Μια ταπεινή ασκήτρια της Λιβύης έζησε εξήντα ολόκληρα χρόνια πάνω από έναν ποταμό χωρίς να βγει ποτέ από το κελί της να τον δει. Η Οσία Σάρρα ήταν παρθένος ηγουμένη της Σκήτης στη μακρινή Λιβύη και έζησε κατά τον τέταρτο αιώνα μετά Χριστόν. Είχε αφιερώσει ολόκληρη τη ζωή της στην ασκητική παλαίστρα της ερημίτικης μοναχικής ζωής, ζώντας παρθένος και ασκητικά. Ήταν γνωστή για τη μεγάλη ταπείνωσή της, την αυστηρή νηστεία της και τα βαθιά και σοφά πνευματικά της λόγια.

Στο Παράδεισο των Πατέρων αναφέρεται ότι η Μήτηρ Σάρρα είπε ότι αν ζητούσε από τον Θεό να οικοδομούνται όλοι. Είπε επίσης ότι θα έβρισκε τον εαυτό της να εκφράζει συντριβή στην πόρτα όσων μετανοούν αληθινά. Προσευχόταν διαρκώς στον Θεό κυρίως να είναι η καρδιά της καθαρή ενώπιόν Του και απέναντι σε όλους τους ανθρώπους. Κάποτε δύο μεγάλοι γέροντες και αναχωρητές άφησαν το όρος Πηλούσιο της Αιγύπτου και πήγαν στην Αμμά Σάρρα.

Στον δρόμο μιλώντας μεταξύ τους είπαν να ταπεινώσουν αυτήν την γριά γυναίκα ασκήτρια με τα λόγια τους. Όταν έφτασαν εκεί, η Σάρρα τους είπε με σύνεση να προσέξουν, διότι μπορούσαν να ταπεινωθούν οι ίδιοι από τα λόγια τους. Τους είπε ότι ήρθαν αναχωρητές σε μία που είναι κατά τη φύση γυναίκα, αλλά όχι κατά την πνευματική αξία. Μια άλλη φορά πήγε η Οσία Σάρρα στη Σκήτη και της προσέφεραν διάφορα είδη φαγητού να γευθεί ως φιλοξενούμενη.

Δεν δέχθηκε όμως να φάει από τα καλύτερα και πιο εύγευστα φαγητά αλλά μόνο από τα απλά καθημερινά φαγητά τους. Αυτό το έκανε διότι δεν ήθελε να χρησιμοποιήσει το ταξίδι της ή την επίσκεψη ως δικαιολογία να χαλαρώσει τη νηστεία της. Της είπαν τότε με ευλάβεια ότι αληθινά μοιάζει με εκείνους τους ασκητές που κατοικούν με αυστηρότητα στη Σκήτη. Λεγόταν επίσης για την Αμμά Σάρρα την ασκήτρια της Σκήτης ότι η μακαρία αυτή έζησε πάνω από ποταμό.

Έμεινε εκεί για εξήντα ολόκληρα χρόνια ασκώντας τους πνευματικούς της αγώνες, αλλά δεν κοίταξε ποτέ έξω από το κελί της. Δεν κοίταξε ούτε καν για να δει τον ωραίο ποταμό ή τη φύση που ξεδιπλωνόταν μπροστά της κάθε ώρα. Η Μητέρα Σάρρα έλεγε επίσης ότι είναι καλό πράγμα ο άνθρωπος να δίνει ελεημοσύνη, ακόμη και για ανθρώπινη επιδοκιμασία. Διότι κάνοντας αυτό, σιγά σιγά θα φτάσει με τη χάρη του Θεού να το κάνει αγνά για τη δική Του δόξα.

Η Οσία Σάρρα οδήγησε με το παράδειγμα της αγίας και θεάρεστης ζωής της πολλές γυναίκες στη μοναχική ζωή. Εκοιμήθη ειρηνικά κατά το έτος τριακόσια εβδομήντα μετά Χριστόν, σε ηλικία ογδόντα ολόκληρων ετών στη Σκήτη. Κύριε Ιησού Χριστέ, με τις θερμές πρεσβείες της Οσίας Σάρρας, χάρισέ μας πνεύμα μοναχικής εγκράτειας και βαθιάς ταπείνωσης στην ψυχή.