Στα ταραγμένα μέσα του δεκάτου τρίτου αιώνος έλαμψε στην ευλογημένη χώρα της Γεωργίας ο ενάρετος στρατιωτικός ηγέτης Τσοτνέ Νταντιάνι. Ήταν ο μακάριος αυτός άνδρας πρίγκιπας της Εγρισί, μιας από τις σημαντικότερες ηγεμονίες της δυτικής Γεωργίας της εποχής εκείνης. Η ευλογημένη Γεωργία στέναζε τότε κάτω από τον φοβερό βαρύ ζυγό της σκληρής μογγολικής τυραννικής κατοχής. Οι ευσεβείς ορθόδοξοι κάτοικοί της υπέφεραν αφάνταστα από τις παράλογες απαιτήσεις των κατακτητών και την συστηματική καταπίεση των ξένων αρχόντων.

Πολλοί από τους ντόπιους ορθοδόξους ευγενείς εκτελέστηκαν δημοσίως ή εξορίστηκαν σε μακρινούς ξένους τόπους, χάνοντας ολόκληρες τις πατρογονικές περιουσίες τους. Οι Μογγόλοι ασκούσαν με βαρβαρότητα ολοκληρωτική εξουσία και βασάνιζαν αλύπητα τους ευσεβείς ορθοδόξους κατοίκους της παλαιάς γεωργιανής γης. Μετά τον θάνατο της φιλόθεης βασίλισσας Ρουσουδάν οι ασιάτες κατακτητές άρχισαν να εισπράττουν παράλογα φοβερούς φόρους από τους ντόπιους πρίγκιπες. Επέβαλαν επίσης υποχρεωτική στρατιωτική θητεία στους ταλαιπωρημένους Γεωργιανούς υπηκόους τους, σπρώχνοντάς τους σε σκληρές πολεμικές εκστρατείες.

Η κατάσταση είχε γίνει πια αφόρητη και οι ευγενείς της χώρας σχεδίασαν με μυστικότητα μεγάλη γενική επανάσταση εναντίον των κατακτητών. Στην κορυφή του βουνού Κόχτα στην ορεινή Μεσχέτι της νότιας ευλογημένης Γεωργίας συγκεντρώθηκαν με μυστικότητα οι ορθόδοξοι ηγέτες απ' όλη τη χώρα. Στο ψηλό σημείο εκείνο της συνελεύσεως οι ορθόδοξοι ηγεμόνες αποφάσισαν να συγκεντρώσουν τα στρατεύματά τους στην ευρύχωρη Καρτλί. Επιθυμούσαν να επιτεθούν με ενιαίο στρατιωτικό μέτωπο εναντίον των μογγολικών εχθρικών δυνάμεων που κρατούσαν τη χώρα στα δεσμά.

Ο γενναίος Τσοτνέ Νταντιάνι και ο ευσεβής ηγέτης της Ράτσα ήταν οι πρώτοι που συγκέντρωσαν με ταχύτητα τους πιστούς τους στρατούς. Ανάμεσα όμως στους συνωμότες υπήρχαν δυστυχώς και κάποιοι ύπουλοι προδότες που πούλησαν τα μυστικά στους Μογγόλους. Έτσι οι κατακτητές πληροφορήθηκαν τη συνωμοσία και έσπευσαν αμέσως να καταπνίξουν τη γενική επανάσταση πριν αυτή ξεσπάσει. Περικύκλωσαν με μεγάλες δυνάμεις την κορυφή του βουνού Κόχτα και συνέλαβαν αμέσως όλους τους εκεί επαναστάτες ηγεμόνες.

Διέσωσαν μόνο τον Τσοτνέ Νταντιάνι και τον ηγέτη της Ράτσα, οι οποίοι έλειπαν εκείνη τη συγκεκριμένη ώρα. Οι αιχμάλωτοι μεταφέρθηκαν αλυσοδεμένοι στην έδρα του μογγόλου ηγεμόνα στο Άνις Σιρακαβάν για ανάκριση και τιμωρία. Αρνήθηκαν εκεί όλοι μαζί κάθε κατηγορία και ισχυρίστηκαν ότι η συγκέντρωση ήταν μόνο για να συγκεντρώσουν τον υποχρεωτικό φόρο. Οι ασιάτες κατακτητές όμως δεν πείστηκαν διόλου από αυτές τις απαντήσεις και διατάχτηκε καθημερινή σκληρή ανάκριση των ταλαιπωρημένων αιχμαλώτων ευγενών.

Οι Μογγόλοι ζητούσαν ονόματα συνεργών και λεπτομέρειες για τη συνωμοσία, αλλά οι κρατούμενοι παρέμεναν σιωπηλοί και αδιαπραγμάτευτοι μπροστά στα φοβερά μαρτύρια. Οι εξαγριωμένοι Μογγόλοι εξάντλησαν στους κρατουμένους κάθε φοβερή μέθοδο φρικτών βασάνων με ασύλληπτη βαρβαρότητα και κτηνωδία. Τους γύμνωσαν τελείως, τους έδεσαν χέρια και πόδια, τους άλειψαν με μέλι και τους πέταξαν κάτω από τον καυτό ήλιο. Όταν έμαθε αυτά τα τραγικά γεγονότα ο Τσοτνέ, λυπήθηκε βαθύτατα και πήρε πάνω του την ευθύνη της αποτυχίας.

Συνοδευόμενος μόνο από δύο πιστούς του υπηρέτες, ταξίδεψε αυτοπροαίρετα στο μακρινό Άνις για να συμπάσχει με τους αδελφούς. Φτάνοντας εκεί και βλέποντας τους ομογενείς του να βασανίζονται μέχρι θανάτου, αμέσως ξεντύθηκε γενναία και έδεσε ο ίδιος τα χέρια του. Ξάπλωσε μαζί τους κάτω από τον καυτό ήλιο της ερήμου, ως καινούργιος μάρτυρας της αγάπης και της θυσίας. Οι Μογγόλοι εκπλάγηκαν με την παράδοξη αυτή πράξη και ενημέρωσαν αμέσως τον ηγεμόνα τους για την πρωτάκουστη συμπεριφορά.

Όταν ρωτήθηκε ο γενναίος πρίγκιπας απάντησε ότι θέλει να μοιραστεί την τύχη των αδελφών του στρατιωτών της Γεωργίας. Η ιπποτική αυτή ηρωική πράξη συγκλόνισε βαθιά τους σκληρούς Μογγόλους και ο ηγεμόνας απελευθέρωσε αμέσως όλους τους κρατουμένους χωρίς εξαιρέσεις. Οι αρετές και η ανδρεία του Τσοτνέ Νταντιάνι έγιναν παντοτινό παράδειγμα πίστεως, ορθόδοξης αγάπης και αυτοθυσίας για όλους τους πιστούς Γεωργιανούς. Διά πρεσβειών του αγίου Τσοτνέ Νταντιάνι του ομολογητή, Κύριε Ιησού Χριστέ ο Θεός ημών, ελέησον και σώσον ημάς.