Δέκα χιλιόμετρα βόρεια από την πόλη των Σερρών, μέσα σε ένα καταπράσινο τοπίο, στέκει η γυναικεία Ιερά Μονή της Παναγίας Βύσσιανης. Η μονή βρίσκεται μόλις δύο χιλιόμετρα από τον οικισμό του Μετοχίου, μέσα σε φυσικό περιβάλλον γαλήνης και πνευματικής περισυλλογής. Η μονή στη σημερινή της μορφή ιδρύθηκε το χίλια εννιακόσια εβδομήντα δύο, με πρωτοβουλία ευλαβών πιστών της περιοχής των Σερρών. Πήρε το όνομά της από κοντινό χωριό που ονομαζόταν Βύσσιανη, και του οποίου τα ίχνη σώζονται μέχρι σήμερα ως αρχαιολογικά ερείπια.

Οι πρώτες πληροφορίες για το ίδιο το χωριό προέρχονται από έγγραφο γραμμένο το χίλια τριακόσια είκοσι, με ιστορική σημασία. Περισσότερες πληροφορίες υπάρχουν σε άλλα έγγραφα της εποχής από το χίλια τριακόσια είκοσι οκτώ έως το χίλια τριακόσια σαράντα τέσσερα. Το χωριό καταστράφηκε το χίλια εννιακόσια δεκαέξι από τον βουλγαρικό στρατό, και σήμερα σώζονται μόνον τα μελαγχολικά ερείπιά του. Η μονή στη διάρκεια του Μακεδονικού Αγώνα χρησιμοποιήθηκε ως καταφύγιο των Μακεδονομάχων και ως κρύπτη όπλων και πυρομαχικών για την εθνική ελευθερία.

Στους Βαλκανικούς Πολέμους του χίλια εννιακόσια δώδεκα και του χίλια εννιακόσια δεκατρία υπέστη σοβαρές ζημιές και τελικά ερημώθηκε. Σήμερα στη μονή αυτή φυλάσσεται η θαυματουργή εικόνα της Παναγίας, που τη βρήκε γεωργός μετά από αλλεπάλληλες θαυμαστές εμφανίσεις φωτός. Ταις πρεσβείαις της υπεραγίας Θεοτόκου, Κύριε Ιησού Χριστέ ο Θεός, ελέησον τους πιστούς δούλους σου και σώσον ημάς, αμήν.