Δεκαεπτά ολόκληρα χρόνια η Αλεξάνδρα Δομπύτσκινα από το Γιαροσλάβλ της Ρωσίας υπέφερε από φοβερές πνευματικές και σωματικές δοκιμασίες, χωρίς καμία ανθρώπινη παρηγοριά να φτάνει στην ψυχή της. Μέσα στα μεσοαστικά σπίτια της πόλεως κανείς γιατρός δεν μπορούσε να την θεραπεύσει, ούτε καμία ευχή του κόσμου να ησυχάσει την συνταραγμένη της καρδιά. Το έτος χίλια οκτακόσια είκοσι τρία είδε σε όραμα μία ολόκληρη εκκλησία, μέσα στην οποία βρισκόταν μία θαυμαστή Εικόνα της Παναγίας Θεοτόκου.
Με δάκρυα στα μάτια και με όλη την δύναμη της ψυχής της, η ταλαιπωρημένη γυναίκα προσευχήθηκε στην Δέσποινα του Ουρανού για την απαλλαγή της από όλα τα δεινά. Τότε μυστική φωνή της ανήγγειλε ότι έπρεπε να αναζητήσει την Εικόνα στην εκκλησία εκείνη, ώστε να εύρει την οριστική θεραπεία. Την πρώτη Μαΐου του ίδιου έτους, η Αλεξάνδρα κατόρθωσε να βρει την εκκλησία πλάι στο επισκοπικό μέγαρο του Γιαροσλάβλ. Ο ναός ήταν παλαιότατος και αφιερωμένος στην εορτή της Προελεύσεως του Τιμίου και Ζωοποιού Σταυρού του Κυρίου, την οποία τιμά η Εκκλησία την πρώτη Αυγούστου.
Μόλις πάτησε το πόδι της εντός του ναού, αναγνώρισε αμέσως τον χώρο που είχε δει στο όραμά της. Ξαφνικά βρέθηκε εμπρός σε μία τοιχογραφημένη Εικόνα της Θεοτόκου, την ίδια ακριβώς που είχε δει στον ύπνο της. Καταληφθείσα από φόβο και από ιερό τρόμο, έπεσε καταγής με σπασμωδικές κινήσεις και αφόρητους πόνους, στριφογυρίζοντας μέσα στην οδύνη της. Όταν οι σπασμοί κόπασαν, σηκώθηκε και προσευχήθηκε με θερμή πίστη ενώπιον της Εικόνας, νιώθοντας σταδιακά την ανακούφιση να την περιβάλλει.
Την επομένη ημέρα ήταν τελείως υγιής και απαλλαγμένη από κάθε σωματικό βάσανο και ψυχικό δεσμό που την κρατούσε αιχμάλωτη. Από εκείνη την στιγμή, πολλά θαυμαστά γεγονότα και ιάσεις έλαβαν χώρα ενώπιον της ιερής αυτής Εικόνος για όσους κατέφευγαν με πίστη και ευλάβεια. Η ονομαζόμενη Εικόνα των Σπηλαίων του Γιαροσλάβλ απεικονίζει την Παναγία να κάθεται επί θρόνου με τον Θείο της Υιό στην αγκαλιά της. Δίπλα της εμφανίζονται οι Άγιοι Αντώνιος και Θεοδόσιος, οι μεγάλοι θαυματουργοί των Σπηλαίων του Κιέβου, που λάμπρυναν την μοναστική παράδοση της ρωσικής γης.
Δύο φωτεινοί Άγγελοι στέκονται πίσω από τον θρόνο, ένας από κάθε πλευρά, ως φύλακες και υμνωδοί της Δεσποίνης. Η σύνθεση αυτή ενώνει την βυζαντινή εικονογραφική παράδοση με την σλαβική ευλάβεια προς τους θεοφόρους πατέρες των σπηλαίων. Στην ίδια πόλη υπάρχουν και άλλες δύο σημαντικές Εικόνες της Θεοτόκου που τιμώνται από τους πιστούς. Η πρώτη είναι η περίφημη Εικόνα του Γιαροσλάβλ, της Όγδοης Ιουνίου, η οποία ανήκει στον τύπο της Ελεούσης και χρονολογείται στον δέκατο τρίτο αιώνα της Εκκλησίας.
Η δεύτερη είναι η Εικόνα του Γιαροσλάβλ-Καζάν, η οποία απεκαλύφθη στους πιστούς στις οκτώ Ιουλίου του χίλια πεντακόσια ογδόντα οκτώ. Όλες αυτές οι Εικόνες αποτελούν ανεκτίμητους θησαυρούς της ορθοδόξου ρωσικής παραδόσεως και ακένωτη πηγή ακαταπαύστων ευεργεσιών για τους πιστούς προσκυνητές. Με τις πρεσβείες της Υπεραγίας Δεσποίνης ημών Θεοτόκου και αειπαρθένου Μαρίας, αξίωσον και εμάς, Κύριε, της επουρανίου σου βασιλείας.