Οι Άγιοι Αντίοχος και Νικόστρατος ανήκουν στη φωτεινή χορεία των μαρτύρων που έλαμψαν στη Νικομήδεια κατά τους χρόνους του Διοκλητιανού. Σχετικά με τις λεπτομέρειες των βίων τους ελάχιστα είναι τα στοιχεία που έχουν διασωθεί στην ιερή παράδοση της Εκκλησίας μας. Η ευλογημένη μνήμη τους εορτάζεται όμως κάθε χρόνο με τιμή την ογδόη ημέρα του μηνός Ιουλίου, μαζί με τους συναθλητές τους. Οι μακάριοι αυτοί δύο μάρτυρες φέρουν τον τίτλο των Τριβουνίων, που σημαίνει ότι κατείχαν υψηλό στρατιωτικό αξίωμα στη ρωμαϊκή αυτοκρατορία της εποχής.

Ο τίτλος του τριβούνου σήμαινε επικεφαλής στρατιωτικού αποσπάσματος, με σπουδαίες ευθύνες απέναντι στην αυτοκρατορία και τους στρατιώτες της. Παρά τα πολλά εγκόσμια αξιώματά τους και τις τιμές που απολάμβαναν, οι Άγιοι αυτοί προτίμησαν την ορθόδοξη πίστη του Χριστού. Σύμφωνα με τα ιερά συναξάρια της Εκκλησίας, μαρτύρησαν δια ξίφους μαζί με τον μέγα μάρτυρα Προκόπιο της Νικομηδείας. Οι μακάριοι αυτοί στρατιωτικοί άρχοντες είδαν τα θαυμαστά σημεία που γίνονταν με τη μεσιτεία του ένδοξου Προκοπίου και πίστεψαν.

Άφησαν τη λάμψη της ειδωλικής δόξας και ομολόγησαν τον αληθινό Θεό μπροστά στους ασεβείς και σκληρούς διώκτες της εποχής. Στάθηκαν αδιάσειστοι μπροστά στις σκληρές απειλές των τυράννων και προτίμησαν τον θάνατο από την άρνηση του Σωτήρος Χριστού. Με την κοφτερή λεπίδα του ξίφους τελειώθηκε ο επίγειος αγώνας τους και απαλλάχθηκαν από τα δεσμά του φθαρτού σώματος. Έλαβαν τους αμάραντους στεφάνους του ένδοξου μαρτυρίου και αξιώθηκαν των ουρανίων μονών της θείας δόξας του Σωτήρος.

Ευχαίς των μαρτύρων Αντιόχου και Νικοστράτου, Κύριε Ιησού Χριστέ ο Θεός ημών, ελέησον και σώσον ημάς τους αμαρτωλούς, αμήν.