Δεν δίστασε στιγμή να αφήσει την άνεση της Κωνσταντινουπόλεως και να ακολουθήσει τον σύζυγό της στην εξορία. Πήρε τα μικρά της παιδιά στην αγκαλιά και βάδισε με χαρά τον στενό δρόμο της ομολογίας. Η αγία Ειρήνη έζησε στην Κωνσταντινούπολη στο πρώτο μισό του ένατου αιώνα, την εποχή της σκληρής εικονομαχικής διώξεως. Σύζυγος του αγίου ομολογητή Γεωργίου, μοιράστηκε μαζί του την πίστη, την ευσέβεια και την αγάπη προς τις τίμιες εικόνες. Όταν ο σύζυγός της Γεώργιος ομολόγησε με παρρησία τον σεβασμό προς τις άγιες εικόνες ενώπιον του αυτοκράτορα Θεοφίλου, καταδικάσθηκε.

Ο τύραννος δήμευσε όλη την περιουσία τους και τους έστειλε όλους μαζί στον τόπο της πικρής εξορίας. Η Ειρήνη δεν θρήνησε για τα αγαθά που έχασε, ούτε στενοχωρήθηκε για το σπίτι και τα υπάρχοντά της που χάθηκαν. Με τη χάρη του Θεού στήριξε τον σύζυγό της και τα παιδιά της στις πικρές δοκιμασίες της εξορίας. Ολόκληρη η οικογένεια συμμετείχε ολόψυχα στους κόπους της ομολογίας και βάδισε με ενότητα τον στενό δρόμο. Στην εξορία η αγία Ειρήνη παρέμεινε σταθερή στην προσευχή, στη νηστεία και στην αγάπη του Χριστού. Με τις πρεσβείες της αγίας Ειρήνης, του αγίου Γεωργίου και των παιδιών τους, αξίωσε και εμάς, Κύριε, της επουρανίου σου βασιλείας.