Στις ευλογημένες παρυφές της θεσσαλικής γης ξεπρόβαλε ο νεοφανής Άγιος Παρθένιος, επίσκοπος Ραδοβυσδίου και θαυματουργός των ορθοδόξων πιστών. Καταγόταν από το ταπεινό χωριό Βατσουνιά της παλαιάς ευλογημένης γης της Θεσσαλίας, σε εποχή σκληρού οθωμανικού ζυγού. Από τη μικρή του ηλικία ο νεαρός αυτός νοιάστηκε με αγάπη για την ορθόδοξη πίστη και την ιερατική κλίση. Με ευλάβεια και βαθύτατο πνευματικό ζήλο επιδίωξε να αφιερώσει την επίγεια πορεία του στην υπηρεσία της Ιεράς Εκκλησίας του Χριστού.

Η θεία χάρη τον αξίωσε επάξια να φτάσει στο ύψος του αρχιερατικού αξιώματος, αναδεικνύοντάς τον επίσκοπο Ραδοβυσδίου. Η σπουδαία επισκοπή Ραδοβυσδίου βρισκόταν στον νομό της Άρτας, σε περιοχή με πολυάριθμους ευλαβείς πιστούς της εποχής εκείνης. Στη νέα του ποιμαντική ευθύνη ο γενναίος ιεράρχης ανεδείχθη άριστος και ζηλωτής ποιμενάρχης, αξιοζήλευτος για τις ευλογημένες αρετές του. Με τη θερμή αγάπη της πατρικής του καρδιάς και με το ολόλαμπρο άγιο παράδειγμα της ζωής του, στήριζε αδιάκοπα το ποίμνιό του.

Δεν παρέλειπε ποτέ να βοηθάει τους πιστούς της επαρχίας του σε κάθε ανάγκη της καθημερινής του ζωής. Επισκεπτόταν τακτικά τους ταπεινούς αγρότες της επισκοπής στους αγρούς τους, μεταφέροντας μαζί του την παρηγοριά της Εκκλησίας. Επιπλέον, ευλογούσε με ευλαβική και κατανυκτική προσευχή τα ζώα των κτηνοτρόφων, εκπληρώνοντας τη βαθιά πατερική του ποιμαντική φροντίδα προς τον λαό. Με αυτόν τον τρόπο γνώρισε άμεσα την καθημερινή ζωή του ποιμνίου του, και ξεχώρισε ως αληθινός πατέρας ολόκληρου του λαού του.

Με τον τρόπο αυτό, οσιακά και δίκαια αφού έζησε στη γη, παρέδωσε τη μακαρία ψυχή του στον Κύριο. Η ιερά ευλογημένη κοίμησή του συνέβη την εικοστή πρώτη Ιουλίου του χιλίου επτακοσίου εβδομήντα επτά μετά Χριστόν. Από εκείνη τη στιγμή ο γενναίος ιεράρχης ξεκίνησε τη ζωντανή του παρουσία στους ορθόδοξους ευσεβείς πιστούς ως νέος θαυματουργός. Κατά την ευλογημένη ημέρα της ανακομιδής των ιερών λειψάνων του συνέβη ένα ξεχωριστό αξιοθαύμαστο και κατανυκτικό θαυμαστό σημάδι του θαυματουργού Θεού.

Τα ιερά αυτά λείψανα ευωδίαζαν με υπερκόσμιο και ξεχωριστό ουράνιο άρωμα, που έκπληξε όλους τους ευλαβείς παρευρισκόμενους ορθόδοξους πιστούς. Σήμερα τμήμα από τα οστά των ιερών χεριών του φυλάσσεται με ξεχωριστή τιμή στην Ιερά Μονή Δουσίκου των Τρικάλων. Η μονή αυτή υπήρξε για αιώνες ζωντανή πνευματική κιβωτός μέσα στους κόλπους της παλαιάς ευλογημένης θεσσαλικής γης. Η Εκκλησία τιμά με ξεχωριστή ευλάβεια τη μνήμη του Αγίου Παρθενίου την εικοστή πρώτη Ιουλίου εκάστου εκκλησιαστικού έτους.

Σύμφωνα με τη ζωντανή λαϊκή παράδοση, ο Άγιος Παρθένιος υπήρξε ξεχωριστά θαυματουργός στη θεραπεία ασθενειών των ζώων. Πολλοί ευλαβείς κτηνοτρόφοι και αγρότες επικαλούνται μέχρι σήμερα τη χάρη του στις δικές τους καθημερινές δοκιμασίες της επαρχίας. Ζητούν με ευλάβεια την επέμβασή του για την προστασία των κοπαδιών τους και για τη στερέωση της παραδοσιακής τους αγροτικής ζωής. Με τις θερμές πρεσβείες του Αγίου Παρθενίου επισκόπου Ραδοβυσδίου οι ορθόδοξοι πιστοί ζητούν τη χάρη της ποιμαντικής αγάπης και της ασκητικής ευσέβειας στις δοκιμασίες της δικής τους ζωής.