Εικόνα της Παναγίας του Κονέβιτς

Στις βόρειες παγωμένες περιοχές της Ρωσίας, μέσα στα φωτεινά νερά της λίμνης Λάντογκα, αναδείχθηκε μία θαυματουργή εικόνα της Υπεραγίας Θεοτόκου, η περίφημη εικόνα του Κονέβιτς. Σύμφωνα με την παράδοση της Εκκλησίας, ο πανίερος Όσιος Αρσένιος ο θαυματουργός μετέφερε την ευλογημένη αυτή εικόνα από το Άγιον Όρος της Ελλάδος κατά το έτος χίλια τριακόσια ενενήντα τρία. Ο Όσιος Αρσένιος είχε αρχικά εκαρεί μοναχός στη μονή του Λισογόρσκ της επαρχίας του Νόβγκοροντ και έπειτα έζησε για τρία ολόκληρα χρόνια στο πάνσεπτο Όρος του Άθωνος. Όταν ολοκλήρωσε την παραμονή του στις αγιορείτικες σκήτες, ο ηγούμενος Ιωάννης Ζίδων του παρέδωσε ως ευλογία μία πανέμορφη ελληνική εικόνα.

Συγχρόνως τον ευλόγησε να επιστρέψει στη μακρινή Ρωσία και να ιδρύσει μία καινούργια μονή προς τιμήν της Παναγίας μας Μητέρας. Με τη θεία αυτή ευλογία και την πάνσεπτη εικόνα στα χέρια του ξεκίνησε ο Όσιος το μεγάλο ταξίδι της επιστροφής. Στη ψυχή του φλεγόταν ο πόθος να βρει τον τόπο που θα ευλογούσε ο Κύριος για το νέο μοναστικό κέντρο. Η αγάπη του προς την Υπεραγία Θεοτόκο ήταν τόσο μεγάλη, ώστε ήταν διατεθειμένος να ξεπεράσει κάθε δυσκολία της μακράς πορείας.

Ο Όσιος γνώριζε καλά ότι κάθε νέα μονή χρειάζεται ως θεμέλιο τη θεία πρόνοια και την ευλογία της Παναγίας. Έτσι κάθε βήμα του ταξιδιού του γινόταν αφορμή για θερμότερη προσευχή και πιο βαθιά εμπιστοσύνη στον Σωτήρα. Ο Όσιος Αρσένιος έπλευσε με μικρό πλοιάριο τα θολά νερά του ποταμού Βόλχοβ προς τη μεγάλη παγωμένη λίμνη Λάντογκα της βόρειας Ρωσίας. Καθόλη τη διάρκεια του ταξιδιού προσευχόταν θερμά να τον οδηγήσει ο Κύριος ο ίδιος στον τόπο όπου έπρεπε να ιδρυθεί η νέα μονή.

Το μικρό σκάφος του Οσίου παρασύρθηκε ξαφνικά από τους βόρειους ανέμους προς το νησάκι Κονέβιτς, μέσα στα νερά της λίμνης. Θεωρώντας το γεγονός αυτό σαν φανερό σημάδι του ζωντανού Θεού, ο Όσιος Αρσένιος αποβιβάστηκε στο νησί και ανέβηκε σε ένα ψηλό λοφίσκο. Στην κορυφή εκείνη, η οποία σήμερα ονομάζεται ο Άγιος Λόφος, έστησε ένα μεγάλο ξύλινο Σταυρό προς δόξαν του Κυρίου. Το ευλογημένο εκείνο νησί ονομαζόταν στη ντόπια γλώσσα Κονέβιτσα, που σημαίνει το νησί των αλόγων, καθώς χρησιμοποιείτο ως καλοκαιρινή βοσκή για άλογα.

Δυστυχώς όμως ήταν επίσης γνωστό ως ένας τόπος όπου γίνονταν συχνά ειδωλολατρικές θυσίες και άθεες τελετές. Σύμφωνα με την τοπική θλιβερή παράδοση, κάτω από έναν μεγάλο βράχο που λεγόταν το Άλογο, ζούσαν πονηρά πνεύματα δαιμονικά. Ο Όσιος Αρσένιος έδιωξε τους δαίμονες αμέσως με τη δύναμη της εικόνας, με αγιασμό και με αδιάκοπη προσευχή. Έτσι το νησί που υπήρξε για χρόνια κατοικητήριο πονηρών πνευμάτων μεταβλήθηκε σε φωτεινό κέντρο της θείας λατρείας.

Η παρουσία της εικόνας της Παναγίας αγίασε το έδαφος και απομάκρυνε κάθε δαιμονική επιρροή από τον τόπο. Μετά την εκδίωξη των δαιμόνων από το ευλογημένο εκείνο νησί, ο Όσιος Αρσένιος έκτισε με τα χέρια του ένα ταπεινό κελλί για κατοικία του. Έπειτα ίδρυσε με την ευλογία του Θεού μία ωραία εκκλησία αφιερωμένη στη Γέννηση της Υπεραγίας Θεοτόκου. Αμέσως μετά την ανέγερση του ναού άρχισαν να συρρέουν στο νησί πολλοί ευλαβείς μοναχοί από τις γύρω περιοχές της Ρωσίας.

