Στους ζοφερούς χρόνους της φοβερής Βαβυλώνιας αιχμαλωσίας του Ισραήλ αναδείχθηκε ο μέγας και ζηλωτής Προφήτης Ιεζεκιήλ, ένας από τους τέσσερις μεγάλους Προφήτες ολόκληρης της Παλαιάς Διαθήκης. Έζησε τον έκτο αιώνα προ της σαρκωθείσης ενανθρωπήσεως του Σωτήρος Ιησού Χριστού, σε εποχή σκληρής δουλείας του ευλογημένου Ισραήλ. Γεννήθηκε στην παλαιά πόλη Σαρίρ της παλαιοδιαθηκικής γης, και ανήκε στην ευλογημένη ιερατική φυλή του Λευί του Ισραήλ. Ήταν επίσης ευλαβής ιερέας της Παλαιάς Διαθήκης και υπήρξε υιός του παλαιοδιαθηκικού ιερέα Βουζί, σε ευσεβή ιερατική οικογένεια.

Σε ηλικία είκοσι πέντε ετών μεταφέρθηκε αναγκαστικά αιχμάλωτος στη φοβερή Βαβυλώνα, μαζί με τον παλαιό βασιλέα Ιωαχάζ τον Δεύτερο. Μαζί τους μεταφέρθηκε επίσης πλήθος αιχμάλωτων Εβραίων, κατά τη δεύτερη φοβερή εισβολή του Ναβουχοδονόσορα της παλαιάς Βαβυλώνας στην Ιερουσαλήμ. Ο νεαρός Ιεζεκιήλ έζησε αιχμάλωτος στη Βαβυλώνα κοντά στις γαλήνιες όχθες του φημισμένου ποταμού Χοβάρ της παλαιάς εκείνης γης. Όταν έφτασε σε ηλικία τριάντα ετών, αξιώθηκε από τον φιλάνθρωπο Κύριο μιας ξεχωριστής αξιοθαύμαστης μυστικής προφητικής οπτασίας.

Στην ξεχωριστή αυτή προφητική οπτασία είδε με κατάνυξη το μυστικό μέλλον του εβραϊκού γένους και ολόκληρου του ανθρωπίνου γένους. Ο γενναίος Προφήτης Ιεζεκιήλ είδε ξαφνικά ολόλαμπρο φωτεινό σύννεφο, μέσα στο οποίο αστραφτόταν αδιάκοπα ζωντανή φωτιά με υπερκόσμια λάμψη. Στο κέντρο της ζωντανής φωτιάς εμφανιζόταν αξιοθαύμαστα λαμπερό χάλκινο μέταλλο, με ανέκφραστο ουράνιο φως και υπερφυσική θεία ομορφιά. Είδε επίσης τέσσερα ζωντανά αξιοθαύμαστα πλάσματα στη μορφή ανθρώπων, αλλά με τέσσερα ξεχωριστά πρόσωπα το καθένα από αυτά.

Σύμφωνα με τη δεκάτη πρόταση του πρώτου κεφαλαίου του βιβλίου του, καθένα από τα τέσσερα ζωντανά πλάσματα είχε τέσσερα ξεχωριστά διαφορετικά πρόσωπα. Καθένα από αυτά είχε μπροστά πρόσωπο ανθρώπου, στα δεξιά πρόσωπο λιονταριού, στα αριστερά πρόσωπο μοσχαριού, και πίσω πρόσωπο αετού. Δίπλα σε καθένα ζωντανό πλάσμα υπήρχε στη γη ένας υπερκόσμιος τροχός, και η περιφέρεια κάθε τροχού ήταν γεμάτη με αμέτρητα ευλογημένα μάτια. Πάνω από τα κεφάλια των ζωντανών πλασμάτων υπήρχε ένα ολόλαμπρο στερέωμα, που έλαμπε με ευλογημένη λάμψη ωσάν κρυστάλλου.

Πάνω από το στερέωμα φαινόταν επιπλέον η εικόνα ενός ξεχωριστού ολόλαμπρου θρόνου, ο οποίος ήταν λαμπρός σαν τον σαπφείρου. Πάνω από τον σαπφειρένιο αυτό θρόνο υπήρχε η ομοιότητα μιας ανθρώπινης μορφής, και γύρω της φαινόταν ένα ευλογημένο ουράνιο ουράνιο τόξο. Σύμφωνα με τη μυστική ερμηνεία των Αγίων Πατέρων της Εκκλησίας, η ανθρώπινη ομοιότητα πάνω στον σαπφειρένιο θρόνο είναι σπουδαία προτύπωση. Προτυπώνει συγκεκριμένα την ερχόμενη σαρκωθείσα Ενανθρώπηση του Υιού του Θεού από την Υπεραγία Παρθένο Μαρία την Αειπάρθενο Θεοτόκο.

