Άγιος Ακάκιος Επίσκοπος Λητής και Ρεντίνης

Στα τέλη του δέκατου πέμπτου αιώνα, όταν η Ορθόδοξη Εκκλησία αναζητούσε στηρίγματα μέσα στους ζοφερούς καιρούς της τουρκοκρατίας, ένας ταπεινός ιεράρχης ξεχώριζε για τη γλυκύτητά του. Ο άγιος Ακάκιος έζησε στα τέλη εκείνου του ταραγμένου αιώνα και άφησε φωτεινό αποτύπωμα στην εκκλησιαστική ιστορία. Χειροτονήθηκε επίσκοπος της ιστορικής επισκοπής Λητής και Ρεντίνης από τον τότε μητροπολίτη Θεσσαλονίκης και ύστερα Πατριάρχη Κωνσταντινουπόλεως άγιο Νήφωνα. Με τον άγιο Νήφωνα τον συνέδεε στενός πνευματικός δεσμός, μία σχέση εμπιστοσύνης και αγάπης μέσα στον Κύριο.

Είχε ακόμη βαθύτατη πνευματική σχέση με τον εκ Ζίχνης καταγόμενο όσιο Θεόφιλο τον Μυροβλύτη, τον οποίο και χειροτόνησε ο ίδιος ιερέα. Ο όσιος Θεόφιλος είχε γέροντα τον Ακάκιο, διότι, όπως μαρτυρεί το συναξάρι, βρήκε σε αυτόν άνθρωπο ευλαβή και ενάρετο. Ήταν όντως δοχείο ακακίας, όπως φανερώνει και το ίδιο του το όνομα, γεμάτος απλότητα και αγαθότητα. Διά μέσου του Ακακίου ο όσιος Θεόφιλος συνδέθηκε με τον άγιο Νήφωνα και με όλη εκείνη την ιερή συντροφιά.

Στον περίγυρο του αγίου Νήφωνος ανήκαν οι μετέπειτα οσιομάρτυρες Μακάριος και Ιωάσαφ, οι οποίοι θυσιάστηκαν με ηρωισμό για τον Χριστό. Ο μικρός κύκλος γύρω από τον Νήφωνα έγινε σχολείο αρετής και πνευματικής αγωνιστικότητας μέσα σε δυσχερείς καιρούς της δουλείας. Όλα τα ονόματα αυτής της ιερής συνοδείας θα φωτίσουν αργότερα τον ορθόδοξο κόσμο με τη μαρτυρία τους. Στον ίδιο πνευματικό κύκλο ανήκαν επίσης ο γέροντας Ιάκωβος ο Διονυσιάτης και ο διάκονος Ιάκωβος, που μαρτύρησαν τελικά στην Αδριανούπολη ομολογώντας τον Χριστό.

Στενά συνδεδεμένοι ήταν και ο άγιος Θεωνάς, οι αυτάδελφοι Αψαράδες Θεοφάνης και Νεκτάριος, καθώς και ο γνωστός άγιος Μάξιμος ο Γραικός. Όταν ο άγιος Νήφων, ως Πατριάρχης πλέον Κωνσταντινουπόλεως, έμαθε για τα μεγάλα και θαυμαστά γεγονότα που συνέβησαν στην Αίγυπτο, αποφάσισε να στείλει αντιπροσωπεία. Απέστειλε εκεί, το έτος χίλια τετρακόσια ογδόντα έξι, ίσως τον μόνο άνθρωπο που εμπιστευόταν απόλυτα, τον επίσκοπο Λητής και Ρεντίνης Ακάκιο. Μαζί με τον Ακάκιο πήγαν ο υποτακτικός του άγιος Θεόφιλος και μία ομάδα κληρικών, για να πληροφορηθούν με ακρίβεια τα διαδραματισθέντα.

Μετέφεραν δε επιστολή του Νήφωνος προς τον Πατριάρχη Αλεξανδρείας άγιο Ιωακείμ τον Πάνυ, με βαθιά λόγια ευχαριστίας. Ο Νήφων ευχαριστούσε στην επιστολή του τον Κύριο, ο οποίος επήκουσε τις προσευχές του Ιωακείμ και ενήργησε τα μεγάλα εκείνα θαύματα. Ο Πατριάρχης Ιωακείμ δέχθηκε με πολλή αγάπη και χαρά τους φιλοξενούμενούς του και τους κράτησε αρκετό καιρό στο Πατριαρχείο. Όπως μαρτυρεί ο συναξαριστής, τους περιποιόταν και τους φιλοφρονούσε, δείχνοντας έμπρακτα τον θαυμασμό για τις προσωπικότητες που του έστειλε ο Κωνσταντινουπόλεως.

Η συνάντηση αυτή των δύο σπουδαίων πατριαρχείων μέσω του αγίου Ακακίου άφησε ανεξίτηλη πνευματική ευλογία στους πιστούς της Ανατολής. Έπειτα από αυτά οι όσιοι Ακάκιος και Θεόφιλος, μαζί με τους λοιπούς της συνοδείας τους, αναχώρησαν από την Αλεξάνδρεια. Κατευθύνθηκαν πρώτα στο θεοβάδιστο όρος Σινά, όπου προσκύνησαν με ευλάβεια τους ιερούς τόπους και την ιστορική μονή της αγίας Αικατερίνης. Έπειτα κατέβηκαν στην έρημο, για να γνωρίσουν από κοντά τους μεγάλους ασκητές και να πάρουν τις ευχές τους.

Κατέληξαν στη συνέχεια στην αγία Πόλη, την Ιερουσαλήμ, όπου προσκύνησαν κατά τον βαθύ τους πόθο τον Ζωοδόχο Τάφο του Κυρίου. Από εκεί ανέβηκαν στο όρος Θαβώρ, ενθυμούμενοι την ένδοξη Μεταμόρφωση του Σωτήρος μπροστά στους τρεις μαθητές της Καινής Διαθήκης. Κατόπιν κατευθύνθηκαν στη Δαμασκό, όπου συνάντησαν τον Πατριάρχη Αντιοχείας, ο οποίος τους έδωσε επιστολή για τον Κωνσταντινουπόλεως. Επέστρεψαν τελικά στα Ιεροσόλυμα, για να ολοκληρώσουν την πορεία τους κοντά στους αγίους τόπους του Πάθους.

Εκεί όμως ο όσιος Ακάκιος αιφνιδίως ασθένησε βαριά και εκοιμήθη εν Κυρίω μέσα στην αγία Πόλη της Ιερουσαλήμ. Τον έθαψε με πολλή ευλάβεια ο πιστός υποτακτικός του Θεόφιλος, σύμφωνα με τις μοναχικές παραδόσεις της εποχής εκείνης. Επειδή ο Ακάκιος ήταν άκρως εχθρός της κενοδοξίας και της ματαιότητας του κόσμου, πιθανότατα τάφηκε κάπου ταπεινά. Υπέγραφε άλλωστε πάντοτε ως ο ταπεινός επίσκοπος Λητής και Ρεντίνης, κρυμμένος από τη δόξα των ανθρώπων.

Ταις πρεσβείαις του αγίου Ακακίου, επισκόπου Λητής και Ρεντίνης, Κύριε Ιησού Χριστέ ο Θεός, ελέησον και σώσον ημάς, αμήν.