Στην ορεινή Τρανσυλβανία της Ρουμανίας, κοντά στο μικρό ρέμα του Ρίμετ, ασκήτευσε με αυστηρότητα ο Άγιος Γελάσιος ως ερημίτης. Πέρασε μεγάλο μέρος της ζωής του ως μοναχός μέσα στη μοναξιά της φύσεως, εκεί που τα δάση και τα νερά συνέθεταν τόπο ησυχίας και προσευχής. Ο Κύριος του χάρισε από νωρίς το θαυματουργικό χάρισμα, και η φήμη της αγίας ζωής του εξαπλώθηκε γρήγορα στις γύρω κοινότητες της Τρανσυλβανίας. Ασκούσε αυστηρή νηστεία τις καθημερινές, και έτρωγε μόνο κατά τα Σάββατα και τις Κυριακές, με μοναδική τροφή τα Τίμια Δώρα της Θείας Ευχαριστίας.

Κατά τη διάρκεια της ημέρας εκπλήρωνε τα μοναστικά του διακονήματα με ευσυνειδησία, ενώ τις νύχτες τις διέθετε ολόκληρες σε αδιάλειπτη και ολονύκτια αγρυπνία. Έγινε πνευματικός πατέρας πολλών ερημιτών του Όρους Ρίμετ, τους οποίους επισκεπτόταν τακτικά κατά τη διάρκεια της Μεγάλης Τεσσαρακοστής. Θεράπευε αρρώστους με την προσευχή του και απομάκρυνε δαίμονες από εκείνους που είχαν πέσει θύματα δαιμονικής επήρειας. Λέγεται ότι μέσω των αγίων του προσευχών αναπήδησε από τη γη μία θαυματουργή πηγή νερού, που ξεδίψασε τους ασκητές του Όρους.

Αργότερα, μετά από πολλούς χρόνους ασκητικών αγώνων, αναδείχθηκε ηγούμενος της μονής του Ρίμετ και οδήγησε τους πατέρες με σύνεση. Στα τελευταία του χρόνια χειροτονήθηκε επίσκοπος της περιοχής, και αναπαύθηκε ειρηνικά μετά από πολλούς κόπους ποιμαντικής διακονίας. Ο Άγιος Γελάσιος αγιοκατατάχθηκε επίσημα από την Ορθόδοξη Εκκλησία της Ρουμανίας το χίλια εννιακόσια ενενήντα δύο μετά Χριστόν, ως πρότυπο ασκητικής αρετής. Με τις πρεσβείες του φωτίζει σήμερα τους ορθόδοξους πιστούς της Ρουμανίας και ολόκληρης της οικουμένης, οδηγώντας τους προς την αλήθεια.