Η ίδια η Παρθένος Μαρία είναι ο αληθινός ζωντανός Θρόνος του ζώντος Θεού μας στους αιώνες των αιώνων. Τα τέσσερα ζωντανά πλάσματα του οράματος είναι σύμβολα και προτυπώσεις των τεσσάρων Αγίων Ευαγγελιστών της ορθόδοξης Εκκλησίας. Ο άνθρωπος είναι σύμβολο του Αγίου Ευαγγελιστή Ματθαίου, ενώ το λιοντάρι είναι σύμβολο του Αγίου Ευαγγελιστή Μάρκου. Το μοσχάρι είναι σύμβολο του Αγίου Ευαγγελιστή Λουκά, ενώ ο αετός αντιστοιχεί στον Άγιο Ιωάννη τον Θεολόγο.

Ο τροχός με τα πολυάριθμα μάτια συμβολίζει με κατάνυξη τη θεία διανομή του φωτός σε όλα τα έθνη της οικουμένης. Κατά τη διάρκεια της φοβερής αυτής μυστικής οπτασίας, ο γενναίος Προφήτης Ιεζεκιήλ έπεσε στη γη με βαθύ φόβο. Όμως η ίδια η φωνή του ζώντος Θεού τον πρόσταξε να σηκωθεί και να δεχθεί την προφητική κλίση του. Ο Κύριος του αποκάλυψε ότι τον στέλνει επίσημα να κηρύξει την προφητική του διδασκαλία στο εβραϊκό έθνος του.

Έτσι ξεκίνησε επίσημα η ένδοξη προφητική διακονία του Ιεζεκιήλ, η οποία διήρκεσε πολλά ολόκληρα χρόνια μέσα στην παλαιά Βαβυλώνα. Ανήγγειλε με γενναιότητα στο εβραϊκό έθνος, που κρατούνταν αιχμάλωτο στη Βαβυλώνα, τις φοβερές μελλοντικές δοκιμασίες του δοκιμαζόμενου παλαιού γένους. Επεσήμανε ότι οι δοκιμασίες θα έρχονταν επειδή ο λαός δεν παρέμεινε πιστός στον αληθινό Θεό του Ισραήλ. Ο Προφήτης ανήγγειλε επίσης μελλοντικά καλύτερα χρόνια για τους συμπατριώτες του, μετά από την περίοδο της δοκιμασίας.

Προφήτεψε με βεβαιότητα την επιστροφή τους από τη Βαβυλώνα και την επίσημη ανοικοδόμηση του Ναού της Ιερουσαλήμ. Στο σπουδαίο βιβλίο της Παλαιάς Διαθήκης που φέρει το όνομά του, υπάρχουν δύο κορυφαία και ξεχωριστά αξιοζήλευτα προφητικά οράματα. Το πρώτο σπουδαίο όραμα αφορά τον λαμπρό ναό του Κυρίου, που είναι γεμάτος από την ξεχωριστή θεϊκή του δόξα. Το πρώτο όραμα περιγράφεται στο τεσσαρακοστό τέταρτο κεφάλαιο του προφητικού βιβλίου, στους στίχους ένα έως δέκα του ιερού κειμένου.

Το δεύτερο σπουδαίο όραμα αφορά τα ξερά οστά μέσα σε μια κοιλάδα, στα οποία το Πνεύμα του Θεού δίνει νέα ζωή. Το όραμα αυτό περιγράφεται στο τριακοστό έβδομο κεφάλαιο, από τον πρώτο έως τον δέκατο τέταρτο στίχο του βιβλίου. Το όραμα του ναού υπήρξε μυστική προτύπωση του ανθρωπίνου γένους, που θα ελευθερωνόταν ολοκληρωτικά από τις παγίδες του πονηρού. Προτύπωνε επίσης την ίδια την οικοδόμηση της Εκκλησίας του Χριστού μέσα από την λυτρωτική πράξη του Υιού του Θεού.

