Έγραψε ο ίδιος τον βίο και τα θαυμάσια έργα του διδασκάλου του, αγίου Επιφανίου της Κύπρου. Έζησε πέντε χρόνια στην έρημο μαζί με τον άγιο Επιφάνιο, ασκούμενος στην προσευχή και στη νηστεία. Ο άγιος Σαβίνος γεννήθηκε στη Λυκία, μία πόλη της Φοινικικής χώρας, μέσα σε ευσεβές χριστιανικό οικογενειακό περιβάλλον. Ήταν συμπατριώτης του αγίου Επιφανίου, ο οποίος είχε επίσης βαπτισθεί και κουρευθεί μοναχός στη Λυκία. Όταν ο Θεός δόξασε τον Επιφάνιο, οι κάτοικοι της Λυκίας προσπάθησαν να τον ανακηρύξουν επίσκοπο της δικής τους πόλεως.

Έστειλαν έναν αξιόπιστο και γνωστό άνδρα της περιοχής να μεταφέρει το αίτημα και να συναντήσει τον Επιφάνιο. Μαζί με τον άνδρα εκείνον πήγε στον Επιφάνιο και ο νεαρός Σαβίνος, ο οποίος ζητούσε ασκητική καθοδήγηση. Εκεί στην παρουσία του αγίου ο νεαρός Σαβίνος αρνήθηκε εντελώς τον κόσμο και εκάρη με ευλάβεια μοναχός. Παρέμεινε για πάντα δίπλα στον Επιφάνιο και έγινε στενός μαθητής, πιστός συνεργάτης και προσφιλής ακόλουθός του. Έπειτα συνόδευσε τον Επιφάνιο στην έρημο και έμεινε εκεί μαζί του σε άσκηση επί ολόκληρα πέντε χρόνια.

Ασκούνταν με σκληρή νηστεία, προσευχή και αδιάκοπη αγρυπνία, όπως ακριβώς έπραττε και ο γέροντάς του Επιφάνιος. Καρπός εκείνης της κοινής ασκήσεως ήταν η ψυχική του προκοπή και η σταθερή γνώση των αρετών των πατέρων. Ο Σαβίνος έγραψε ο ίδιος τον βίο του οσίου Επιφανίου και κατέγραψε με ακρίβεια τις πνευματικές του εμπειρίες. Περιέγραψε τις ολονύκτιες προσευχητικές αγρυπνίες του γέροντα, τις πολυάριθμες μετάνοιές του στη γη και τα θαύματα που τέλεσε ο Κύριος μέσω αυτού.

Όταν αργότερα ο άγιος Επιφάνιος έγινε επίσκοπος στη νήσο Κύπρο, θέλησε να χειροτονήσει τον Σαβίνο πρεσβύτερο της εκκλησίας. Όμως ο μαθητής του δεν ήθελε από ταπείνωση να δεχτεί την ιερωσύνη και αρνείτο επίμονα. Τότε ο όσιος Επιφάνιος τον οδήγησε μέσα στον ναό και του έδωσε εντολή να σταθεί. Του είπε: «στάσου εδώ ακριβώς και μη μετακινηθείς ούτε στο ελάχιστο από τη θέση σου τώρα». Στάθηκε λοιπόν ο Σαβίνος και τα πόδια του έμοιαζαν σαν να είχαν καρφωθεί ακινήτα στη γη του ναού.

Έτσι ο Επιφάνιος μπόρεσε να τον χειροτονήσει πρεσβύτερο, χωρίς να μπορεί ο μαθητής να αρνηθεί ή να φύγει. Αυτό το θαυμαστό γεγονός φανερώνει την υπακοή του Σαβίνου και τη χάρη που είχε ο διδάσκαλός του από τον Κύριο. Με αυτόν τον τρόπο ο Σαβίνος εντάχθηκε στον ιερό κλήρο της Κύπρου και ανέλαβε ιερατικές διακονίες δίπλα στον δάσκαλό του. Το θαυμαστό σημείο της ακινησίας του φανέρωσε σε όλους τη μεγάλη χάρη που είχε ο Επιφάνιος ενώπιον του Θεού. Μετά τον θάνατο του αγίου Επιφανίου ο Σαβίνος έγινε διάδοχός του στον επισκοπικό θρόνο της Κύπρου.

Κάθισε στην έδρα της ίδιας πόλεως της Κωνσταντίας, όπου ο Επιφάνιος είχε προηγουμένως ποιμάνει το ποίμνιο του Κυρίου. Τέλεσε ο ίδιος πολυάριθμα θαύματα, αξιωθείς από τον Κύριο της δωρεάς της θαυματουργίας και της προσευχής. Υπερασπίστηκε με ζήλο και σθένος την ορθόδοξη πίστη ενάντια στις διάφορες αιρέσεις της εποχής του. Δεν συμβιβάστηκε ποτέ με κάποιες αιρετικές διδασκαλίες και διεκδίκησε με σθένος την ακεραιότητα της εκκλησιαστικής διδασκαλίας.

Ποίμανε με αγάπη το ποίμνιό του και υπήρξε αληθινός πνευματικός πατέρας του ορθόδοξου λαού της Κύπρου. Δίδαξε αδιάκοπα τα δόγματα και τις αρετές της Εκκλησίας στους κατοίκους εκείνης της αγίας κυπριακής γης μέσα στον χρόνο. Έζησε ευσεβή βίο και ανέπτυξε ένα σπουδαίο ποιμαντικό έργο μέσα στους κόλπους της κυπριακής Εκκλησίας. Αναπαύθηκε εν Κυρίω στα μέσα του πέμπτου μετά Χριστόν αιώνα και άφησε πλούσια πνευματική κληρονομιά στην εκκλησία. Έλαβε τη θέση του στους ουρανούς ανάμεσα στους ένδοξους πατέρες της αγίας Εκκλησίας του Χριστού.

Η Ορθόδοξη Εκκλησία τον τιμά κάθε χρόνο στις δώδεκα Μαΐου με ψαλμούς, ευλάβεια και πανηγυρική θεία λειτουργία. Με τις πρεσβείες του αγίου Σαβίνου αρχιεπισκόπου Κύπρου, αξίωσε και εμάς Κύριε, της επουρανίου σου βασιλείας.