Ένα νεογέννητο βρέφος μίλησε θαυματουργικά μπροστά στο πλήθος και αποκάλυψε ότι ο όσιος Παύλος ήταν αθώος από τη συκοφαντία. Ο όσιος Παύλος ο Ιατρός ξεχωρίζει στο εορτολόγιο της Εκκλησίας ως υπόδειγμα μοναχικής υπομονής και ταπεινώσεως. Καταγόταν από την ένδοξη πόλη της Κορίνθου της κεντρικής Ελλάδος και γεννήθηκε σε ευσεβή χριστιανική οικογένεια. Οι γονείς του τον ανέθρεψαν με ορθόδοξη ευσέβεια και ζωντανή πίστη προς τον Σωτήρα Χριστόν από νεαρά ηλικία.

Από νεαρά ηλικία αγάπησε με όλη την καρδιά του τον φιλάνθρωπο Θεό και αναζητούσε τη μοναχική κλήση. Έφθασε σε ένα μοναστήρι της επαρχίας του και εκάρη μοναχός μέσα από τη χάρη της ορθοδόξου παραδόσεως. Κοπίασε με μεγάλο ζήλο στους ασκητικούς αγώνες και έγινε σύντομα έμπειρος ησυχαστής της μοναχικής βιοτής στο μοναστήρι. Πολέμησε σθεναρώς το δαιμόνιο της πορνείας με τη βοήθεια της αδιακόπου προσευχής και της σκληρής νηστείας.

Κάποια νύχτα, ενώ προσευχόταν στο κελί του, ο δαίμονας εμφανίστηκε φανερά και τον απείλησε με βία. Ο όσιος όμως αντιστάθηκε με το όνομα του Σωτήρος Χριστού και έκανε το σημείο του Τιμίου Σταυρού. Ο πονηρός δαίμονας εξαφανίστηκε αμέσως ντροπιασμένος μπροστά στη δύναμη της προσευχής του γενναίου ασκητή Παύλου της Κορίνθου. Έμεινε όμως μνησίκακος και προετοίμασε νέα επίθεση εναντίον του γενναίου μοναχού μέσω της συκοφαντίας και της δημόσιας χλεύης.

Ο πονηρός δαίμονας όμως δεν παραιτήθηκε από την επίθεση και προετοίμασε νέα συκοφαντία εναντίον του ασκητή. Έπεισε μία πόρνη γυναίκα της πόλεως να μεταφέρει στον γέροντα ένα νεογέννητο βρέφος που είχε μόλις γεννήσει. Η πόρνη μετέβη στο μοναστήρι και τοποθέτησε το βρέφος στο κρεβάτι του οσίου με δόλιο τρόπο. Ισχυρίστηκε δε ψευδώς ότι το βρέφος ήταν του οσίου Παύλου και ζητούσε την αναγνώριση της πατρότητος. Ο γέρων δέχθηκε με μεγάλη χαρά και ταπεινή υπομονή το βρέφος ως δικό του παιδί χωρίς καμία αμφισβήτηση.

Οι αιρετικοί όμως της περιοχής έσπευσαν στο μοναστήρι και έδεσαν τα χέρια του οσίου πίσω από τη ράχη. Έδεσαν επίσης το βρέφος γύρω από τον λαιμό του οσίου και τον περιέφεραν στους δρόμους της πόλεως με χλευασμούς. Ο γέρων όμως δεν παραπονέθηκε καθόλου και αντιμετώπισε ολόκληρο το αδίκημα με μεγάλη ταπείνωση και ευχάριστη υπομονή. Στάθηκε στη μέση του πλήθους και σήκωσε το χέρι του ζητώντας από όλους να ακούσουν προσεκτικά.

Παρακάλεσε τον λαό να ρωτήσει το ίδιο το βρέφος ποιος είναι ο πραγματικός γνήσιος πατέρας του εκείνου του παιδιού. Είχε πεποίθηση ότι ο φιλάνθρωπος Θεός θα φανερώσει την αλήθεια μπροστά σε ολόκληρο τον παρευρισκόμενο λαό της επαρχίας. Όλοι οι παρόντες έμειναν εκπληκτοι από την παράδοξη αυτή τολμηρή πρόταση του γέροντος Παύλου της ένδοξης Κορίνθου. Ο όσιος Παύλος γύρισε προς το βρέφος και του ζήτησε δημόσια να αποκαλύψει το όνομα του πραγματικού πατρός του.

Παράδοξα το νεογέννητο βρέφος, αν και ολίγων ημερών, σχίζοντας τις πάνες έδειξε με το χέρι του προς ένα σιδηρουργό. Είπε δε καθαρά ότι ο πραγματικός πατέρας του ήταν ο σιδηρουργός εκείνος και όχι ο όσιος Παύλος ο μοναχός. Όλος ο λαός έμεινε άναυδος μπροστά στο μέγα θαύμα της παράδοξης ομιλίας του βρέφους ως ενηλίκου ανθρώπου. Έπεσαν οι παρευρισκόμενοι στα πόδια του γέροντος και ζήτησαν συγχώρηση για την προηγούμενη ασύδοτη συκοφαντία της εποχής.

Ο φιλάνθρωπος Θεός χάρισε από εκείνη την ημέρα στον όσιο το χάρισμα της θαυματουργικής θεραπείας των ασθενών. Ο γέρων ακουμπούσε τα ευλογημένα χέρια του πάνω στους πάσχοντες και αυτοί λάμβαναν αμέσως πλήρη και άμεση ίαση. Έλαβε για αυτόν τον λόγο την προσωνυμία του ιατρού μεταξύ των πιστών χριστιανών της επαρχίας του. Έζησε ευλογημένα πάνω από εβδομήντα ολόκληρα έτη μέσα στη μοναχική και ασκητική του βιοτή της Κορίνθου.

Παρέδωσε ειρηνικά την ψυχή του στον φιλάνθρωπο Σωτήρα Χριστόν και κατατάχθηκε στη χορεία των αγίων της Εκκλησίας. Η Εκκλησία τιμά τον όσιο Παύλο τον Ιατρό στις είκοσι οκτώ Ιουνίου εκάστου έτους με μεγάλη ευλάβεια.