Με την προσευχή του ανέδειξε από το ξερό χώμα της Σιλόνης πηγή καθαρού νερού, για να ξεδιψάσουν οι συνοδοί του. Θεράπευσε τον αυτοκράτορα Μαυρίκιο στην Κωνσταντινούπολη και έλαβε ως ευχαριστία μία λίτρα χρυσού με αυτοκρατορική σφραγίδα. Ο όσιος Παυσίκακος γεννήθηκε στην πόλη Απάμεια της Συρίας, στο τέλος του έκτου αιώνα μετά Χριστόν. Καταγόταν από επιφανείς και ευγενείς γονείς, οι οποίοι ζούσαν στην αληθινή και ζηλωτή χριστιανική ευσέβεια. Από νεαρή ηλικία επιδόθηκε σε αυστηρή νηστεία, σε αδιάλειπτη προσευχή και σε κάθε σκληρό ασκητικό αγώνα.

Αργότερα έλαβε τη μοναχική κουρά και έγινε φωτεινό υπόδειγμα ασκήσεως για όλους τους νεαρούς συμμοναστές του. Τρεφόταν με ελάχιστο μόνο ψωμί και νερό, και έτσι καθάρισε την ψυχή του από τα πάθη. Με τη θερμή προσευχή του ο Κύριος του χάρισε το πολύτιμο και θαυμαστό χάρισμα της ιάσεως. Θεράπευε με τη χάρη του Θεού τις σωματικές αρρώστιες, αλλά μαζί και τα ψυχικά τραύματα των ανθρώπων. Πάλεψε σε φοβερό αόρατο πόλεμο με τους δαίμονες και τους έδιωξε από τους δαιμονισμένους εξ αποστάσεως.

Επανέφερε επίσης το φως στους τυφλούς και ίσιωσε τους κυρτωμένους με την επίκληση του ονόματος του Χριστού. Έγινε γνωστός παντού για τα θαύματά του και η φήμη του έφτασε ως την Κωνσταντινούπολη. Όταν η φήμη του απλώθηκε παντού, ο μακάριος αρχιεπίσκοπος Κωνσταντινουπόλεως Κυριάκος έμαθε για τα μεγάλα θαύματά του. Ο πατριάρχης Κυριάκος, που πατριάρχευσε από το πεντακόσια ενενήντα ένα έως το εξακόσια έξι μετά Χριστόν, εκτίμησε ιδιαίτερα την αρετή του οσίου.

Τον κάλεσε με χαρά στη βασιλεύουσα Κωνσταντινούπολη και τον χειροτόνησε επίσκοπο της Εκκλησίας των Συνάδων. Μόλις ανέβηκε στον αρχιερατικό θρόνο, ο όσιος Παυσίκακος έδιωξε με τη σφεντόνα του λόγου τους εκκλησιαστικούς λύκους. Με το πνευματικό μαχαίρι του λόγου περιέκοψε τους αιρετικούς και τους έβγαλε έξω από το ποίμνιό του. Έτσι δεν ήθελε στο ποίμνιό του ούτε αιρετικούς ανθρώπους ούτε ακολάστους που πληγώνουν την αγία του Θεού Εκκλησία. Δίδασκε πάντοτε τους πιστούς για τη ζωή της αρετής και ο λόγος του ήταν πάντοτε δυνατός και ζωντανός.

Φρόντιζε με ζήλο για τη σωτηρία του ποιμνίου του και χάραζε σε όλους τον στενό δρόμο της σωτηρίας. Με το παράδειγμά του και με τη διδασκαλία του οδήγησε πολλές ψυχές προς τη βασιλεία των ουρανών. Με τη φωτεινή του ποιμαντορία η εκκλησία των Συνάδων έλαμψε σαν φάρος μέσα στη Μικρά Ασία. Ο άγιος Παυσίκακος εργαζόταν ακούραστα για να σώσει το ποίμνιο που του εμπιστεύθηκε ο Κύριος Ιησούς Χριστός. Όταν επέστρεψε στην Κωνσταντινούπολη για εκκλησιαστικές υποθέσεις, ο άγιος βρέθηκε ξανά στη μεγάλη βασιλεύουσα πόλη.

Στην Κωνσταντινούπολη θεράπευσε και τον αυτοκράτορα Μαυρίκιο από βαριά αρρώστια, που τον είχε ταλαιπωρήσει σκληρά. Ο αυτοκράτορας αναγνώρισε την αγιότητά του και του έστειλε ως ευχαριστία μία ολόκληρη λίτρα χρυσού. Στη χρυσή αυτή ευχαριστία πρόσθεσε επίσημη αυτοκρατορική σφραγίδα ως δείγμα της βαθιάς εκτιμήσεώς του προς τον άγιο. Στον δρόμο της επιστροφής προς τη Σύναδα ο όσιος βρέθηκε με τους συνοδούς του στη Σιλόνη. Εκεί οι ταξιδιώτες υπέφεραν από φοβερή δίψα και δεν μπορούσαν να βρουν καμία πηγή νερού.

Ο όσιος Παυσίκακος γονάτισε με ταπείνωση και προσευχήθηκε θερμά στον Κύριο για τους συνοδούς του. Με τη δύναμη της προσευχής του ανέβλυσε αμέσως πηγή καθαρού και δροσερού νερού από το χώμα. Όλοι οι συνοδοί ξεδίψασαν με αγαλλίαση και δόξασαν τον Θεό για αυτό το θαυμαστό σημείο. Ο όσιος επέστρεψε στις Συνάδες και συνέχισε με ζήλο το ποιμαντικό του έργο για τον λαό. Έζησε λοιπόν τόσο θεοφιλώς και ωφέλησε σωτηρίως πολλούς ανθρώπους με τη διακονία του στην Εκκλησία. Έπειτα ο όσιος Παυσίκακος εκοιμήθη με ειρήνη Κυρίου το έτος εξακόσια έξι μετά Χριστόν, στην επισκοπή του. Με τις πρεσβείες του οσίου Παυσικάκου επισκόπου των Συνάδων, αξίωσε και εμάς, Κύριε, της επουρανίου σου βασιλείας.