Ποιος ομολογητής της πίστεως δεν θαύμασε τους ευλογημένους εκείνους ανδρείους που υπέμειναν να λιθοβοληθούν για τον γλυκύτατο Δεσπότη Χριστό; Οι άγιοι μάρτυρες Ακύλας και Ιλάριος έλαμψαν μέσα στους πρώιμους αιώνες του χριστιανισμού με την ομολογία τους και την αμετακίνητη πίστη τους στον Κύριο. Το όνομά τους και η μαρτυρική τελείωσή τους διασώθηκαν μέσα στους ιερούς συναξαριστές της Εκκλησίας μέχρι τους νεότερους χρόνους. Έζησαν σε εποχή σκληρού διωγμού των πιστών, τότε που η ειδωλολατρία κρατούσε ακόμη τα νικηφόρα σκήπτρα στις πόλεις και στα χωριά της οικουμένης.

Οι άπιστοι άρχοντες και οι πλανεμένοι ιερείς των ξοάνων προσπάθησαν να τους εκφοβίσουν και να τους πείσουν να αρνηθούν τον Δεσπότη Χριστό με κάθε πειθώ και βία. Παρά τις απειλές και τις βασανιστικές δοκιμασίες, τα δύο γενναία παλληκάρια του Κυρίου έμειναν στερεά στην αληθινή πίστη και αρνήθηκαν να προσκυνήσουν τα νεκρά και άψυχα είδωλα. Οι μάταιοι διώκτες, βλέποντας την αμετάθετη απόφασή τους, αποφάσισαν να τους εκτελέσουν με τον τρόπο που είχαν επινοήσει για τους χειρότερους κακούργους. Τους έβγαλαν έξω από την πόλη και τους θανάτωσαν δια λιθοβολισμού, ακριβώς όπως είχαν λιθοβολήσει και τον πρωτομάρτυρα Στέφανο σε προηγούμενες εποχές.

Οι πέτρες έπεφταν πάνω στα τίμια σώματά τους, αλλά οι ψυχές τους ανέβαιναν δοξάζοντας τον Δεσπότη και προσευχόμενες για τους ίδιους τους φονιάδες τους. Έτσι παρέδωσαν με χαρά τα πνεύματά τους στον Κύριο και στεφανώθηκαν στους ουρανούς δίπλα στους πρώτους ομολογητές της εκκλησίας. Διά πρεσβειών των αγίων μαρτύρων Ακύλα και Ιλαρίου, Κύριε Ιησού Χριστέ ο Θεός ημών, ελέησον και σώσον τον λαόν σου τον περιούσιον.