Άγιοι Βιάνωρ και Σιλουανός

Ο Άγιος Βιάνωρ καταγόταν από την επαρχία της Πισιδίας, στα φωτεινά εδάφη της Μικράς Ασίας, και έλαμψε ως πιστός και αφοσιωμένος υιός της Εκκλησίας του Σωτήρος Χριστού. Από τα πρώτα νεανικά του χρόνια αγάπησε με όλη την καρδιά του τον αληθινό Θεό και ομολογούσε ανοιχτά την πίστη του ενώπιον όλων των ανθρώπων που συναντούσε. Καθημερινά μελετούσε με μεγάλη προσοχή τον λόγο του ιερού Ευαγγελίου και προσευχόταν με δάκρυα μετανοίας, ώστε να αξιωθεί να μαρτυρήσει για το όνομα του φιλάνθρωπου Χριστού. Όταν η φήμη της θερμής πίστης του διαδόθηκε ευρύτερα στις γύρω περιοχές, ο σκληρός ηγεμόνας της Αυφρατησίας Σεβηριανός διέταξε αμέσως τη σύλληψη και την προσαγωγή του ενώπιόν του.

Με μεγάλη ψυχραιμία και ηθικό μεγαλείο ο γενναίος Άγιος Βιάνωρ ομολόγησε με παρρησία τον Κύριο και Σωτήρα Ιησού Χριστό μπροστά στο εχθρικό βήμα του ηγεμόνα. Ο σκληρός ηγεμόνας προσπάθησε με γλυκές υποσχέσεις δώρων και αξιωμάτων και έπειτα με τρομερές απειλές βασάνων να τον αποσπάσει από τη χριστιανική του πίστη. Όμως ο γενναίος και άφοβος Μάρτυρας παρέμεινε εντελώς ακλόνητος και ως πύργος ισχυρός υπερασπίστηκε την αλήθεια του ζωντανού Θεού των πατέρων μας. Αυτή η σθεναρή και άφοβη ομολογία εξόργισε τον υπερήφανο και άσπλαχνο άρχοντα ως άνθρωπο σκοτισμένο από την πλάνη της ειδωλολατρίας.

Ο σκληρός ηγεμόνας Σεβηριανός διέταξε αμέσως να αρχίσουν τα φοβερά και πολυάριθμα βασανιστήρια κατά του γενναίου Μάρτυρα, με σκοπό να τον λυγίσει στις άθεες απειλές του. Αρχικά τον κρέμασαν ψηλά σε ξύλο και τον έδειραν ανελέητα με ξύλινα σπαθιά, ώσπου τα ξεσχισμένα μέλη του πλημμύρισαν από αίμα μαρτυρικό. Στη συνέχεια έκαψαν τις τίμιες πλευρές του με σιδερένια πυρακτωμένα σφαιρίδια, με αποτέλεσμα να χάσει ο Άγιος τα δόντια και τα αυτιά του από τα φοβερά κτυπήματα. Ένας ειδωλολάτρης άνδρας που ονομαζόταν Σιλουανός βρισκόταν εκεί κοντά και παρατηρούσε με προσοχή το φρικτό μαρτύριο του γενναίου Άγιου Βιάνορος.

Βλέποντας ο Σιλουανός την υπερφυσική ανδρεία και την υπομονή του Μάρτυρα, η ψυχή του φωτίστηκε ξαφνικά από τη χάρη του Θεού και πίστεψε στον αληθινό Σωτήρα. Αμέσως μετά ομολόγησε με μεγάλη τόλμη τον Χριστό μπροστά σε όλους τους ειδωλολάτρες και τους ασεβείς δικαστές της πόλης. Η θαρραλέα ομολογία του ξάφνιασε τους παρόντες θεατές και δίδαξε σιωπηλά τη δύναμη της θείας χάριτος, που μεταβάλλει τις καρδιές. Έτσι ο Σιλουανός είχε γίνει με τη χάρη του Κυρίου από αμελής ειδωλολάτρης ένας γενναίος στρατιώτης του Χριστού.

Έλαμψε λοιπόν με δύναμη μέσα στην ψυχή του Σιλουανού ο φωτεινός ήλιος της αληθινής θείας πίστεως και χάριτος του Σωτήρος. Επί τόπου τότε οι σκληροί δήμιοι έκοψαν τη γλώσσα του γενναίου νεοφώτιστου Σιλουανού και έπειτα τον αποκεφάλισαν με κοφτερό μαχαίρι μπροστά σε όλο το πλήθος. Έτσι ο νέος Μάρτυρας έλαβε αμέσως τον αμάραντο στέφανο της ουράνιας δόξας από τα στοργικά χέρια του Δημιουργού του και Σωτήρα Χριστού. Στη συνέχεια συνέχισαν να βασανίζουν τον Άγιο Βιάνορα με ακόμη μεγαλύτερη αγριότητα και απάνθρωπη ωμότητα, βλέποντας ότι παρέμενε ακλόνητος.

Του τρύπησαν τις τίμιες πτέρνες με σιδερένια καρφιά, του έβγαλαν το δεξί μάτι και του έγδαραν το δέρμα της κεφαλής με μεγάλη βία και σκληρότητα. Όλα αυτά τα φρικτά βασανιστήρια ο γενναίος Άθλητής τα υπέμεινε με υπομονή και ουράνια χαρά, ενδυναμωμένος αδιάκοπα από τη θεία χάρη του Σωτήρα Χριστού. Στο τέλος του απέκοψαν την τίμια κεφαλή με μαχαίρι και έτσι παρέδωσε την αγία ψυχή του στα στοργικά χέρια του φιλάνθρωπου Δημιουργού. Οι δύο γενναίοι Άγιοι του Χριστού, ο Βιάνωρ και ο Σιλουανός, έλαβαν μαζί τον αμάραντο στέφανο της ένδοξης αθλήσεως μπροστά στον θρόνο του Θεού.

Το ένδοξο μαρτύριό τους τοποθετείται από την παράδοση της Εκκλησίας κατά την σκληρή και αιματηρή εποχή του διώκτη αυτοκράτορα Διοκλητιανού. Ας έχουμε τις θερμές πρεσβείες των αγίων ενδόξων Μαρτύρων Βιάνορος και Σιλουανού, για να ομολογούμε άφοβα τον Χριστό σε όλη μας τη ζωή. Αμήν, γένοιτο Κύριε Ιησού Χριστέ ο Θεός μας, διά των πρεσβειών αυτών των ενδόξων αγίων σου Μαρτύρων ελέησον ημάς.