Σύναξη της Παναγίας Κυρίας των Αγγέλων στην Τήνο

Πάνω σε λόφο της Τήνου, ανάμεσα σε καμάρες, σκαλοπάτια και πέτρινα μπαλκόνια, στέκει αιώνες η Μονή της Κυρίας των Αγγέλων. Πρόκειται για ένα πανάρχαιο μοναστήρι, του οποίου την ακριβή χρονολογία ίδρυσης κανείς δεν μπορεί να προσδιορίσει με σιγουριά. Η παράδοση αναφέρει ότι τρεις ευλαβείς αδελφές από το χωριό Τριπόταμος έβλεπαν κάθε βράδυ ένα περίεργο φως στην τοποθεσία του Κεχροβουνίου. Στο μέρος εκείνο υπήρχαν τρία μικρά εκκλησάκια, της Αγίας Τριάδος, του Τιμίου Προδρόμου και των Παμμεγίστων Ταξιαρχών των ουρανίων δυνάμεων.

Οι αδελφές θεώρησαν το φως αυτό ως ουράνιο κάλεσμα προς αυτές και αποφάσισαν να αφιερωθούν στη μοναχική ζωή. Ήλθαν λοιπόν στο Κεχροβούνι και μόνασαν εκεί, κτίζοντας από ένα μικρό κελί δίπλα σε κάθε εκκλησάκι. Σιγά σιγά δημιουργήθηκε γύρω τους μια πολυπληθής κοινότητα, που κάποτε έφθασε να αριθμεί εκατόν είκοσι μοναχές. Η αρχιτεκτονική της μονής είναι απλή και θυμίζει νησιώτικο χωριό, με τις καμάρες, τα στενά σκαλοπάτια και τα πέτρινα μπαλκόνια της.

Από τη μονή πέρασαν κατά καιρούς σπουδαίες και αξιόλογες μοναχές, που λάμπρυναν με την παρουσία τους τον ιερό αυτό τόπο. Ανάμεσά τους ξεχωρίζει η οσία Πελαγία, που γέμισε με ουράνιο φως ολόκληρη τη Μονή της Κυρίας των Αγγέλων. Η αγιασμένη της παρουσία σφράγισε ανεξίτηλα τη νεότερη ιστορία αυτού του μοναστικού τόπου, μέχρι και τις ημέρες μας. Η αγία Πελαγία έζησε στη μονή από πολύ μικρή, μεγαλωμένη κοντά στη θεία της, και το κοσμικό της όνομα ήταν Λουκία.

Υπηρέτησε πιστά τη μοναχική της κλήση και αγάπησε βαθιά τις πτωχές και άρρωστες αδελφές της μονής. Τις συντηρούσε μάλιστα ζητιανεύοντας στα γύρω από το μοναστήρι χωριά, χωρίς ποτέ να παραπονιέται για τον κόπο της. Η Παναγία την επισκέφθηκε δύο φορές στον ύπνο της, και την Τρίτη, στις είκοσι τρεις Ιουλίου του χίλια οκτακόσια είκοσι δύο, εμφανίστηκε ενώ προσευχόταν. Της υπέδειξε τότε τον τόπο όπου βρισκόταν η αγία εικόνα της Μεγαλόχαρης και την πρόσταξε να φροντίσει για την ανεύρεσή της.

Η εικόνα της Μεγαλόχαρης ανευρέθη πραγματικά στις τριάντα Ιανουαρίου του χίλια οκτακόσια είκοσι τρία, εκπληρώνοντας την οπτασία. Η αγία Πελαγία κοιμήθηκε σε ηλικία ογδόντα ετών, στις είκοσι οκτώ Απριλίου του χίλια οκτακόσια τριάντα τέσσερα. Η οσιακή ζωή της, τα θαύματα και η μυροβλύζουσα αγία της κάρα έγιναν αιτία να ανακηρυχθεί επίσημα αγία από την Εκκλησία. Στο κέντρο της μονής βρίσκεται το καθολικό, το οποίο τιμάται στο όνομα της Κοιμήσεως της Θεοτόκου με μεγαλοπρέπεια.

Αξιόλογο είναι το τέμπλο του, που είναι ξυλόγλυπτο και καλύπτεται με φύλλο χρυσού, αστράφτοντας μέσα στο ημίφως. Δεξιά του Καθολικού μια πέτρινη σκάλα οδηγεί στο κελί όπου έζησε η αγία Πελαγία, και δίπλα σε αυτό υπάρχει η νεόκτιστη εκκλησία της. Δεξιά του Ναού ένα πέτρινο δρομάκι οδηγεί τον προσκυνητή στον ναό των Παμμεγίστων Ταξιαρχών, το παλαιό κοιμητήριο της μονής. Αριστερά του Καθολικού υπάρχουν τρία μικρά εκκλησάκια, της Αγίας Τριάδος, του Τιμίου Προδρόμου και της Αγίας Χριστίνας.

Κάτω από το ηγουμενείο βρίσκεται η Ζωοδόχος Πηγή, που προσφέρει στους πιστούς αγιασμένο νερό και πνευματική αναψυχή. Στο ηγουμενείο φυλάσσονται λείψανα αγίων, μικρό τεμάχιο τιμίου ξύλου και η εικόνα του πυρπολητή Κωνσταντίνου Κανάρη. Επίσης φυλάσσεται ένα μικρό ασημένιο Ευαγγέλιο, δώρο της βασίλισσας Όλγας, μαζί με πολλές άλλες αξιόλογες εικόνες. Στη βιβλιοθήκη της μονής φυλάσσονται αξιόλογα βιβλία θεολογικά, ιστορικά, μουσικά και ποικίλα άλλα πνευματικά συγγράμματα μεγάλης αξίας.

Η καθημερινή ζωή των μοναχών αρχίζει το πρωί με το χτύπημα της καμπάνας στις πέντε το πρωί. Μετά την πρωινή ακολουθία κάθε αδελφή ασχολείται με ένα από τα διακονήματα της, όπως καθαριότητα, αγιογραφία ή φροντίδα ασθενών. Στις τέσσερις το απόγευμα τελείται ο εσπερινός, και η ημέρα τελειώνει με το απόδειπνο και την κατά μόνας προσευχή. Ταις πρεσβείαις της υπεραγίας Θεοτόκου, Κύριε Ιησού Χριστέ ο Θεός, ελέησον τους πιστούς δούλους σου και σώσον ημάς, αμήν.