Σχεδόν διακόσιους ηλικιωμένους μοναχούς της Ιβηρίτικης Μονής τους έσπρωξαν σαν ζώα σε καράβι, που το βύθισαν στα βάθη της θάλασσας. Οι νεώτεροι και υγιείς μοναχοί απομακρύνθηκαν με τη βία στην Ιταλία και πουλήθηκαν εκεί ως δούλοι στους Εβραίους εμπόρους. Στο μέσο του δέκατου αιώνα μετά Χριστόν οι Γεωργιανοί μοναχοί άρχισαν να εγκαθίστανται στο Άγιον Όρος της Παναγίας. Λίγο αργότερα ίδρυσαν εκεί την περίφημη γεωργιανή Μονή των Ιβήρων, που τιμά την Παναγία Πορταΐτισσα.

Στους ταραγμένους εκείνους χρόνους ξένοι στρατοί εισέβαλλαν συνεχώς στο Άγιον Όρος και ταλαιπωρούσαν σκληρά τους ησυχαστές μοναχούς. Στον δέκατο τρίτο αιώνα οι Σταυροφόροι έπεσαν στην περιοχή με μεγάλη βία και απερίγραπτη ασέβεια προς τα ιερά. Από το χίλια διακόσια πενήντα εννέα έως το χίλια τριακόσια έξι ο στρατός του πάπα ερήμωσε αλλεπάλληλα το Όρος. Πρώτοι μαρτύρησαν για την ορθόδοξη πίστη οι μοναχοί του Ζωγράφου, της Βατοπαιδίου και του Πρωτάτου.

Έπειτα ήρθε η σειρά των μοναχών της Ιβηρίτικης Μονής να υποστούν την ίδια οδυνηρή τύχη του μαρτυρίου. Στην εποχή εκείνη Γεωργιανοί και Έλληνες ασκητές εργάζονταν μαζί στην Ιβηρίτικη Μονή σε αδελφική ένωση και αγάπη. Νέοι ασκητές από τη Γεωργία έφταναν συνεχώς στη μονή για να συνεχίσουν τη μοναστική παράδοση. Όταν οι Σταυροφόροι έφτασαν, απαίτησαν αυστηρά από τους μοναχούς να ασπασθούν τον καθολικισμό και το πρωτείο του πάπα. Οι ιβηρίτες μοναχοί απάντησαν με αδιάλλακτη παρρησία και καταδίκασαν επίσημα τις σκληρές πλάνες των Λατίνων Σταυροφόρων.

Αναθεμάτισαν τη διδασκαλία των Καθολικών και προτίμησαν τον θάνατο από την προδοσία της Ορθοδοξίας του Σωτήρος. Σύμφωνα με το Πατερικό του Άθω, οι Ιβηρίτες εκδιώχθηκαν με βία από τη μονή τους. Σχεδόν διακόσιους ηλικιωμένους μοναχούς της Μονής τους έσπρωξαν σαν άγρια ζώα μέσα σε ένα παλιό σκάφος. Αυτό το ίδιο καράβι το βύθισαν λίγο αργότερα στα βαθιά νερά της θάλασσας του Αιγαίου Πελάγους. Οι νεώτεροι και υγιείς μοναχοί απομακρύνθηκαν με τη βία προς την Ιταλία ως αιχμάλωτοι του πάπα.

Όταν έφτασαν στη μακρινή Ιταλία, τους πούλησαν εκεί ως δούλους στους Εβραίους εμπόρους εκείνης της εποχής. Οι Ιβηρίτες υπέμειναν με γενναιότητα ψυχής όλες αυτές τις σκληρές δοκιμασίες για χάρη της ορθοδόξου πίστεως. Κάποιες πηγές αναφέρουν ότι αυτή η τραγωδία συνέβη το έτος χίλια διακόσια πενήντα εννέα μετά Χριστόν. Άλλες πηγές καταγράφουν ότι οι Γεωργιανοί μοναχοί του Άθω υπέφεραν τους Λατινικούς διωγμούς για τέσσερα ολόκληρα χρόνια. Η περίοδος εκείνη υπολογίζεται από το χίλια διακόσια εβδομήντα έξι έως το χίλια διακόσια ογδόντα μετά Χριστόν.

Οι ιβηρίτες αυτοί οσιομάρτυρες τιμώνται από την ορθόδοξη Εκκλησία ως ένδοξοι υπερασπιστές της αγίας μας πίστεως. Με τις θερμές πρεσβείες των αγίων ιβηριτών οσιομαρτύρων, αξίωσε και εμάς, Κύριε, της επουρανίου σου βασιλείας.