πατέρα της παρά να αρνηθεί την αγνότητα. Η Αγία Δάφνη ήταν θυγατέρα του τοπικού βασιλιά μιας περιοχής της κελτικής Ιρλανδίας τον έβδομο αιώνα μετά Χριστόν. Ο πατέρας της παρέμεινε μέχρι τέλους ειδωλολάτρης και αρνήθηκε να δεχθεί τη χάρη της χριστιανικής πίστεως. Η μητέρα της όμως ήταν ευσεβής χριστιανή και μετέδωσε στην κόρη της την πίστη στον Χριστό. Έτσι η μικρή κοπέλα αγάπησε τον Χριστιανισμό και βαπτίσθηκε κρυφά από τον ειδωλολάτρη πατέρα της.
Η ζωή της ήταν πολύ πνευματική και αφιέρωσε όλη την ψυχή της στον αληθινό Θεό και Σωτήρα του κόσμου. Έδωσε μάλιστα από νεαρή ηλικία επίσημη υπόσχεση αγνότητας ψυχής και σώματος ενώπιον του Κυρίου της δόξης. Μετά τον θάνατο της αγαπητής μητέρας της, ο βασιλιάς πένθησε τρομερά και βυθίσθηκε σε βαθιά μελαγχολία. Με τον καιρό όμως θέλησε να ξαναπαντρευτεί και ζήτησε νέα σύζυγο όμοια με την προηγούμενη βασίλισσα. Ανέθεσε λοιπόν στους ανθρώπους του να βρουν μια όμορφη και ηθική γυναίκα από όλο το βασίλειο.
Εκείνοι, αφού ερεύνησαν παντού στο βασίλειο, του ανέφεραν με δειλία την παράξενη και τρομερή ανακάλυψή τους. Δεν υπάρχει, του είπαν, πιο όμορφη και συνετή γυναίκα στη χώρα από την ίδια του τη νεαρή κόρη Δάφνη. Τότε ο βασιλιάς, με διαβολικό πάθος, αποφάσισε το ανήκουστο: να παντρευτεί την ίδια του τη θυγατέρα. Η Δάφνη, μπροστά σε αυτόν τον τρομαχτικό πειρασμό, διέφυγε με τη βοήθεια του πνευματικού της πατέρα. Ο πνευματικός της ήταν ο Άγιος Γκέρεμπραν, σπουδαίος ιερέας της εκείθεν τοπικής Εκκλησίας του νησιού της Ιρλανδίας.
Μαζί με τον γέροντα κατέφυγαν σε ένα μικρό χωριό που ονομαζόταν Γκελ, κοντά στη σημερινή Αμβέρσα του Βελγίου. Όμως ο βασιλιάς τους καταδίωξε με σκληρότητα, τους ανακάλυψε στο χωριό εκείνο και τους σκότωσε με τα ίδια του τα χέρια. Το μαρτύριο αυτό συνέβη στις δεκαπέντε Μαΐου, κάπου μεταξύ του έτους εξακόσια είκοσι και του εξακόσια σαράντα μετά Χριστόν. Η Αγία Δάφνη ήταν τότε δεκαπέντε χρονών, μια νεαρότατη μάρτυρας της αγνότητας και της ορθοδόξου πίστεως του Χριστού.
Έλαβε έτσι το διπλό στεφάνι του μαρτυρίου και της παρθενίας από τον φιλάνθρωπο Κύριο, ο οποίος δόξασε την ψυχή της. Σύντομα άρχισαν να σημειώνονται πολλά θαύματα στον τάφο της Αγίας στο χωριό Γκελ της Φλάνδρας. Τα θαύματα συνδέονταν κυρίως με θεραπείες ανθρώπων που έπασχαν από βαριές ψυχικές νόσους και δαιμονισμούς ψυχής. Έτσι πολλοί άρχισαν να επισκέπτονται το Γκελ ως τόπο ιάσεων και πνευματικής παρηγορίας για τους πάσχοντες. Είθε με τις πρεσβείες των δύο μαρτύρων ο Κύριος να ελεεί τους ψυχικά πάσχοντες αδελφούς μας, αμήν.