Πώς ένας μαρτυρικός ορθόδοξος ιεράρχης επέστρεψε ένδοξα στον θρόνον του και πώς ο φιλεύσπλαχνος Θεός εδόξασε τα τίμια λείψανά του δι’ αφθαρσίας; Πώς η Ρωσική Ορθόδοξος Εκκλησία ετίμησε τον αγωνιστήν αρχιερέα Φίλιππον με την μετακομιδήν των ιερών λειψάνων του στην βασιλικήν Μόσχαν; Μετά τον μαρτυρικόν θάνατον του αγίου Φιλίππου μητροπολίτου Μόσχας, το πάντιμον σώμα του ετάφη ταπεινώς στην ιεράν μονήν Ότροτσα στην ρωσικήν πόλιν του Τβέρ. Είχε αναλάβει το ευλογημένον αυτόν μαρτύριον επί του φοβερού τσάρου Ιβάν του Τρομερού, ομολογήσας θαρραλέως την αλήθειαν ενώπιόν του χωρίς φόβον.

Οι ευλαβείς μοναχοί της περιφανούς μονής του Σολοβκί, όπου ο άγιος Φίλιππος ήτο προηγουμένως ηγούμενος, εζήτησαν την μετακομιδήν των τιμίων λειψάνων του. Το αίτημα αυτό υπεβλήθη το χίλια πεντακόσια ενενήντα ένα σωτήριον έτος, διά να επανέλθουν τα ιερά λείψανα στο αγαπημένον του ησυχαστικόν μοναστήρι. Το πολύπαθες και άφθορον τίμιον σώμα του αγίου ετοποθετήθη με ευλάβειαν σε τάφον, τον οποίον είχε ετοιμάσει εκείνος όσο εζούσε. Ευρισκόταν ο τάφος αυτός κάτω από τον προστώον επιβλητικού ναού των αγίων Ζωσιμά και Σαββατίου των Σολοβετίου ασκητών.

Ευρίσκετο εκεί ευλαβώς πλησίον του τάφου του Γέροντος Ιωνά Σαμίν, του ηγαπημένου πνευματικού οδηγού του στα μοναχικά κατορθώματα. Έτσι ο μαρτυρικός ιεράρχης ανεπαύετο ταπεινώς στον τόπον της ασκητικής του πορείας, αναμένων την ολοκληρωτικήν δόξαν του από τον Κύριον. Στις είκοσι εννέα Απριλίου του χιλίου εξακοσίου τεσσαρακοστού ενάτου σωτηρίου έτους εστάλη επίσημος γραμμοτή από τον Πατριάρχην Ιωσήφ. Απευθυνόταν αυτή προς τον Ηλίαν, ηγούμενον του ευλογημένου μοναστηρίου του Σολοβκί, σχετικώς με την ευπρεπή ανακομιδήν των τιμίων λειψάνων του αγίου.

Στις τριάκοντα μίαν Μαΐου του ιδίου εκείνου σωτηρίου έτους τα τίμια λείψανα ανεκομίσθηκαν με μεγάλην εκκλησιαστικήν λαμπρότητα και επισήμως. Μετετέθησαν προσεκτικώς σε νέαν περικαλλή λειψανοθήκην και ετοποθετήθηκαν με βαθύτατον σεβασμόν στον επιβλητικόν καθεδρικόν ναόν της Μεταμορφώσεως. Έπειτα από ολίγα χρόνια, το χίλια εξακόσια πενήντα δύο, ο Νίκων, τότε μητροπολίτης Νόβγκοροντ, υπέβαλε σπουδαίαν εκκλησιαστικήν πρότασιν. Επρότεινε να μεταφερθούν στην Μόσχαν τα τίμια λείψανα τριών μαρτύρων ιεραρχών, του μητροπολίτου Φιλίππου, και των πατριαρχών Ιώβ και Ερμογένους.

Με την επίσημον ευλογίαν του τότε Πατριάρχου Ιωσήφ, ο μητροπολίτης Νίκων ξεκίνησε ταξίδι εις τα μακρινά Σολοβκί. Κατευθύνθηκε εκεί διά τα τίμια λείψανα του αγίου Φιλίππου και εφρόντισε να τα μεταφέρει με μεγάλην εκκλησιαστικήν λαμπρότητα στην Μόσχαν. Στο χέρι του αγίου ετοποθετήθη με ευλάβειαν επίσημον έγγραφον μετανοίας, το οποίον είχε συντάξει ταπεινώς ο Τσάρος Αλέξιος Μιχαήλοβιτς. Στο έγγραφον αυτό ο ευσεβής τσάρος εζητούσε ταπεινώς ολόψυχον συγχώρησιν διά τας βαρείας αμαρτίας του προπάππου του Ιβάν του Τρομερού.

Έτσι το ορθόδοξον ρωσικόν κράτος αναγνώρισε δημοσίως την ασέβειαν εκείνην της αυτοκρατορικής εξουσίας προς τον δίκαιον αρχιερέα του Θεού. Ο τσάρος Ιβάν είχε υπερβεί άδικα την αυτοκρατορικήν του εξουσίαν εναντίον της εκκλησιαστικής εξουσίας, οδηγώντας τον άγιον Φίλιππον στο μαρτύριον. Στις τρεις Ιουλίου του χιλίου εξακοσίου πεντηκοστού δευτέρου σωτηρίου έτους τα τίμια λείψανα του αγίου Φιλίππου υπεδέχθη επισήμως η ευλαβής Μόσχα. Έλαβε χώραν με ολόκληρην την βαθείαν ευλάβειαν του πιστού ορθοδόξου λαού η συγκινητική επιστροφή του εξορίστου ποιμένος.

Σύμφωνα με την εκκλησιαστικήν παράδοσιν, ένας αθώος και άδικα εξόριστος ποιμήν επέστρεψε επιτέλους με τιμές στον αγαπημένον αρχιερατικόν θρόνον του. Στον περικαλλή ναόν της Κοιμήσεως της Θεοτόκου το ιερόν αυτό σκήνωμα παρέμεινε στην θέσιν του επί δέκα ολόκληρους ημέρας. Όλην την ημέραν, από την πρωΐαν μέχρι το βράδυ, οι ευλαβείς καμπάνες της Μόσχας ηχούσαν χαρμοσύνως σαν να ήταν Πάσχα. Έπειτα από αυτήν την επίσημον λιτανείαν, τα τίμια λείψανα του αγίου Φιλίππου ετοποθετήθηκαν με σεβασμόν στον καθεδρικόν ναόν.

Συγκεκριμένως ετοποθετήθηκαν με ευλάβειαν στην νοτίαν θύραν του ιερού του καθεδρικού ναού της Κοιμήσεως της Θεοτόκου της Μόσχας. Στο σημείον όπου τα τίμια λείψανα του αγίου υπεδέχθησαν ο κλήρος και ο πιστός λαός, υψώθηκε ευλαβής αναμνηστικός Σταυρός. Από αυτόν τον σταυρόν έλαβε αργότερον το όνομά της η ιστορική Διοδία του Σταυρού στην Μόσχαν, παρά τον σιδηροδρομικόν σταθμόν του Ρίζσκ. Διά πρεσβειών του αγίου Φιλίππου, μητροπολίτου Μόσχας και θαυματουργού πάσης Ρωσίας, Χριστέ ο Θεός, ελέησον και σώσον τας ψυχάς ημών των αμαρτωλών δούλων σου εν παντί.