Δάγκωσε τη γλώσσα του μέχρι αίματος για να γλιτώσει από τον πειρασμό μιας πόρνης που του έστειλαν δεμένο σε κρεβάτι. Τον βίο του τον αφηγήθηκε ο ίδιος ο Μέγας Αντώνιος, ο μεγάλος ασκητής της αιγυπτιακής ερήμου, στους μαθητές του. Ο Φιλόσοφος έζησε κατά τον τέταρτο αιώνα μετά Χριστόν και καταγόταν από τη φημισμένη πόλη της Αλεξάνδρειας. Από πολύ νωρίς αφιερώθηκε στο κήρυγμα της αλήθειας του Χριστού με σπάνια ευγλωττία και θερμή φλόγα ψυχής.

Μιλούσε πειστικά και ακαταμάχητα μπροστά σε ειδωλολάτρες και Ιουδαίους, και υπερασπιζόταν με δύναμη τη νέα πίστη της Εκκλησίας του Χριστού. Ακολουθούσε πιστά τα διδάγματα του Ευαγγελίου και ζούσε σεμνά, άμεμπτα, ξένος προς κάθε σαρκικό πάθος. Είχε νεκρώσει μέσα του τη σάρκα και κράταγε τον νου του στραμμένο μόνο στον Κύριο και στη σωτηρία των αδελφών του. Οι εχθροί του Σταυρού δεν μπορούσαν να τον νικήσουν με λόγια, γι' αυτό σκέφτηκαν δολερά τεχνάσματα.

Του πρόσφεραν χρήματα πολλά και ασήμι μπροστά στα μάτια του, μα εκείνος τα περιφρόνησε χωρίς κανέναν δισταγμό. Του υποσχέθηκαν αξιώματα λαμπρά μέσα στην πόλη, όμως αυτός τους έδειξε μόνο το ιερό βιβλίο του Ευαγγελίου. Τον κάλεσαν σε πολυτελή συμπόσια με κρασιά και εδέσματα, αλλά δεν προσερχόταν ή περιοριζόταν στα όρια της εγκράτειας. Ο άρχοντας της Αλεξάνδρειας και οι εχθροί του μηχανεύθηκαν τότε μία σκληρότερη μέθοδο για να σπιλώσουν τον σώφρονα βίο του.

Τον συνέλαβαν με βία και τον έδεσαν σφιχτά πάνω σε ένα κρεβάτι, χωρίς να του επιβάλουν άλλη τιμωρία. Έστειλαν δίπλα του γυναίκα ελαφρών ηθών, η οποία με κάθε τρόπο τον δελέαζε και τον προκαλούσε σε αμαρτία ακόλαστη. Ο Μάρτυρας δεν μπορούσε καθόλου να κινήσει το σώμα του, όμως έκλεισε τα μάτια και κράτησε όρθια την ψυχή του. Αψήφησε τη δριμύτητα του πόνου και δάγκωσε τόσο δυνατά τη γλώσσα του, ώστε την έκοψε ολόκληρη μέσα στο στόμα.

Το αίμα έτρεξε άφθονο και κατέβρεξε τη μορφή και τα ενδύματα της άσεμνης γυναίκας μπροστά στα έκπληκτα μάτια όλων. Εκείνη παρέλυσε από τον τρομερό φόβο και έφυγε ταραγμένη, και άφησε μόνο του πάνω στο κρεβάτι τον άγιο μάρτυρα. Οι εχθροί του Φιλοσόφου εξεπλάγησαν από το παράδοξο θέαμα, αλλά δεν μετανόησαν για τη σκευωρία που είχαν στήσει. Επειδή απέτυχαν εντελώς να τον παρασύρουν στην ακολασία, αποφάσισαν να τον θανατώσουν με τον αποκεφαλισμό.

Έτσι ο γενναίος Μάρτυρας έλαβε τον αμαράντινο στέφανο της δόξας και πέρασε στη χορεία των αγίων μαρτύρων. Η ομολογία του παραμένει λαμπρό υπόδειγμα σωφροσύνης για κάθε πιστό που δοκιμάζεται από πειρασμούς της σάρκας.