Όλοι οι μοναχοί ελκύονταν εκεί από τις διαδιδόμενες ειδήσεις των πολλών θαυμάτων που γίνονταν διά της αγίας εικόνας. Εκείνη την εποχή η ευλογημένη εικόνα ονομαζόταν στη ρωσική γλώσσα η εικόνα του Αγίου Όρους, σε ανάμνηση της προελεύσεως της. Έπειτα από κάποια καταστροφική πλημμύρα τα κτήρια της μονής μετακινήθηκαν λίγο πιο μέσα στην ξηρά, για ασφάλεια. Ο Όσιος Αρσένιος εκοιμήθη εν ειρήνη κατά την δωδέκατη ημέρα του Ιουνίου του έτους χίλια τετρακόσια σαράντα τέσσερα.

Μετά την κοίμησή του εμφανίστηκε σε πολλούς ανθρώπους και προέτρεψε κάποιον τυφλό άνδρα να προστρέξει στην εικόνα. Ο τυφλός εκείνος έλαβε τότε αμέσως τη θεραπεία του από την Παναγία και επέστρεψε σπίτι του χαρούμενος. Έτσι ο Όσιος ιδρυτής συνέχισε να προστατεύει τη μονή του ακόμη και μετά τη μακαρία κοίμησή του. Η φήμη των θαυμάτων εξαπλωνόταν διαρκώς και έλκυε νέους προσκυνητές από όλες τις περιοχές της Ρωσίας. Μετά την κοίμηση του ευλογημένου ιδρυτή της μονής, η μοναστική ζωή στο νησί συνεχίστηκε ειρηνικά κάτω από τη σκέπη της Παναγίας μας.

Όμως κατά τον δέκατο έκτο μετά Χριστόν αιώνα οι Σουηδοί, που είχαν προσφάτως γίνει λουθηρανοί, άρχισαν να κηρύττουν την αιρετική πίστη τους στις γειτονικές κορελιακές γαίες. Κατά το έτος χίλια πεντακόσια εβδομήντα επτά οι Σουηδοί προσπάθησαν να καταστρέψουν τη μονή του Κονέβιτς, καθώς ήταν ισχυρό προπύργιο της ορθόδοξης πίστεως. Ως απάντηση στις θερμές προσευχές των μοναχών, ένας ισχυρός άνεμος σηκώθηκε ξαφνικά και έσπασε όλο τον πάγο γύρω από τη μονή. Έτσι εμπόδισε τους εχθρούς της Εκκλησίας να περάσουν στο νησί και να καταστρέψουν τους ιερούς ναούς της μονής.

Κατά τη δέκατη ημέρα του Ιουλίου του έτους χίλια πεντακόσια εβδομήντα έξι έγινε ένα μεγάλο θαύμα της Παναγίας μας. Αυτή η ευλογημένη ημέρα όρισε και τον ετήσιο πανηγυρικό εορτασμό της θαυματουργής αυτής εικόνας από την Εκκλησία. Δεν διασώζονται ακριβείς πληροφορίες για το θαυμαστό αυτό γεγονός, εκτός του ότι σχετιζόταν κάπως με νέα επίθεση των εχθρών. Κατά το έτος χίλια εξακόσια δέκα οι Σουηδοί εισέβαλαν εκ νέου στις περιοχές της Καρελίας, μέσα στον γενικό πόλεμο.

Έτσι οι ευλαβείς μοναχοί αναγκάστηκαν για άλλη μία φορά να εγκαταλείψουν προσωρινά τη μονή του Κονέβιτς για ασφάλεια. Η ευλογημένη εικόνα μεταφέρθηκε από τη μονή του Κονέβιτς στη μονή Ντερεβιάνιτς του Νόβγκοροντ, με την ευλογία του αρχιεπισκόπου Ισιδώρου του Νόβγκοροντ. Μετά τη νίκη του τσάρου Πέτρου του Πρώτου επί των Σουηδών κατά το έτος χίλια επτακόσια δεκαοκτώ, εξεδόθη πανηγυρική εντολή για την αποκατάσταση της μονής. Η αποκατάσταση των κτηρίων χρειάστηκε περισσότερα από πενήντα ολόκληρα χρόνια για να ολοκληρωθεί τελικά κατά το έτος χίλια επτακόσια εξήντα έξι.

Η ευλογημένη εικόνα παρέμεινε στη μονή Ντερεβιάνιτς μέχρι το έτος χίλια επτακόσια ενενήντα οκτώ, οπότε επιστράφηκε με μεγάλη πομπή. Με την ευλογία του μητροπολίτη Γαβριήλ του Νόβγκοροντ και της Αγίας Πετρουπόλεως, η αγία εικόνα μεταφέρθηκε εκ νέου στο νησί. Στη μονή Ντερεβιάνιτς δόθηκε ως ευλογία ένα ακριβές αντίγραφο της εικόνας, μέσα στο ασημένιο πλαίσιο που είχε προηγουμένως το πρωτότυπο. Πολλά θαύματα συνέχισαν να συμβαίνουν διαρκώς από την ευλογημένη εικόνα μετά την επιστροφή της στη μονή.

Ακόμη και σήμερα γίνονται θαύματα διαρκώς και οι μοναχοί της Νέας Βαλάμο, όπου βρίσκεται τώρα η εικόνα, μαρτυρούν για αυτά. Ας έχουμε τη θερμή σκέπη και τις πρεσβείες της Υπεραγίας Θεοτόκου διά της θαυματουργής εικόνος του Κονέβιτς. Αμήν, γένοιτο Κύριε Ιησού Χριστέ ο Θεός μας, διά των πρεσβειών της Παναγίας Μητρός σου ελέησον και σώσον τους πιστούς δούλους σου.