Στη μακρινή εποχή πριν από τη σαρκωθείσα έλευση του Κυρίου ξεχωρίζει η μορφή του δίκαιου Ααρών, του πρώτου Αρχιερέα της Παλαιάς Διαθήκης. Ο Ααρών εξελέγη από τον Θεό για να εγκαινιάσει το επίσημο αρχιερατικό αξίωμα μέσα στον λαό του Ισραήλ. Γεννήθηκε στην παλαιά Αίγυπτο σε εποχή σκληρής δουλείας του εβραϊκού γένους, ως υιός του Αμβράμ και της Ιωχαβέλ. Καταγόταν από τη φυλή του Λευί, που ξεχώριζε ανάμεσα στις δώδεκα φυλές του Ισραήλ για την ιερατική της κλίση.

Ήταν ο μεγαλύτερος αδελφός του προφήτη Μωυσέως, ο οποίος υπήρξε ο μέγας ελευθερωτής και νομοθέτης του εβραϊκού λαού. Είχε ακόμη μια αδελφή, την Μαριάμ, η οποία διεκρίθη επίσης για την προφητική και ψαλμωδική της ικανότητα. Ο Ααρών βοήθησε με γενναιότητα τον Μωυσή στο σπουδαίο έργο της απελευθερώσεως του εβραϊκού λαού από τη σκληρή δουλεία της Αιγύπτου. Παρουσιάστηκε επανειλημμένα στον φοβερό Φαραώ ως εκπρόσωπος και ομιλητής του προφήτη Μωυσέως, σύμφωνα με τη θεία οδηγία.

Τη συγκλονιστική αυτή λεπτομέρεια διασώζει η Παλαιά Διαθήκη στο κεφάλαιο τέσσερα της σπουδαίας βιβλικής Εξόδου των Εβραίων. Με αυτόν τον τρόπο εξυπηρέτησε ως φωνή και ως στόμα στον προφήτη Μωυσή, ενώπιον του υπερήφανου ηγεμόνα της Αιγύπτου. Η συμβολή του στην έξοδο του εβραϊκού λαού από την Αίγυπτο υπήρξε ουσιαστική και αναπόσπαστη συμβολή στη θεία οικονομία. Ο δίκαιος Ααρών συμμετείχε ολόκληρα τα σαράντα έτη στην περιπλάνηση των Εβραίων μέσα στην έρημο, μαζί με τον προφήτη Μωυσή.

Στην έρημο αυτή ο Θεός τον αξίωσε με ξεχωριστή τιμή, αναδεικνύοντάς τον ως τον πρώτο επίσημο αρχιερέα του εβραϊκού λαού. Η ιερή αυτή χειροτονία έγινε επίσημα μέσα από συγκεκριμένη και αυστηρή τελετουργία, σύμφωνα με την εντολή του ίδιου του Παντοκράτορος. Τη σπουδαία αυτή λεπτομέρεια της αρχιερατικής χειροτονίας διασώζει η Παλαιά Διαθήκη στο κεφάλαιο εικοσιεννέα της Εξόδου. Έλαβε τα ιερά αρχιερατικά άμφια, που συμβόλιζαν την ξεχωριστή θεόσδοτη ευθύνη του στην προσφορά των θυσιών του εβραϊκού λαού.

Στην αρχιερατική του διακονία ο Ααρών προσέφερε καθημερινά τα ολοκαυτώματα στον Κύριο για την ευλογία των Εβραίων στην έρημο. Στους αιώνες της Παλαιάς Διαθήκης, ο τίτλος του αρχιερέα κληρονομήθηκε από τους ευλογημένους απογόνους της οικογενείας του. Στη γραμμή αυτή της διαδοχής τιμήθηκε με ξεχωριστή ιερατική κλίση όλο το γένος του πρωτότοκου υιού της οικογενείας. Έτσι η αρχιερωσύνη παρέμεινε στην ίδια οικογένεια μέχρι την ένδοξη έλευση του Σωτήρος Χριστού στη γη.

Παρά την υψηλή τιμή που έλαβε από τον Θεό, ο Ααρών δεν αξιώθηκε να δει με τα μάτια του τη γη της Επαγγελίας. Ο ίδιος ο Μωυσής δεν αξιώθηκε ομοίως να φτάσει στη Γη της Επαγγελίας, σύμφωνα με την παλαιά διήγηση των Αριθμών. Όπως μαρτυρεί η Παλαιά Διαθήκη στο εικοστό κεφάλαιο του βιβλίου των Αριθμών, υπήρξε στιγμή γογγυσμού εναντίον του Θεού. Ο δίκαιος Ααρών κοιμήθηκε μέσα στην έρημο, σε ηλικία εκατόν είκοσι τριών ετών, στο όρος Ωρ.

Ο τόπος αυτός βρισκόταν μέσα στην απέραντη έρημο της Σινά, μακριά από τη Γη της Επαγγελίας του εβραϊκού γένους. Η ιερή αυτή κοίμηση έγινε γύρω στο έτος χίλια τετρακόσια σαράντα πέντε προ Χριστού, σύμφωνα με την παλαιά εκκλησιαστική παράδοση. Ολόκληρη η οικογένεια του Ααρών εξελέγη από τον Θεό για την ιερατική διακονία στην εκκλησία της Παλαιάς Διαθήκης. Οι απόγονοί του ονομάζονταν στις Άγιες Γραφές «υιοί Ααρών» αλλά και «οίκος Ααρών», με ξεχωριστή τιμή.

Στην παλαιοδιαθηκική θεολογία, ο Ααρών αποτελεί προφητικό τύπο και προεικόνιση του ίδιου του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού. Ο σαρκωθείς Κύριος υπήρξε ο αληθινός και μέγας Αρχιερέας του Νέου Ισραήλ, δηλαδή της Εκκλησίας της Καινής Διαθήκης μας. Η σπουδαία αυτή τυπολογική σύνδεση αναπτύσσεται διεξοδικά από τον σπουδαίο Απόστολο Παύλο στην επιστολή προς τους Εβραίους. Στο πέμπτο κεφάλαιο της σπουδαίας αυτής επιστολής, στους στίχους τέσσερα έως έξι, παρουσιάζεται η σπουδαία αυτή ομοιότητα.

Ο Ααρών τιμάται επίσης ξεχωριστά την Τετάρτη της Διακαινησίμου, μαζί με τη μνήμη της Συνάξεως των Αγίων του Σινά. Επίσης τιμάται κατά την Κυριακή των Αγίων Προπατόρων αλλά και κατά την Κυριακή των Αγίων Πατέρων προ της Γεννήσεως. Η ελληνική εκκλησιαστική παράδοση τιμά τη μνήμη του δικαίου Ααρών ξεχωριστά κατά τη δωδεκάτη Μαρτίου εκάστου εκκλησιαστικού έτους. Με τις πρεσβείες του δίκαιου Ααρών οι ορθόδοξοι πιστοί ζητούν την ευλογία της παλαιοδιαθηκικής δικαιοσύνης μέσα στον δικό τους χριστιανικό βίο.