Στην πολυάριθμη χορεία των μαρτύρων της Νικομηδείας ξεχωρίζει μια συντροφιά εικοσιπέντε ομολογητών που έγινε αληθινός κύκλος αγάπης ολοκαυτώματος προς τον Χριστό. Οι Άγιοι Εικοσιπέντε Μάρτυρες οι εν Νικομηδεία εορτάζονται από την Εκκλησία στις πρώτες ημέρες του Ιουλίου, σε εποχή σκληρού διωγμού των πιστών της ορθοδόξου ομολογίας. Η Νικομήδεια ήταν εκείνες τις δεκαετίες αυτοκρατορική έδρα και κέντρο των ειδωλολατρικών διωγμών εναντίον της νεοφυτεύτου αμπέλου της Εκκλησίας. Σε αυτή τη φωτιά της δοκιμασίας οι εικοσιπέντε εστάθηκαν αδιατάρακτοι και ομολόγησαν με παρρησία την πίστη τους στον σταυρωθέντα και αναστάντα Σωτήρα.

Δεν λύγισαν ενώπιον των απειλών των δικαστών ούτε δειλίασαν μπροστά στα όργανα του βασανισμού που τους παρουσίαζαν. Επέλεξαν συνειδητά τον θάνατο για τον Χριστό αντί μιας ζωής στην άρνηση της αληθείας και της προσκυνήσεως των ειδώλων. Διά πυρός παρέδωσαν τις ψυχές τους στον Νυμφίο των μαρτύρων, και τα σώματά τους ανθρακώθηκαν για την αγάπη του Κυρίου. Το συναξάριο σε στίχους τους περιγράφει ως κύκλο ηνθρακωμένων ανδρών, σύμβολο τέλειο της αδιάσπαστης ενότητας και της αιωνιότητας της θείας δόξας.

Η ομαδική θυσία τους ευωδίασε ολόκληρη τη γη της Βιθυνίας με τη μυρωδιά του ολοκαυτώματος της πίστεως και ενθουσίασε όσους πιστούς έμειναν στις πόλεις. Αναδείχθηκαν στεφανίτες αθλητές και αιώνιοι κάτοικοι του ουρανίου χορού των μαρτύρων που λαμπρύνουν τη θριαμβευτική Εκκλησία. Ο άγιος Νικόδημος ο Αγιορείτης στον Συναξαριστή του ερμηνεύει με βάθος μαθηματικό και θεολογικό την επιλογή του δίστιχου να μνημονεύσει τον αριθμό εικοσιπέντε ως κύκλο. Στην εξήγησή του παρατηρεί ότι ανάμεσα στους αριθμούς δύο μόνο ονομάζονται κύκλοι από τους αρχαίους μαθηματικούς, και αυτοί είναι ο πέντε και ο έξι.

Ο λόγος είναι ότι ο γεωμετρικός κύκλος ξεκινά από το κέντρο και επιστρέφει πάλι στο ίδιο κέντρο, ολοκληρώνοντας έτσι την πορεία του. Με αυτόν τον τρόπο και οι δύο αυτοί αριθμοί, πολλαπλασιαζόμενοι επί τον εαυτό τους, αρχίζουν από τον ίδιο αριθμό και τελειώνουν στον ίδιο. Λέγει συγκεκριμένα ότι πέντε επί πέντε γίνονται εικοσιπέντε, και πάλι πέντε επί εικοσιπέντε δίνουν εκατόν εικοσιπέντε, και καθεξής. Παρομοίως και ο έξι, πολλαπλασιαζόμενος επί τον εαυτό του δίνει τριανταέξι, και πάλι έξι επί τριανταέξι δίνουν διακόσια δεκαέξι.

Οι άγιοι μάρτυρες υπήρξαν λοιπόν τέλειος κύκλος αγάπης που ξεκίνησε από τον Χριστό και επέστρεψε ολοκληρωμένος στον Χριστό. Η ζωή τους άρχισε στο βάπτισμα και ολοκληρώθηκε στο μαρτύριο, χωρίς να χάσει την ενότητα και την αρμονία της πορείας προς τη Βασιλεία. Έτσι έγιναν αιώνιο πρότυπο σταθερότητας στην ορθόδοξη πίστη και αδιάσπαστης κοινωνίας με τον Νυμφίο της Εκκλησίας. Διά πρεσβειών των αγίων Εικοσιπέντε Μαρτύρων, Κύριε Ιησού Χριστέ ο Θεός ημών, ελέησον και σώσον τας ψυχάς ημών των αναξίων δούλων σου.