Η σαρκωθείσα ενανθρώπηση του Υιού έγινε από την Υπεραγία Θεοτόκο, σύμφωνα με την παλαιά υπόσχεση του Θεού. Η περιγραφή του Ιεζεκιήλ για τη κλειστή πύλη του αγίου ιερού έχει ξεχωριστή θεολογική σημασία στην Παράδοση. Διότι ο Κύριος Θεός μέλλε να εισέλθει μέσα από αυτή την πύλη, σύμφωνα με τη δεύτερη πρόταση του τεσσαρακοστού τετάρτου κεφαλαίου. Η σπουδαία αυτή κλειστή πύλη είναι προφητεία για την Παρθένο που γεννά τον Χριστό, παραμένοντας ωστόσο παρθένος.

Το όραμα των ξερών οστών μέσα στην κοιλάδα προεικόνιζε την παγκόσμια ανάσταση των νεκρών στο τέλος των αιώνων. Προεικόνιζε επίσης τη νέα και αιώνια ζωή που χάρισε ο Κύριος Ιησούς Χριστός στους ορθόδοξους πιστούς της Καινής Διαθήκης. Ο γενναίος Προφήτης Ιεζεκιήλ έλαβε επίσης από τον φιλάνθρωπο Κύριο το ξεχωριστό χάρισμα της θαυματουργίας στις δυσκολίες των Εβραίων. Ακριβώς όπως ο μέγας Προφήτης Μωυσής, χώρισε με τη χάρη του Θεού τα ζωντανά νερά του ποταμού Χοβάρ.

Έτσι οι Εβραίοι κατάφεραν να περάσουν στην απέναντι όχθη του ποταμού, αποφεύγοντας τους Χαλδαίους που τους κυνηγούσαν. Σε εποχή φοβερού λιμού ο Προφήτης ζήτησε επίσης από τον Θεό να αυξήσει την τροφή για τους πεινασμένους ανθρώπους. Ο Προφήτης Ιεζεκιήλ τέλος καταδικάστηκε με σκληρότητα σε φοβερή εκτέλεση από τους εχθρούς της προφητείας του. Η αιτία της φοβερής αυτής εκτελέσεως ήταν επειδή κατάγγειλε δημόσια έναν ορισμένο Εβραίο πρίγκιπα για την ολέθρια ειδωλολατρία του.

Οι σκληροί διώκτες τον έδεσαν με βία πάνω σε άγρια άλογα, τα οποία τον τράβηξαν με αγριότητα. Έτσι το ευλογημένο σώμα του διαμελίστηκε φοβερά από τις δυνάμεις των αγρίων αλόγων, σφραγίζοντας με αίμα την ιερή προφητεία του. Ευσεβείς Εβραίοι μάζεψαν στη συνέχεια τα διαμελισμένα ιερά λείψανα του γενναίου Προφήτη με ξεχωριστή ευλάβεια και ιερή κατάνυξη. Έθαψαν τα ιερά αυτά λείψανα στον αξιοζήλευτο τόπο που λεγόταν Πεδίον Μαούρ, σε ξεχωριστά τιμημένο μέρος.

Στο μέρος αυτό βρισκόταν επίσης ο τάφος των δικαίων Σιμ και Αρθαξάδ, που υπήρξαν προπάτορες του δικαίου Αβραάμ. Η περιοχή αυτή βρισκόταν σχετικά κοντά στην παλαιά μεσοποταμιακή πόλη Βαγδάτη, σύμφωνα με την παλαιά γεωγραφία της εποχής. Η σπουδαία προφητεία του Ιεζεκιήλ διασώζεται μέσα στο ομώνυμο σπουδαίο βιβλίο της Παλαιάς Διαθήκης της Ορθόδοξης Εκκλησίας. Το ευλογημένο αυτό βιβλίο συμπεριλαμβάνεται με ξεχωριστή ευλάβεια στον επίσημο κανόνα της Παλαιάς Διαθήκης της Εκκλησίας.

Ο μέγας Άγιος Δημήτριος Ροστώβ ερμηνεύει με σαφήνεια και ορθόδοξη πατερική ακρίβεια τα κορυφαία θέματα του βιβλίου του Προφήτη Ιεζεκιήλ. Διδάσκει με βάση το βιβλίο ότι, εάν ο δίκαιος επιστρέφει από τη δικαιοσύνη στην αμαρτία, πεθαίνει για την αμαρτία του. Με τις θερμές πρεσβείες του Αγίου Προφήτη Ιεζεκιήλ οι ορθόδοξοι πιστοί ζητούν τη χάρη της προφητικής σταθερότητας μέσα στις δοκιμασίες της δικής τους ζωής.